Monthly Archives: oktober 2017

Zaterdag 22.10 was het tijd om Kaapstad te verlaten en te beginnen met onze nieuwe reis samen met Bill. Ondanks dat we een erg leuke week hadden gehad in Kaapstad mede dankzij het gezelschap van Gijs en Alice, hadden we erg veel zin om verder te gaan. Dit ook deels vanwege de temperaturen. We hadden niet al te best weer gehad in Kaapstad ca. 16 graden overdag, dus ik was hard toe aan een beetje warmte. De dag dat we vertrokken begon wel de zon in Kaapstad weer te schijnen.

De eerste stop bracht ons naar Clanwilliam, een plaatsje in Cederberg. Daar waar we de vorige keer onze reis geëindigd zijn. Dit plekje vonden we zo mooi en omdat het op de route richting Namibië ligt was het een goede reden om hier terug te gaan.  Ook hier konden we de gevolgen van de waterschaarste zien, het gras was droog en het water in het meer stond een stuk lager. Ook mocht er maar max. 5 minuten gedoucht worden en hadden ze de wasmachine weggehaald. Voor ons allemaal geen probleem, maar wel erg dat ze hier de zomer in gaan en dus echt een groot probleem qua water gaan hebben. We hebben weer heerlijk genoten van de camping, de eerste keer weer kamperen. Ivm het weekend stonden er veel Zuid-Afrikanen, waardoor er ook een hoog braai (bbq) gehalte was. Dat betekende alle ramen dicht voordat alles doorgerookt zou zijn. De Afrikanen braaien de hele dag, ze beginnen er 's ochtends al mee meteen nadat ze wakker zijn en doven het vuur pas als ze 's avonds naar bed gaan.

Op zondag zijn we doorgereden naar de grens van Namibië aan de Orange River. De Orange River is de langste rivier van Zuid-Afrika en loopt ook door Namibië, Botswana en Lesotho. De rivier is erg belangrijk voor de agrarische sector en is 2.200km lang en is vernoemd naar het Nederlandse Koningshuis van vroeger. We vonden een mooi plekje pal aan de rivier. De weg naar de Orange River lag in een zeer droog gebied, zodra je in de buurt van de rivier komt zie je overal groen opkomen aan bomen en planten. Wat een beetje water voor de natuur kan doen.

De volgende dag was het tijd om de grens over te gaan. De grens overgang duurde 1,5 uur, maar verliep zonder problemen. In Namibië heb je 45.000km aan weg, waarvan maar 6.000km verharde weg is. Dit betekend dat je vrijwel in het hele land op gravel wegen en dus in in heel veel stof rijdt. Dus voordat we verder reden moesten we eerst de banden naar 2.0 bar leeg laten lopen. We waren onderweg naar de Fish River Canyon en de omgeving was droog en zanderig en er waren weinig planten of bomen. Naarmate we dichter bij de canyon aankwamen kwamen er wel wat boompjes bij, maar het bleef droog en dor. Uiteindelijk zagen we gelukkig eindelijk een teken van leven, we zagen 2 springbokken, 3 struisvogels en een eekhoorn.  Aangekomen bij de canyon moesten we 11€ entree betalen en konden we de canyon in. In 2008 zijn we hier ook geweest met onze eerste overland tour. We konden het ons nog goed herinneren. In de afgelopen jaren hebben ze de faciliteiten eromheen wel erg goed opgeknapt en dus veel meer op toeristen ingespeeld. De canyon is op de Grand Canyon in Amerika na de langste canyon van de wereld met zijn 160km lengte, op sommige plaatsen tot 27km breedte en 550m diepte en is 5.900km2. Deze canyon is meer dan 2 miljoen jaar geleden ontstaan. In de Fish river ligt niet het hele jaar water en is ook niet bevaarbaar, maar als er water ligt kleurt het water oranje. De canyon begint bij Seeheim en eindigt bij Ai-Ais en mondt uit in de Orange River. Het is erg indrukwekkend om te zien en te bedenken dat dit al zo lang bestaat, ver voordat er überhaupt mensen op de wereld waren. Overal waar je kijkt zie je steen.

De bedoeling was om bij de Canyon te gaan slapen, maar omdat het nog vroeg op de dag was en de volgende dagen flinke afstanden gereden moesten worden, besloten we door te rijden naar Keetmanshoop en daar te overnachten. Keetmanshoop is belangrijkste stad van de regio Karas en belangrijk vanwege zijn verbinding met Windhoek, Luderitz en Zuid-Afrika. Daarnaast staat Keetmanshoop bekend om zijn kokosbomen en Giants Playground oftewel een hele hoop grote rotsblokken. Een bijzondere omgeving om doorheen te rijden, maar niet de beste plaats om te overnachten, aangezien het midden in de woestijn ligt, dus met veel zand, weinig beschutting en veel wind. Toen we daar dan ook aankwamen nam de zin om hier te blijven slapen enorm af en besloten we nog een 220 km verder te rijden richting Mariental. In Mariental vonden we midden in grote boerenvelden een mooie camping bij een boer, zo mooi dat we besloten om een nachtje extra te blijven. Uiteindelijk hadden we namelijk bijna 800km gereden en zaten we dus behoorlijk voor op schema. Eerst maar een dagje lekker uitstoffen. We hebben bij Bastion Farmyard perfecte wifi en een privé toiletblokje met schoon toilet en mooie douche. Ondanks dat we hier in een redelijk modern gebied zitten van Namibië moeten we voor het warme water de zogenaamde donkey stoken. Dat betekend dat we vuur moeten maken en het vuur verwarmd het water. Dus 2 uur voordat we willen douchen moeten we hem aansteken.

Tot de volgende keer!

3 Comments

Onze vluchten met Qatar Airways zijn goed bevallen. Na vrijdag op de luchthaven onze standaard stoelen omgewisseld te hebben voor stoelen met extra beenruimte konden we instappen. Het was erg rustig op de luchthaven. De vlucht vertrok op tijd en na 6,5 uur vliegen kwamen we aan in Doha. Daar moesten we rennen om de aansluiting te halen. De luchthaven van Doha vonden we mooier dan die van Dubai. Echter vonden wij de organisatie en de uitstraling van Emirates wel beter dan die van Qatar Airways. Van Doha vlogen we naar Kaapstad en ook dat ging allemaal goed. We vlogen voor het eerst in een splinternieuwe Dreamliner, de binnenkomst is prachtig, je kon zien dat het een hypermodern toestel is, voor de ramen zitten geen luikjes meer maar deze verdonker je door op een knopje te drukken. Ook is de luchtdruk beter, dus je hebt veel minder last van de droogte.

Bij aankomst in Kaapstad konden we al snel onze bagage ophalen en ook de taxi was snel gevonden. Om 12 uur kwamen we aan bij de storage waar onze Bill geparkeerd stond. Bij opening van de deur waren we erg blij dat Bill er nog precies zo bij stond als we hem in maart hadden achter gelaten. En wonderbaarlijk startte hij ook nog meteen nadat Hoite de accu's weer had aangesloten. We zijn 3 uur bezig geweest met alles inruimen, tent erop te zetten etc en toen konden we gaan rijden. Wat heerlijk om weer terug te zijn. Helaas was het erg winderig en koud, maar in de auto was het lekker warm. We hadden onze vaste Airbnb in Houtbay geboekt. Onderweg daarheen roken en zagen we de enorme bosbrand die de afgelopen week heel veel bos verbrand heeft. Ze kampen in de Western Cape met een enorme schaarste aan water, dus alles is kurkdroog. Toen we aankwamen bij ons appartement voelde het als thuiskomen, echter hadden we het vertrouwde uitzicht op de bergen waar helaas een brand woedde. Vanwege de harde wind konden de blus helikopters het vuur niet aan gaan. Gelukkig begon het 's nachts enorm te regenen. Daar waren alle Zuid-Afrikanen erg blij om, dit was precies wat ze nodig hadden om de branden te doven en de dammen misschien een heel klein beetje te vullen. De zomer begint hier nu langzaam weer, dus het vooruitzicht op meer regen is er niet echt.

Op zondag hadden we om 12u met Gijs en zijn moeder Alice afgesproken, die deze week ook in Kaapstad zijn. We hebben heerlijk geluncht op de Houtbay Harbour Market, onze favoriete plaats van de vorige keer, een grote indoor foodmarket met live muziek.

Na de lunch zijn we naar Constantia gegaan, een wijk welke bekend staat om de fantastische wijn, waar we (behalve ik natuurlijk) heel wat heerlijke wijntjes hebben geproefd bij Klein Constantia.

Daarna zijn we naar Llandudno Beach gegaan, ons favoriete strand. Niet omdat het zo'n mooi weer was, maar omdat je daar heerlijk langs het strand kunt wandelen en tussen de rotsen door kunt lopen. Terwijl Alice (moeder van Gijs) en ik langs het strand liepen kletsten we gezellig, zonder dat we op de golven in de zee lette. In 1 keer zag ik in mijn ooghoek een golf aankomen, dus ik zet nog snel mijn ene voet met schoen op een rots, maar deze was net te laag. Daar stond ik dan met mijn rechterschoen in mijn hand en mijn linker schoen in het water. Tot aan mijn knieën stond ik in het water. We kwamen niet meer bij. Dat was een natte verrassing. Ik had gelukkig wel al 1 schoen uitgedaan, maar had me daarna weer bedacht en dacht dat het niet nodig was om de schoenen uit te trekken, waardoor ik maar 1 schoen nat had i.p.v twee. De mannen en Alice kwamen ook niet meer bij.

'S Avonds hebben we heerlijk bij Restaurant Den Anker gegeten aan het Waterfront.

Op maandag moesten we vroeg op (6u) omdat we meerdere afspraken hadden. Bill had o.a. nieuwe accu's nodig, we moesten de snorkel na laten kijken, boodschappen doen en nog allerlei kleine klusjes om ons voor te breiden op ons nieuwe kampeeravontuur. 's Avonds hebben we weer gezellig samen met Gijs en Alice gegeten bij Gold Restaurant. Een groot restaurant waar gedurende de hele avond typisch Afrikaanse live muziek, dans en zang rond de tafel wordt gespeeld, je wordt Afrikaans opgemaakt en je krijgt 14 verschillende gangen van specifieke Afrikaanse gerechten. Het restaurant is erg toeristisch, dus we zaten in een kamer vol met Aziaten, maar dat mocht de pret niet drukken. Hoite had ook nog even geluk, die werd gevraagd of hij mee wilde dansen met de groep, omdat ze iemand tekort kwamen.  We hebben heerlijk gegeten en een gezellige avond gehad.

Dinsdag hebben we heerlijk gebruncht bij ons favoriete lunchtentje Melissa's in het Waterfront. Daarna wilden we naar de Tafelberg, maar die lag volledig verborgen in de wolken. Dus op naar Signal Hill, daar waar we de vorige keer vele malen zijn geweest om onze container met Bill daarin in de gaten te houden. Het was vreselijk koud bovenop de berg, dus we zijn al snel terug gereden naar Camps Bay waar we heerlijk op het terras in het zonnetje genoten hebben van wat oesters, mosselen en inktvis.

Om 18u hadden we met de eigenaren van onze Airbnb afgesproken, Lauren en Luke, we waren hier nu natuurlijk voor de 3e keer, dus het werd tijd om elkaar even beter te leren kennen. Het zijn echt 2 super aardige mensen en heel erg gastvrij, dus de tijd vloog om. 's Avonds hebben we fantastisch gegeten bij Fork Restaurant in Longstreet. Longstreet is de uitgaansstraat van Kaapstad voor Backpackers, waar je niet veel culinaire hoogstandjes tegenkomt, maar Fork Restaurant is toch wel echt een aanrader als je in Kaapstad op vakantie bent. We hebben er verrukkelijke Afrikaanse tapas gegeten.

Woensdag ochtend werden we wakker en scheen eindelijk de zon, geen regen meer, gelukkig werd het ook wat warmer dus tijd om Bill in en uit te pakken en klaar te maken voor onze reis straks. 's Avonds zijn we weer met Gijs en Alice uit eten gegaan, dit keer in Restaurant Asoka, waar ze Aziatische tapas serveren. Opnieuw weer een goede keuze.

Donderdag ochtend zouden we weer een poging doen om de Tafelberg op te gaan, maar het was bewolkt en regende zelfs een beetje, dus dat ging niet door. Hoite en ik zijn daarom naar Muizenberg strand gegaan. Dit strand staat bekend om de goede surf mogelijkheden en de gekleurde huisjes op het strand. Toen we daar aankwamen scheen het zonnetje af en toe langs de wolken heen. Via Chapmans Peak zijn we weer terug gereden. De weg door Chapmans Peak is echt een plaatje. 's Avonds hebben we weer heerlijk gegeten met Gijs en Alice, hun laatste avond, bij Mama Africa. Een erg toeristisch restaurant, maar het eten was goed. We hadden een mixed grill met Krokodil, Springbok, Struisvogel, Kudu, worst en warthog vlees. Daarna zijn we nog even de bar in gegaan van het restaurant waar een Afrikaanse band speelde en zong, echt super goed.

De volgende dag hebben we nog even geluncht in de Victoria Wharf met Gijs en Alice voordat ze naar de luchthaven gingen. Best gek dat zij nu terug gaan naar huis en dat wij nu verder gaan. Uiteraard zijn we 's avonds nog gaan eten bij onze favoriete plekje, de Houtbay Harbour Market, laatste keer sushi voor de komende maanden.

Het is tijd om verder te gaan.  Tot de volgende keer!

 

 

echt een plaatje.