Amed

23.03.19 - 27.03.19
Vertrek uit Ubud

Zoals we de vorige keer schreven, zijn we klaar voor wat avontuur. In Ubud genoten we wederom van het rondrijden op de scooter door de omgeving en het bezoeken van de rijstvelden en watervallen. We houden namelijk van iets meer actie, dan alleen strand. Zo gezegd zo gedaan, dus op zaterdag ochtend krijgen we een Yamaha NMAX. Een grotere motor scooter met 155cc, zodat we meer power hebben voor in de bergen en zodat we beter kunnen zitten. We gaan nu vele kilometers rijden en dat gaat op de normale scooters, die we tot nu toe hebben gehad, niet echt lukken i.v.m onze rug.

Omdat we nu met maar 1 motor gaan, hebben we nog minder plek voor bagage, dus we moeten echt zo min mogelijk meenemen. We kunnen een klein beetje in de zadelkoffer kwijt, maar de rest moet op de rug mee. Dus we pakken allebei onze kleine rugzak voor 10 dagen en de grote laten we bij de accommodatie in Ubud achter. Hier moeten we uiteindelijk toch terug komen om de motor in te leveren en dus nu ook om onze grote rugtas op te halen.

Van Ubud naar Amed

We hebben 67 km voor de boeg naar Amed. We pakken de route door de bergen, omdat die rustiger is en waarschijnlijk ook veel mooier. Als we eenmaal in de bergen rijden hebben we daar geen spijt van, want de omgeving is prachtig. Heel erg groen en vele rijstvelden, dus we hebben prachtige uitzichten, echt nog ongerepte natuur. We zeggen nog tegen elkaar, dat we blij zijn dat we ons plan hebben veranderd. En dat we i.p.v naar de Gili eilanden gegaan te zijn, nu toeren door het binnenland.

Tot we in de verte een hele donkere lucht aan zien komen. Hoe verder we rijden hoe donkerder het wordt, dus uit voorzorg pakken we onze rugtassen al in de regenhoes. Niet veel later trekken we ook alvast de regenjassen aan. Mooi op tijd, want al vrij snel barst het los.

Regenbui avontuur in de bergen

We rijden inmiddels volop in de bossen in de bergen en het komt met bakken uit de lucht. Navigeren gaat inmiddels moeilijk, want de telefoon waarop de maps.me app staat die ons offline de route wijst, wordt kletsnat en begint al een beetje te haperen. De telefoon moet ik dus onder de regenjas verstoppen.

Inmiddels rijden we ook weer naar beneden en het water stroomt als een rivier met ons mee. Omdat we vrij steil naar beneden rijden stroomt ook het  water extra hard mee. We houden onze zonnebril op, want anders komen de harde regendruppels in onze ogen terecht en dan spoelen onze lenzen mee, maar het zicht is mede daardoor ook erg beperkt. Het wordt langzaam ook een stuk kouder. In de bergen is het sowieso frisser, maar nu zijn we ook helemaal nat. Onze jaszakken zijn gevuld met water en ook bij de ellebogen hebben we nu een zak van water hangen.

De regenjassen zijn wel waterdicht, maar met zoveel water wat aan alle kanten onze jassen inloopt hoopt het zich toch in de jas op. Doordat we de navigatie niet steeds kunnen volgen pakken we een verkeerde afslag waardoor we nog eens 20 km langer moeten rijden. Wel komen we nu sneller op de kustweg en dat rijdt een stuk makkelijker.

Regenbui langs de kust

In de bergen met alle gaten in de weg en de dikke plassen water waarvan je niet weet wat eronder ligt rijdt toch lastiger. Echter heb je hier weer veel meer verkeer, dus daar moet je dan goed op letten. Soms rijden de tegemoet komende auto's of vrachtwagens zo hard door de plassen, dat al het water over ons heen giet van onder en boven. Langs de kust blijft het hard regenen en omdat we hier harder door kunnen rijden, snijden de regendruppels ook goed in ons gezicht. Schuilen heeft echter geen zin, omdat we doorweekt zijn en als dit nog uren gaat duren, dan krijgen we het alleen maar koud in onze natte kleding. Dus we besluiten gewoon door te rijden naar de accommodatie in Amed.

Aankomst in Amed

In Amed aangekomen wordt het net droog en gelukkig kunnen we meteen onze kamer in. Daar pakken we onze tassen uit, omdat we snakken naar droge kleding. Hoite zijn rugtas is gelukkig helemaal droog gebleven, maar als we mijn tas openen komt alles er zeiknat uit. Omdat de regen van alle kanten kwam en zelfs van onderen, door de mega plassen waar we doorheen reden, is mijn hele tas doorweekt. Het enige wat nog droog is zijn mijn onderbroekjes, want die zaten in een plastic zakje. Dus ik kan in ieder geval een droge onderbroek aan en moet van Hoite zijn sarong en een t-shirt lenen. We hangen al mijn kleding op het wasrek en zetten de ventilator op stand turbo en hopen maar dat alles snel droogt.

Als we 's avonds wat gaan eten in het dorpje is nog lang niet alles droog, dus ik trek maar een nat jurkje aan, dat nog het meest droog is. Gelukkig is het niet koud, maar lekker is anders. Toch kunnen we wel lachen om dit hele avontuur, want avontuur was wat we wilden en dat hebben we gekregen, jaja roadtrip2adventure...

Amed

De dagen erna blijven erg bewolkt met af en toe regen. Amed is een beetje uitgestorven qua toerisme en het is een stuk minder ontwikkeld dan wat we tot nu toe van Bali hebben gezien. Wel zien we voor het eerst vrijwilligers, bewoners en kinderen de rommel, afval en plastic langs de weg opruimen.

We nemen een kijkje bij de stranden, die er een stuk minder mooi uitzien dan bv Uluwatu of Nusa, maar dat komt omdat het zand zwart is of alleen maar uit zwarte stenen bestaat. Dit komt door de vulkaan. Daarnaast is de lucht donker, wat het allemaal nog troostelozer maakt. Hoite probeert een paar keer te snorkelen, maar door het weer is de zichtbaarheid onder water niet heel erg goed. Gelukkig klaart het de tweede dag een beetje op en waagt Hoite opnieuw een poging. Helaas zit het water nu vol met kwallen.

Tirta Gangga watertuin

De derde dag begint de dag droog, dus we gaan meteen na het ontbijt naar de Tirta Gangga watertuin. Eén van de bekendste bezienswaardigheden van Bali. Deze tuin is al in 1948 aangelegd met Balinese en Chinese architectuur. Bij de ingang worden zakjes visvoer verkocht, die we ook kopen. Er zwemmen enorme vissen in de vijvers en het is een hele mooie tuin. We hebben ook geluk, dat we de hele watertuin droog hebben kunnen bekijken.

Na de Tirta Gangga willen we naar de Lempuyang tempel. Deze tempel noemen ze ook wel hemelpoort en is samen met de moedertempel van Bali de belangrijkste voor de Balinese Hindu's. Echter als we via de bergen aan komen rijden (de tempel ligt op 1170m hoogte) staan de toeristenbusjes al een kilometer voor de ingang aan de zijkant geparkeerd. Bij de ingang aangekomen worden we gek van alle verkopers, die ons van alles willen verkopen. Omdat we hier niet van houden, laten we de tempel voor wat het is. Het is het ons niet waard om straks in een rij van honderden toeristen een foto te kunnen maken met de tempel. We rijden weer terug naar Amed en genieten voor Amed van de prachtig groene rijstvelden.

Snorkelen in Tulamben & Amed

De laatste dag in Amed begint met een zonnetje. We rijden dan ook na het ontbijt meteen naar Tulamben om te kijken of we daar kunnen snorkelen. Tulamben staat bekend om het US Cargo schip, welke tijdens de WWII hier op de kust is gestrand. Helaas is het zicht slecht en zien we geen schip. Gelukkig hebben we daarna in Amed bij het Jemeluk strand wel geluk. Eindelijk is er goed zicht en zijn er geen kwallen. Het snorkelen is super, alleen niet zo fantastisch als er wordt gezegd, dat je kon snorkelen in Amed. Maar we zijn naar Amed gekomen om te snorkelen en dat is uiteindelijk gelukt, dus missie geslaagd. 

Morgen gaan we weer verder. We hebben een paar nachten in Lovina Beach geboekt. Lovina ligt onderaan de bergen dichtbij 2 mooie meren. Vanuit Lovina willen we de bergen in om daar een aantal watervallen te bezoeken. Als we in een ander seizoen hier waren geweest dan hadden we waarschijnlijk in de bergen geslapen. Helaas regent het daarvoor nu teveel en is het te koud, vandaar dat we onderaan de berg gaan slapen. 

Tot de volgende keer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *