Nusa Lembongan & Nusa Cenignan

03.03.19 - 10.03.19

Nusa Lembongan & Nusa Cenignan

Ondanks dat het maar 20 km rijden is naar Sanur Beach waar we de boot naar Nusa pakken, duurt de taxi rit toch een uur. Dit ivm de enorme drukte op de weg. Bij aankomst bij de haven gaat Hoite op zoek bij alle ferry bedrijven welke ferry ons voor de beste prijs naar Nusa kan brengen. We hebben daarna nog even de tijd om snel wat te eten en dan vertrekt de speedboot al. We varen door het turkoois blauwe water en het is maar een half uurtje varen.

Onze bungalow bij Sedok Jineng Villas is erg mooi met een buiten badkamer. De buiten badkamer is super leuk, we kunnen lekker in het zonnetje (of soms de regen) douchen met uitzicht op de bananen bomen en het brengt soms ook wat vertier terwijl je staat te douchen of op de wc zit. Want buiten zitten ook alle insecten, die dus ook in de badkamer voorbij komen. Verder lijkt het hier ook een beetje op kamperen, want vanwege de niet goed sluitende deuren en de buiten badkamer komen de muggen naar binnen. We liggen dan ook met de klamboe dicht op bed en dan lijkt het net alsof je in een tent ligt. Ik voel me dus helemaal thuis hier.

Bij de accommodatie huren we gelijk weer een scooter voor 3,75€ per dag, deze heb je hier ook wel echt nodig, want rondom onze accommodatie is niks te doen. En we willen de eilanden Lembongan en Cenignan met de scooter verkennen. De scooter geeft je een boel vrijheid, zo ben je niet afhankelijk van bv taxi, die hier op deze eilanden niet eens rijdt.

De Nusa eilanden zijn met zijn drieën. Nusa Penida is verreweg de grootste, maar ook de minst toeristische. Daarna komt qua oppervlakte Lembongan en dan Cenignan. De laatste 2 eilanden zijn verbonden met een gele brug. Als je naar Nusa Penida gaat moet je echt met de boot. We wilden eerst ook nog naar Penida, maar we hebben uiteindelijk besloten om alleen de twee kleinste eilanden te doen.

Op Lembongan en Cenignan is alles erg relaxed, geen verkeer, alleen rond rijdende scooters. Er is ook geen politie. Na een dag met helm rondgereden te hebben, hebben we net als verder iedereen op het eiland besloten om de helm thuis te laten. Je rijdt hier niet harder dan 30km per uur en dat is al hard en er is geen politie op het eiland, dus een bekeuring krijg je ook niet. De meeste scooters hebben hier niet eens een kenteken plaat. Het is heerlijk om zonder helm te rijden, want het lijkt wel nog warmer en vochtiger te zijn geworden, dus een klein windje door je haren is een welkome verkoeling. De mensen zijn hier zo ontzettend vriendelijk en willen je overal mee helpen. Als we dan ook een keer bij een 'garage' stoppen om onze banden op te pompen, is het gratis, want het is nieuwjaar.

Op Hoite verjaardag hebben we een snorkel tripje geboekt. We hopen Manta Rays (roggen) te gaan zien. Deze mantas lijken op stingrays alleen zijn ze veel groter, wel zo'n 3,5 meter breed. We vertrekken 's ochtends om 8u, want de roggen schijnen vroege vogels uh vissen te zijn. We varen eerst naar Manta Bay, maar van de boten die daar al liggen horen we dat er geen Manta roggen te zien zijn, dus Captain Blank (onze kapitein) stelt voor om een stuk door te varen naar Manta Point. En daar hebben we wel geluk, we zien minimaal 5 Mantas bij elkaar, wat zijn die vissen immens groot. Ik vind het best spannend, maar Hoite is helemaal in zijn sas. Hij duikt regelmatig naar beneden om nog dichterbij te kunnen komen, want zelfs aan de oppervlakte zwemmen de roggen al heel dichtbij. Gelukkig hadden we de GoPro mee, dus Hoite heeft een paar mooie filmpjes kunnen maken. Na een tijdje bij de Mantas te hebben gesnorkeld gaan we verder naar Crystal Bay bij Nusa Penida. Het water is enorm helder, dus het is wel duidelijk waarom dit Crystal Bay heet. Hier snorkelen we vlak voor de kust en we zien wat mooie vissen, maar helaas ook heel wat plastic. Als laatste varen we naar Mangrove Point, vlakbij de mangrove van Nusa Lembongan. Zodra de boot stil ligt zien we vlakbij dolfijnen boven het water springen. We springen snel in het water en proberen dichterbij te komen, maar helaas staat er een hele sterke stroming en kunnen we zwemmen wat we willen maar we komen niet vooruit. We moeten dus de andere kant op zwemmen en zien de dolfijnen helaas niet meer terug, maar het snorkelen hier is ook erg mooi. Dan is de snorkel trip voorbij en worden we weer afgezet bij Mushroom Beach waar we meteen wat gaan eten.

Op 6 maart wordt het nieuwe Hindu jaar gevierd, dit gaat gepaard met een groot feest voor alle bewoners van het eiland. Ze zijn de hele week al bezig met het bouwen van enorme boze geesten (monsters), die ze tijdens het nieuwjaar dragen en waarmee ze door het hele centrum lopen. Uiteindelijk worden alle boze geesten verbrand, zodat het nieuwe jaar veilig kan beginnen. De dag na het nieuwjaars feest is het Silent Day. Een dag waarop niemand de straat op mag en de stroom overal wordt uitgezet. Dit betekend dat er die dag, geen licht, stroom, water, wifi of airco is. Van tevoren hadden we bedacht lekker bij het zwembad te gaan liggen, maar laat het nu net deze dag, de hele dag keihard regenen. Dat hebben we ondanks het regenseizoen nog niet meegemaakt tijdens deze vakantie. Dus het wordt een dagje Netflix, boek en website bijwerken. Alles op de opgeladen batterij tot de apparaten leeg zijn. Het is heerlijk dat het zo regent, want daardoor is het eindelijk een dag niet zo warm. En dat is fijn zo zonder airco. Omdat ze hier met waterpompen werken om het water in de wc en douche te krijgen, kunnen we dus ook niet douchen deze dag. Daarom hebben we de dagen ervoor onze waterflessen bewaard en deze met kraanwater gevuld, zodat we daarmee het toilet door konden spoelen en ons konden wassen, want dat is met deze temperaturen echt wel elke dag nodig. De dag vliegt voorbij en de volgende dag mogen we weer het eiland rond.

We bezoeken de meeste strandjes van het eiland, gaan naar Devils Tear, gaan terug naar Cenignan waar we een leuke gezellige beachbar vinden, Seabreeze, waar we 2 hele dagen alleen maar bij het zwembad hangen en genieten van het lekkere eten en de relaxte muziek, toevallig is het vaak Spaanstalige muziek). We vinden de Nusa eilanden echt fantastisch en hopen dan ook dat we hier aan het einde van de vakantie nog een keer terug kunnen komen. We zullen zien of we daar straks nog tijd voor hebben.

Voor nu pakken we op zondag de boot weer terug naar Bali. We moeten daar in Jimbaran ons visum gaan verlengen. We zijn benieuwd hoe dat gaat lopen. We zullen weer in Uluwatu overnachten en vandaar uit met de scooter naar het immigratiekantoor in Jimbaran rijden.

We worden die zondag om 10:30 uur opgehaald bij de accommodatie en naar de haven gebracht. Daar moeten we een uur wachten tot onze boot vertrekt. In de haven zijn de mannen van de bootmaatschappij een kaartspel domino aan het spelen. Ze spelen met geld en het gaat super snel, dus ik kijk geïnteresseerd met ze mee. Tot ze vragen of ik mee wil spelen, nou dat doen we maar niet, want ik ken alle spelregels nog niet en je moet gelijk voor geld spelen. Maar als de boot bijna gaat vertrekken moeten ze stoppen met spelen en geven ze mij het kaartspel, zodat ik later zelf het spel kan spelen. Echt super lief.

De speedboot tocht gaat weer lekker snel, dus we komen snel aan op Bali waar de taxi ons al op staat te wachten, die ons naar onze accommodatie in Uluwatu brengt. We zullen in dezelfde straat gaan slapen als onze vorige accommodatie hier, dus we zijn benieuwd of het deze keer nog beter is, of misschien wel wat minder. Tot de volgende keer weer met ons verslag uit Uluwatu deel II.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *