Lovina Beach – Bedugul

27.03.19 - 30.03.19

Van Amed naar Lovina Beach

Vanuit Amed zijn we 's ochtends op tijd vertrokken. Tegen de middag begint het namelijk meestal te regenen en dit keer willen we graag alles droog houden. We kiezen er daarom voor om dit keer niet via de bergen te rijden,. Deze ligt namelijk volledig in de wolken, dus we rijden langs de kust naar Lovina. We moeten ongeveer 85 km rijden. De weg naar Lovina is erg druk, maar we kunnen alsnog stevig doorrijden.

Ook hier is het verkeer gekkenhuis, toch rijdt het als een geoliede machine. We zijn er inmiddels aan gewend, dus we rijden met de stroom mee. Maar je moet wel goed opletten, want inhalen doen ze hier gewoon zonder dat ze rekening houden met de rest van het verkeer. Je kunt door 2 of 3 scooters tegelijk ingehaald worden. Maar je moet ook voor je kijken, want als ze daar inhalen dan rijden ze makkelijk op jouw weghelft en moet je gewoon aan de kant.

Al het oprijdende verkeer wat uit de zijstraatjes de grote weg op wilt rijden kijkt niet eens. Ze rijden gewoon de weg op en verwachten dat jij aan de kant gaat. En wonderbaarlijk genoeg werkt dat ook gewoon. Je moet alleen heel scherp blijven opletten. Door de vrachtwagens die voor ons rijden en ons tegemoet rijden worden we regelmatig gezandstraald. Elke keer als we een stukje hebben gereden is ons gezicht bedekt met een zwarte zandlaag.

We komen helemaal droog in Lovina aan en de accommodatie is prachtig, we hebben ook de mooiste badkamer tot nu toe. De badkamer is buiten en aangelegd met allemaal planten. Het is net alsof je in de tuin staat te douchen. Het heeft een mooi zwembad met prachtig uitzicht op de bergen. Door de donkere luchten ziet het er heel onheilspellend uit, maar tegelijk ook erg mooi.

Lovina Beach

Als we net zijn aangekomen begint het keihard te regenen, dus we kunnen voorlopig nog nergens heen. Gelukkig hebben we altijd nog  Rummicub. De uren gaan voorbij en we krijgen inmiddels enorme honger, maar we kunnen pas om 17u, op pad om ergens te gaan eten. Lovina is best groot, maar bij het strand heb je 2 leuke straten in een U-vorm met allemaal restaurantjes. Er is niet veel leven in de brouwerij, maar dat komt waarschijnlijk doordat het zo hard heeft geregend. En waarschijnlijk ook omdat het hier laagseizoen is. Langzaam komt alles weer een beetje op gang.

Lake Tamblingan en Lake Danua Buyan

De volgende dag staan we vroeg op, zodat we op tijd de bergen in kunnen. We willen de meren Tamblingan en Danau Buyan zien. Deze twee meren liggen vlak naast elkaar. De weg naar deze twee meren is het eerste deel goed geasfalteerd, maar een paar kilometer verder op houdt het asfalt op en moeten we verder op keien rijden. Dit hobbelt en trilt enorm, maar het gaat gelukkig goed, ondanks dat de weg redelijk steil omhoog gaat. Na een kilometer gaan de keien over in een kapotte asfaltweg met enorme gaten, dus ook hier is het lastig rijden. Gelukkig na 6 km wordt de weg weer een stuk beter en vlak daarna komen we bij de 2 meren aan.

Rechts van de meren ligt het dorpje Munduk. Vroeger tijdens de Nederlandse bezetting van Indonesie, was Munduk een soort van zomers verblijf voor de Nederlanders om hier wat verkoeling te zoeken. Ze hebben er huizen gebouwd in de Nederlandse bouwstijl. Dit is nog wel te zien aan sommige huisjes, echter door de Balinese invloeden van de afgelopen tientallen jaren, moet je wel goed kijken om ze te spotten. We rijden door het dorpje heen, maar we vinden het niet heel erg boeiend, dus we rijden weer terug naar de 2 meren, waar we genieten van het prachtige uitzicht.

Bhuansari Waterfalls

In deze omgeving zijn ook veel watervallen te vinden. Een aantal bekende, maar ook een paar onbekendere. Wij rijden naar de ingang van de Bhuansari waterfalls, deze zijn we nog nergens op internet tegen gekomen, dus we hopen, dat het daarom ook niet te toeristisch is. Daarnaast zijn het 4 watervallen dicht bij elkaar, dus dan hebben we 4 watervallen in 1 klap.

Nadat we de scooter hebben geparkeerd moeten we nog een heel stuk lopen. Watervallen bezoeken is meestal niet heel erg simpel. Bij de meeste watervallen moet je bijna een km lopen via veel trappen en de trappen hier zijn niet zoals we deze thuis kennen, maar dit kunnen losse stenen zijn, maar ook boomstammen, bamboestokken, modder treden, takken, bakstenen en bedenk nog maar eens iets geks. De treden zijn dan ook nog vaak op Hoite's formaat gemaakt, dus ik moet bij de meeste treden een soort van springen en als het geregend heeft, wat het hier nog weleens doet, dan moet je nog uitkijken dat je niet uitglijd ook.

Maar als je een waterval wilt zien, moet je er iets voor over hebben. Dus zo gezegd, niet zo gedaan. Als je dan eenmaal de honderden treden af bent gelopen, dan heb je ook wel een prachtig uitzicht. Op dat prachtige uitzicht moet je dan ook wel weer teren, als je al die trappen ook weer op moet om terug te komen.

Als we bij de 4e waterval zijn, zien we de lucht boven ons snel betrekken. We moeten nog een stuk terug over de slechte weg, die we de heenweg ook hebben gereden, dus we willen snel aan de terugweg beginnen. Gelukkig is de terug weg van de watervallen altijd beter te doen, omdat je dan omhoog moet lopen. De treden zijn dan beter te doen, dan wanneer je naar beneden loopt, omdat je op één of andere manier beter grip hebt.

Als we bij de scooter aankomen, een klein uurtje later, regent het al, dus we trekken onze regenjas vast aan. Bij het slechte deel van de weg aangekomen moeten we flink steil naar beneden rijden. Gelukkig regent het al niet meer, maar door de steile helling en het continue moeten remmen, verliezen we op een gegeven moment de remdruk in de rechterrem. Ik stap af en ga verder lopen, zodat de motor lichter is en Hoite minder krachtig hoeft te remmen. Maar als ook de linkerrem bijna niet meer werkt moeten we stoppen. Gelukkig zijn we in de buurt van een beekje en scheppen we daar koud water uit, waarmee we de remmen proberen af te koelen. De rook stoomt er vanaf, dus het is duidelijk dat de remmen overhit zijn. Gelukkig na even te hebben gewacht doen ze het weer en kunnen we weer verder.

Brahma Vihara Arama Tempel

De laatste dag in Lovina hebben we in de ochtend weer mooi weer, dus we gaan naar de enige boeddhistische tempel die er op Bali is. De Brahma Vihara Arama tempel is in 1970 geopend en er staat een replica van de grootste Bhoeddistische tempel ter wereld. Deze tempel staat op 1 hectare grond en is een mix tussen het Bhoeddisme en Hinduïsme.

30.03.19 - 31.03.19

Bedugul

Na Lovina kunnen we kiezen of we naar een ander dorp willen aan het strand of een nachtje in de bergen slapen. We kiezen voor het laatste, omdat we zo van deze omgeving genieten en de stranden aan deze kant toch niet zo mooi zijn. Dus we boeken nog een nachtje in de bergen, halverwege de route van Lovina naar Ubud in Bedugul.

Bedugul ligt aan de andere kant van de berg waar we vanuit Lovina op keken. In de buurt van Bedugul ligt het rijstterras Jatiluwih, Leke Leke waterval en de Pura Ulun Danu Beratan tempel. Als we 's ochtends opstaan, zien we gelukkig dat het mooi weer is in de bergen, dus we kunnen met een gerust en droog hart de berg oversteken. We moeten weer dezelfde slechte stenen weg nemen, die we nu al 2 keer hebben gereden, maar het voordeel is nu dat we weten wat ons te wachten staat.

Handara Gates

Onderweg wil ik graag door de Handara gates rijden. Ik heb op Instagram mooie foto's van deze gates gezien en omdat we er toch langs rijden, kunnen we er ook doorheen rijden. Ik heb me alleen niet zo goed verdiept in deze gates, want uiteindelijk blijkt het de ingangspoort van een luxe golf resort te zijn. En als je een foto wilt met deze gates moet je er nog voor betalen ook. Dat doen we dus niet, we maken wel van een afstandje een foto. Uiteindelijk zijn de poorten ook niet zo mooi als dat ze op Instagram waren.

Pura Ulun Danu Tempel

In deze bergen liggen 3 meren bij elkaar. De andere twee hebben we eerder deze week al gezien, nu komen we langs het meer Bratan. Hier willen we een tussenstop maken, omdat ik graag de tempel Pura Ulun Danu Bratan wil zien. Deze Hindoëistische tempel is gebouwd in 1633 en gewijd aan de Godin Dewi Danu, de Godin van het water, meren en rivieren. Dit meer wordt ook wel heilig bergmeer genoemd, omdat de omgeving heel vruchtbaar is. Dit meer speelt een belangrijke rol in de irrigatie van deze omgeving. Hoite heeft niet zoveel met tempels, dus die blijft achter bij onze bagage en ik ga een kijkje nemen bij de tempel.

Bij de tempel lopen ook heel veel jonge meisjes rond. Dit blijken meisjes van een school op Java te zijn, die met studiereis zijn. Ze hebben van hun Engelse leraar de opdracht gekregen om toeristen aan te spreken en zo een gesprekje in het Engels te voeren. Als bewijs moeten ze dan een foto maken. Ik word dan ook een paar keer aangesproken en sta op meerdere foto's.

Jatiluwih rijstvelden

De omgeving waar we doorheen rijden is echt prachtig. Het is hier ontzettend groen. We rijden langs de Jatiluwih rijstvelden, welke adembenemend mooi zijn, maar helaas ook weer erg commercieel. Elke 50 meter staat er wel een bewaker, die geld wilt vragen. Omdat we alleen langs willen rijden hoeven we niks te betalen. Als je echt door de rijstvelden wilt lopen en foto's wilt maken, dan moet je wel betalen.

Leke Leke Waterfall

Omdat we nog steeds niet waterval moe zijn, gaan we ook nog naar Leke Leke waterval. Nu zijn de wegen naar de watervallen niet altijd de beste wegen, maar deze slaat echt alles. Door de vele regen van de afgelopen tijd is het een enorme modderboel. Omdat de treden hier in Bali standaard 2 keer zo hoog zijn als bij ons, wil je nog weleens weg slippen. We zien een aantal mensen omhoog komen met stokken in de hand. Als ik vraag waar ze die vandaan hebben, dan hoor ik dat ze die bij de ingang mee hebben gekregen. Wij helaas niet. De vorige keer had ik een selfie stick mee, die ik als wandelstok heb gebruikt, maar die was ik vergeten.

Bij deze weg heb ik juist zo'n stok nodig, omdat ik anders gewoon te weinig grip heb. Er zijn geen relingen waar je je aan vast kan houden, ook geen bomen. Dus ik struin de bosjes af en vind een prachtig exemplaar...in de modder, alles zit nu onder de modder, maar ik heb een wandelstok. Dat loopt een stuk beter. Gelukkig is het dit keer ook volledig de moeite waard, want de waterval is weer prachtig.

Terug bij de accommodatie genieten we nog even van het uitzicht, morgen rijden we weer terug naar Ubud. Dan gaat ook gelijk onze laatste week op Bali in.

One thought on “Lovina Beach – Bedugul

  1. JW&IP

    Wat weer een superleuk verhaal met schitterende foto's!
    Heel veel plezier daar!
    Liefs
    Jan-Willem & Ingeborg

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *