2008-2009 Zambia, Botswana, Namibië & Zuid Afrika

EINDELIJK IS HET ZOVER!

05/12/2008

Ja ja het is dan eindelijk zover. We hebben geboekt!!!! Het heeft even geduurd, maar dat komt omdat Afrika toch wel wat ingewikkelder is dan Azië, waar Hoite al zo vaak was geweest. Nu gaan we voor beide naar onbekend terrrein. We hebben wekenlang van alles op het internet zitten zoeken en we kwamen er maar niet uit. Wat wij namelijk niet willen is georganiseerd op vakantie, dat heeft vast met ons werk te maken. Tijdens ons werk moeten we alles al organiseren, dus vakantie is vakantie vinden wij als je helemaal kunt doen wat je zelf wilt. Laten we nu net voor de bestemming hebben gekozen waar dat zeer moeilijk gemaakt wordt. In Afrika zijn namelijk bijna alle trips georganiseerd en kom je er ook bijna niet onderuit. Dat betekend dat je een paar weken vast zit aan een groep (leuk of niet leuk, dat weet je niet van tevoren) en dat je samen met deze mensen elke dag je tent op moet zetten, de afwas moet doen, boodschappen moet doen etc etc. Let op de moet woorden, daar hebben we eigenlijk niet zoveel zin in.

Omdat we er nog steeds niet uit zijn, maar toch een keer de knoop moesten doorhakken hebben we nu gewoon geboekt en zien we wel waar we terecht komen en nog belangrijker hoe we er terecht komen haha. Of we doen het op onze manier en gaan lekker op eigen houtje met het openbaar vervoer reizen en slapen in lekker comfortabele hutjes of we kiezen er ter plaatse toch voor om met een georganiseerde tour mee te gaan en dan slapen we dus voornamelijk in een TENT!!! (waar is toch mijn enige voorwaarde gebleven die ik voor het reizen heb gesteld een schoon bed met eigen badkamer, ik denk dat we die de afgelopen weken kwijt zijn geraakt hihi!!) Éen ding is een feit, we gaan weer een super vakantie tegenmoet vol met AVONTUUR en SAFARIS. Heel wat anders dan onze geweldige reis door Azië vorig jaar, maar we zijn er van overtuigd dat we ook dit jaar weer terug komen met geweldige herinneringen aan onze nieuwe reis.

Zaterdag 13/12/2008 vertrekken we vanaf Barcelona om 19.45u naar Zurich (we vliegen namelijk met Swiss air). Daar vertrekken we om 22.45u naar Johannesburg, Zuid Afrika waar we om 10.15u de volgende dag zullen landen. We blijven dan 1 dag in Johannesburg om de volgende ochtend door te vliegen naar Livingstone in Zambia waar we o.a. de Victoria Falls gaan bewonderen (1 van de 7 wereldwonderen). En daar.....houdt onze planning op. Het voordeel is dat we in het midden van Afrika zitten, dus we kunnen heel wat kanten op. We moeten in ieder geval weer uitkomen in Johannesburg, want uiteindelijk zullen we op 28/01/2009 vanaf Johannesburg weer terugvliegen om op 29/01/2009 's ochtends vroeg in Barcelona weer te landen.

Ik zal proberen om jullie allemaal op de hoogte te houden van onze belevenissen. Dit hangt natuurlijk wel van de internet voorzieningen in Afrika af, maar bij deze wensen we iedereen alvast veel leesplezier!!!

Bijna is het zover!

11/12/2008

We zijn druk bezig met alles inpakken. Het is toch wel makkelijker om je koffer te pakken voor een weekje Nederland. Je moet zo ontzettend op de kilo's letten, want elke kilo meer betekent ook een pijntje in de rug meer. Maar alles ligt klaar en de tassen zijn bijna ingepakt. Er ontbreken alleen de laatste dingen nog die er zaterdag pas in kunnen. De afgelopen week zijn we nog druk geweest met het scoren van een slaapzak voor mij en bergschoenen voor beiden. Want ja ik zal er toch echt aan moeten geloven om in een tent te gaan slapen en dan is het wel lekker om naast de tent nog iets anders te hebben om in te liggen. En net als vorig jaar moesten er ook dit keer speciaal schoeisel gekocht worden. Dit keer geen Teva's maar bergschoenen. Na lang zoeken hebben we beiden mooie schoenen gekocht. Het zijn nog steeds geen schoenen waar ik mee in Nederland of Spanje over straat ga lopen, maar mijn mooie bergschoenen mogen van mij wel op de foto. De Teva's gaan helaas ook gewoon weer mee in de backpack, want mijn voeten waren toch wel heel erg blij met ze vorig jaar, die worden dus gewoon weer ingepakt. Hoite heeft me nog aangeraden om ze te verven, maar ja dan worden ze wat minder opvallend lelijk en ik dacht ze zijn zo lelijk, dan moeten ze ook wel opvallend lelijk blijven!

Morgen is onze laatste hele dag in Spanje, dat wordt een hele dag poetsen en opruimen en zaterdag gaan we dan echt. Sylvia brengt ons gelukkig naar de luchthaven en daar vliegen we om 19.45u naar Zurich waar we een uur hebben om over te stappen op onze vlucht naar Johannesburg. Inmiddels hebben we wat mensen gesproken, die vaker met Swissair hebben gevlogen en die hebben ons lekker gemaakt door te vertellen dat je bij Swiss een eigen tv toestel hebt in de stoel voor je. Waar je spelletjes mee kunt spelen, zelf films uit kunt kiezen etc etc. Hopelijk hebben we dat ook echt, want dat heb ik nog nooit gezien en dan gaat de vlucht misschien wat sneller, het duurt toch weer 10,5 uur.

Onze accommodatie in Johannesburg hebben we al geboekt, 2 km van de luchthaven af, zodat we maandag snel weer op de luchthaven zijn voor onze vlucht naar Zambia. Ook daar hebben we alvast een accommodatie geboekt voor 2 nachten en vanaf daar begint dan het avontuur. In Afrika zullen we natuurlijk niet zo goed bereikbaar zijn als tijdens het zomerseizoen, maar we doen ons best.

Het kan zijn dat we tijdens de reis door de woestijn of in de Safari parken helemaal geen bereik hebben, en dan een paar dagen niks van ons laten horen. Geen nieuws is goed nieuws zullen we maar zeggen. Nou dat was het dan. Voor het geval dat de internetvoorziening daar niet al te best is wensen wij iedereen alvast hele fijne feestdagen en een gelukkig nieuwjaar!!! Wij zullen aan jullie denken als we ergens in de woestijn rondrijden of op de camping staan haha!

 JOHANNESBURG, ZUID-AFRIKA

14/12/2008

Daar zijn we dan vanuit Afrika. Gistermiddag zijn we vertrokken en vanmorgen om 10.15u lokale tijd (bij jullie is het dan 09.15u) zijn we geland. We hadden een heel mooi toestel met inderdaad per persoon een eigen beeldscherm waarop je naar eigen keuze een film kon bekijken, muziek kon luisteren of een spelletje kon doen. Nu hebben we daar uiteindelijk bijna geen gebruik van gemaakt. Hoite had niet zoveel beenruimte en is dus veel gaan staan om zijn benen te strekken. Ik had op zich wel genoeg ruimte als ik betere voor en achter buren had gehad. Voor me zat een klein jochie wat meteen zijn stoel helemaal achter over klapte waardoor ik niks meer op het scherm kon zien en ik kon mijn stoel niet achterover klappen omdat er een zeer onvriendelijke man achter me zat die ontzettend begon te mopperen en zuchten als ik mijn leuning ook maar een milimeter naar achteren probeerde te zetten en opzettelijk zijn knie tegen de stoel aandrukte, waaroor het voor mij onmogelijk was om beweging in de leuning te krijgen, dus ook ik zat vast helaas. Gelukkig zijn we beiden regelmatig in slaap gevallen, waardoor de vlucht gelukkig niet al te lang was, 10.5 u ipv 14 u vorig jaar. Maar goed het grootste gedeelte zit erop morgen nog het laatste stukje.

Net voordat we weggingen kregen we van Britisch Airways een bericht dat onze vlucht morgen gecancelled is en dat ze ons op een ander toestel geboekt hebben. In eerste instantie vonden we dat niet zo erg want i.p.v. om 10.30u vertrekt de vlucht om 11.30u (Voor ons vroege vogels natuurlijk altijd lekker een uurtje langer slapen). Later zagen we dat we er een uur langer over zouden doen. Hoite heeft het hele internet afgezocht hoe dat kon en uiteindelijk heeft hij de reden gevonden. I.p.v. een rechtstreekse vlucht naar Livingstone, Zambia wat we geboekt hadden maken we nu een tussenlanding in Zimbabwe bij de Victoria Falls (als het onbewolkt is dan hebben we wel een heel mooi uitzicht) en 10 km verderop landen we weer op onze uitstapplaats. Dat wordt morgen dus 2 keer stijgen en 2 keer landen, maar dan zijn we wel ook gelijk in Zimbabwe geweest.

We zitten nu in ons hostel net naast de luchthaven (dat is ook wel te merken aan al de trillingen en herrie als er weer een vliegtuig over vliegt). Ik ben blij dat we niet vlakbij Schiphol wonen. Het hostel is een groot heel erg oud huis met een aantal kamers, op zich wel ok, maar ik slaap vanacht wel weer in mijn eigen slaapzakje, want de schoonmaakbeurt is lang geleden. Het hostel heeft een erg grote tuin met een zwembad, het water ziet er niet aantrekkelijk uit dus een duik nemen doen we maar niet. Het weer is super, lekker warm zo'n 25 graden en we hebben vanmiddag onze eerste Afrikaanse onweersbui gehad!!!!! Jeetje wat een kabaal en er kwam geen regen mee, maar enorme hagelstenen. De mensen zijn wel allemaal heel erg vriendelijk. Ik vind ze vriendelijker dan in Azie. Welke taal ze spreken daar zijn we nog niet uit, maar met het Engels kom je al erg ver. We zijn even in een winkelcentrum geweest, 10 min  met de auto om water te halen, horen we later dat je hier het water gewoon uit de kraan kunt drinken, maar ja dat gaan we toch maar niet doen uit voorzorg. Hoite vond het een raar idee in het winkelcentrum dat hij als blanke in de minderheid (1 op de 200) was. Ik heb het gelukkig dit keer iets minder, ik vind het ook niet zo apart om zoveel zwarten ineens te zien. Dat komt denk ik omdat de straten van Lloret tegenwoordig ook zwart zijn. Maar bij aankomst op de luchthaven is het toch wel even wennen, dat je idd erg in de minderheid bent en dan val ik er natuurlijk helemaal buiten met mijn spierwitte benen en blonde haren.

Vanavond bestellen we pizza, omdat hier geen restaurant is en 's avonds de straat op doen we ook maar niet. Nou zoals jullie horen, we zijn goed aangekomen en ons avontuur begint!!! Dus wordt vervolgd....vanuit Zambia.

LIVINGSTONE, ZAMBIA

15/12/2008

Ik denk maar bij mezelf zolang ik een computer kan vinden dan kruip ik erachter, want straks dan kan het niet meer en dan wordt het volgende verhaal zo lang. Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan en hebben we onszelf op zijn Afrikaans gewassen, volgens mij deden ze het zo vroeger ook. Tobbe vol laten lopen en badderen maar, want een douche hadden we niet.

Toen ze ons weg wilden brengen naar de luchthaven stonden we in een keer met een lekke band, dus de auto moest omgewisseld worden. Gelukkig zijn we altijd op tijd en zo waren we gelukkig ook op tijd op de luchthaven. Bij de incheckbalie heeft Hoite nog even gevraagd of we wel echt bij de nooduitgang zaten en ja hoor dat zaten we. Toen we onze stoelen opzochten in het vliegtuig zaten we dus niet bij de nooduitgang, goh dat maken we vaker mee. Gelukkig konden we tot aan de Victoria Falls op de eerste rij zitten. Tijdens de vlucht kregen we een overheerlijke Afrikaanse kipschotel mmm ik heb zelfs de groene boontjes erbij opgegeten, het was dus echt lekker. Bij aankomst bij de Victoria Falls moesten we even in de lucht rondjes blijven vliegen, omdat het behoorlijk hard regende. Gisteren hadden we ook al enorme onweer met de meest grote hagelstenen die we ooit gezien hadden. Nu in Zimbabwe dus weer regen. Uiteindelijk konden we landen, door het slechte weer konden we de Victoria Falls niet zien vanuit de lucht. Na een tijdje stegen we weer op en vlogen we verder naar Livingstone, onze eindbestemming. Dit keer zagen we wel de Victoria Falls vanuit de lucht, prachtig!!! Ik heb er ook een hele mooie foto van kunnen maken, dus die volgt nog ergens in de toekomst. En het mooie is, dat je hier in Livingstone voor 150 USD een vlucht boven de Victoria Falls kunt boeken. Dat hebben we dus gratis bij onze vliegreis gekregen.

Ik moet zeggen dat de mensen hier echt ontzettend vriendelijk zijn, iedereen begroet je op straat en heet je welkom in Zambia. En dat zonder dat ze iets aan je willen verkopen echt super. We hebben dan ook een zeer goede eerste indruk van Afrika. Onderweg zagen we vanuit de lucht dat het allemaal heel erg groen is hier, dus we hebben gevraagd hoe dat kon en dat komt dus omdat we midden in het regenseizoen zitten. Tijdens het regenseizoen schijnt het binnen een paar dagen helemaal groen te zijn hier. Nu zijn de wegen wel zanderig, omdat ze bijna geen asfalt hebben. Tot nu bevalt het ons allemaal prima. Morgen gaan we naar de Victoria Falls en informatie inwinnen over hoe we terug in Zuid Afrika gaan komen, dus wordt weer vervolgd!!!

16/12/2008

Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan om informatie in te winnen over hoe we nu verder gaan met onze reis. Ja ja de wekker ging om 07.15u vanochtend. Maar we zijn eruit, tenminste voor de helft! We hebben in Spanje wekenlang op het internet gezocht over wat we wilden gaan doen en wat de mogelijkheden waren. Nu wilden we niet graag georganiseerd gaan, maar nu is zoals al gezegd, dit nu net vrij moeilijk in Afrika i.v.m. de verbindingen en je kunt wel alles gaan vliegen maar dan zie je natuurlijk niet zoveel. We hebben 4000 km af te leggen over land en sinds vanochtend weten we hoe we de eerste 1000 km af gaan leggen. We hebben namelijk een safaritocht geboekt.  Deze tocht was eigenlijk een 19 daagse tocht van Zambia via Botswana en Namibie naar Kaapstad. Omdat wij dit echt te lang vonden hebben we gevraagd of we tot aan Windhoek, Namibie mee konden en dat kon. Botswana is namelijk het moeilijkste om zelf te doen, dus dat doen we dan nu georganiseerd. Dit houdt in dat we 8 dagen met een truck en een groep van max. 20 personen van Zambia door Botswana naar Namibië reizen. Morgen is de eerste dag, dan blijven we hier, maar we verhuizen wel van hostel naar camping. Dus morgenavond slapen we voor het eerst in een tent. Donderdag rijden we dan naar Botswana waar we 2 nachten in het Chobe National Park zullen overnachten (in een tent). Hier zullen we de Big Five voor het eerst gaan zien (Big Five= Olifant, Leeuw, Cheeta, Waterbuffel en Neushoorn). Na deze 2 dagen zullen we naar Maun in Botswana gaan, een stadje, daar overnachten we 1 nacht (in een tent). Dan gaan we naar de Okavanga Delta waar we 1 nacht zullen overnachten (in een tent), hier zullen we de Underwater Big Five gaan ontmoeten, oa vele krokodillen!! Dan zullen we weer een nacht in Maun slapen (in een tent) en de volgende dag gaan we naar het Kalahari Gemsbok National Park aan de grens met Namibie, daar blijven we weer 1 nacht (in een tent) en we eindigen de volgende dag in Windhoek (kerstavond). Daar nemen we afscheid van de groep en hopelijk als niet alles wegens de kerstvakantie vol is zullen we daar overnachten in een heerlijk zacht bedje met echt dak ipv tentdoek. Dus dat is wat ons te wachten staat, we zijn heel erg benieuwd. Dit betekend ook dat jullie vanaf morgen een week lang waarschijnlijk niks van ons horen, want ik denk dat de Big Five niet zo heel vaak op het internet zit, dus we zullen waarschijnlijk geen computers tegenkomen.

Verder nog even in het kort. Vanmorgen zijn we natuurlijk ook nog naar de Victoria Falls geweest en daar kan ik heel kort over zijn, het was PRACHTIG!!!!! Wat een water, de zon scheen maar er kwam zoveel water naar beneden gestort van de waterval, dat we onze regenponchos aan moesten om niet zeiknat te worden. Maar we hebben nu wel ontzettend mooie foto's. Ik hoop dat we ze snel op kunnen sturen. Hier gaat het helaas niet, want het internet is ontzettend traag en er is geen usb aansluiting, dus ik kan de camera niet aansluiten op de computer, dus jullie moeten nog even geduld hebben.

Waarschijnlijk tot over een week!! Dus bij deze willen wij iedereen ook alvast HELE FIJNE KERSTDAGEN toewensen.

MAUN, BOTSWANA

22/12/2008

We zitten nu in de bush van Maun, Botswana. We hebben even een tijdje zonder bereik en internet gezeten. We hebben nu een uurtje internet en nog steeds geen bereik met de telefoon. Ik heb een heleboel te vertellen, maar ik moet het zo kort mogelijk houden. Als eerste wil ik zeggen dat ik steeds meer van Afrika ga houden, wat een ongelooflijk mooi continent, met een prachtige natuur en geweldige mensen. Het is hier veel schoner dan in Azië en de mensen zijn zo ongelooflijk puur, lief en vriendelijk.

We zijn woensdag naar de camping gegaan en daar hadden we de eerste ervaring met het kamperen. En net als waar dan ook heb ik mijn momentje van gewenning nodig. Dus de eerste avond en nacht zijn niet al te best bevallen. Het naar de wc moeten en douchen in een toiletgebouw was niet helemaal mijn idee van vakantie en dan ook nog moeten slapen in een snikhete tent, zonder bed en ruimte. Maar goed we zijn nu een paar dagen verder en we hebben een geweldige tijd, en ze zeggen toch altijd alles went...en dat is nog waar ook. De volgende dag moest de tent afgebroken worden en zijn we naar Kasane, Botswana gereden. Bij de grens van Botswana moesten we allemaal de truck uit en met al onze schoenen door een voetenbad, dit om te voorkomen, dat we mond en klauwzeer mee zouden nemen. 's Middags kwamen we aan op onze nieuwe camping in Kasane, Botswana. Net op het moment dat we uit willen stappen om de tenten weer op te zetten begint het noodweer. Dus in de stromende regen en in een enorme modderpoel moesten we voor het eerst onze tent opzetten. Toen hij eenmaal stond stopte het met regenen.

De volgende ochtend moesten we om 04.30u op. We hadden een safari door het Chobe National Park. Helaas hebben we niet zo heel veel dieren gezien, alleen nijlpaarden, herten, apen en veel vogels. ' s Middags zijn we met een boot over de Chobe rivier gevaren en dat was echt een fantastische ervaring. We zaten in een klein bootje, dus die kon overal heel erg dichtbij komen. Zo hebben we dus naast de olifanten in het water gezeten. Wij muisstil in de boot en de olifanten op nog geen 2 meter naast ons lekker aan het badderen. Ook zijn we op nog geen meter van de krokodillen geweest en van de nijlpaarden. Nijlpaarden zijn de gevaarlijkste dieren, ze zijn erg territoriaal. Toen we met het bootje langs de wal lagen om naar de nijlpaarden te kijken, sprong 1 nijlpaard plotseling in het water en zwom met een enorme vaart richting onze boot. Onze bootgids probeerde snel de motor van de boot weer aan te zetten, dat duurde even, maar gelukkig stonden we op tijd in de achteruit en waren we net op tijd weg. Heel erg spannend dus, maar ook zo ongelooflijk bijzonder. Een geweldige ervaring dus.

De volgende dag moesten we weer om 04.30u op om weer in de stromende regen de tent af te breken met de enkels in de modder, dit omdat we een rit van 650 km voor de boeg hadden die dag. Onderweg kwamen we een paar controleposten tegen. De gids drukte dan 2 keer op de toeter en dan moesten we met een noodgang al het vlees (wat in een vuilniszak in de vriezer lag) onderin de vuilnisbak leggen. Je hebt namelijk een paar punten in Botswana waar een grens is, daar mag je geen vlees meenemen en je moet weer door een plas water. Dit om te voorkomen, dat de eventuele bacteriën het hele land doorgaan. Aangekomen in Maun, konden we onze tent weer opzetten, gelukkig was het dit keer droog.

Ook de volgende dag was het weer vroeg dag, maar we mochten uitslapen, we hoefden pas om 05.30u op. We zouden die dag naar een eiland gaan midden in de Okavango Delta, een onbewoond eiland (tenminste er wonen geen mensen wel een hoop wilde dieren). We mochten maar 1 kleine tas meenemen en de tent. Alles ging in de vrachtwagen en met de vrachtwagen hebben we 1,5u door de bush bush gereden. Toen kwamen we bij de 'haven'. Een klein stukje open water met een heleboel mokoros (een kano met een mannetje erin met een lange stok). In de mokoro ging je met zijn tweeën en je bagage zitten en het mannetje roeide je dan door het riet naar het eiland. Zo hebben we 1,5u door het riet gevaren. Ook weer een hele aparte ervaring. Aangekomen op het eiland moest de tent natuurlijk weer opgezet worden en er werd ons het toilet getoond. Het toilet bestond uit 1 gat in de grond die net uitgegraven was en waar je elke keer nadat je geweest was een beetje zand in moest gooien. Ik denk dat het niet primitiever kan. Als douche hadden we een klein stukje open water tussen het riet waar je in kon badderen. Ook het drinkwater en kookwater werd uit de delta gehaald. Ja ja ik heb heel wat op mijn tanden moeten bijten, maar we leven beiden nog en we vonden het opnieuw een fantastische ervaring. Er waren ook een paar lokale mensen bij en die mensen leven elke dag zo, wij hoefden maar 1 dag zo te leven. Je moet er ook niet teveel bij stil staan, want dan springen de tranen in je ogen, tenminste bij mij. Ik vind het zo'n indrukwekkende reis. De mensen hebben gewoon helemaal niks hier maar dan ook echt niks. Ze maken allemaal dingen, zoals houten beeldjes/sieraden en vragen dan of je dat wilt ruilen, maakt niet uit voor wat, ofwel een beetje geld of wel een kledingstuk wat je zelf niet meer gebruikt ofwel een beetje eten, als het maar iets is, want iets is al meer dan dat ze hebben. En ze blijven zo ongelooflijk vriendelijk zonder opdringerig te zijn (dat was op veel plaatsen in Azië wel anders).

's Middags zijn we door de bush bush gaan wandelen, zo'n 2,5u. In de brandende zon, door de echte bush, helaas hebben we geen wilde dieren gezien. En s' avonds hebben we bij het kampvuur rijst met kudoe (een dier wat veel voorkomt hier) gegeten. De lokale mensen hebben voor ons prachtig Afrikaans gezongen. De volgende morgen (vanochtend) zijn we weer met alle spullen terug gevaren naar het vaste land. De rest is nu aan het vliegen boven de Okavango Delta, maar Hoite en ik hadden daar geen zin in, dus wij zitten nu in de stad Maun te internetten en onze watervoorraad aan te vullen, want morgen gaan we weer verder richting Ghanzi waar we een bushwalk gaan doen naar een stam die in de busjes woont, erg interessant dus.

Zoals jullie kunnen lezen hebben we het ontzettend naar onze zin (ookal verlangen we beiden naar een lekker bed met airco en een eigen badkamer), de reis bevalt prima en ook de tour bevalt prima. Het is snikheet hier (40 graden). Gelukkig is het niet zo vochtig. Het is regenseizoen, maar in tegenstelling tot Azië vorig jaar hebben we de hele dag prachtig weer en regent het elke dag met een noodgang, maar dat duurt hooguit maar 15 min. de rest van de dag is het dus heet en prachtig weer, ik ben dan ook al aardig verbrand en verbruint. De zonnecreme houd het gewoon niet tegen en ik gebruik nu echt wel een hoge factor (geen factor 2 zoals ik altijd in Spanje heb).

SWAKOPMUND, NAMIBIË

29/12/2008

We hopen dat iedereen goede kerstdagen heeft gehad!!! Wij in ieder geval wel. Ik had alleen helaas niet eerder de mogelijkheid tot schrijven. Ik heb op de 24e wel 5 minuten mijn mail kunnen checken en dank jullie wel allemaal voor jullie mailtjes, want ondanks dat we het heel erg naar onze zin hebben, vinden we het ook heel erg leuk om iets van het thuisfront te horen, want tussen de wilde dieren, kamperen, woestijnen en bushjes door denken we ook aan jullie!

Voordat ik onze vervolg avonturen vertel wil ik nog even vertellen hoe wij het kamperen ervaren. Denk bij het woord kamperen niet aan een mooie camping in Frankrijk of Spanje, maar aan een plek midden in de modder, blub, bush, woestijn of wat dan ook, daar moeten we met 11 andere tenten vechten om de beste plaats, niet in de zon, zoveel mogelijk schaduw en niet in de struiken of blub. Dat is dus elke dag weer een heel avontuur op zich. Dan moet je ervoor zorgen dat je tent zo snel mogelijk staat, want zodra de tent staat moeten we alweer verder met ons dagelijkse Afrikaanse leven hihi. Ja ja want we zijn wel op vakantie, maar reizen is hard werken. We staan elke dag tussen 4uur en 6uur in de ochtend op, tent afbreken, kilometers rijden op niet al te beste wegen, aankomen, iets bezichtigen zoals een safari, bushwalk of wat dan ook, terug komen eten en dan heb je je schoonmaak taken nog. Je zit ofwel in het kookteam, ofwel afwasteam ofwel truckschoonmaak team. Daarnaast ben je 24 uur per dag met 1 groep mensen. Dat is af en toe best afzien. Daarom hadden we dan ook in Livingstone, Zambia besloten om alleen tot aan Windhoek mee te gaan en vanaf daar weer lekker met zijn tweetjes verder te gaan, maar toen kerstavond in de buurt kwam, vonden we het helemaal niet leuk om nu al de tour te verlaten, dus hebben we gevraagd of we niet met de tour meekonden naar Swakopmund. Geen probleem, dus nu zijn we in Swakopmund en nu hebben we gevraagd of het mogelijk is om toch de gehele tour mee te doen. Ook dat is geen probleem. We reizen dus helemaal met de tour tot aan Kaapstad, Zuid Afrika. Daar stopt de tour dus dan is het echt voorbij. Ja ja wie had dat gedacht. Nou ik absoluut niet. Ik had niet verwacht dat we het zo leuk zouden vinden om 3 weken lang met één en dezelfde grote groep mensen elke dag te kamperen, maar het is geweldig. En we zijn gisteren in Swakopmund aangekomen en hier is geen camping. Nu slapen we in een hostel voor 2 nachten en ik geloofde mezelf niet toen ik gisteren tegen Hoite zei, dat ik eigenlijk liever in de tent wilde slapen haha. Hoe veranderlijk kan een mens zijn. We zijn echte camping mensen geworden en niet alleen dat, ik heb een hoop moeten overwinnen. Vieze toiletten, geen toiletten (bushstops), grote en vele insecten, de vliegende torren zijn enorm hier en voor je het weet vliegt er een tegen je aan, omdat ze een beetje blind zijn. En nog veel meer, maar het belangrijkste is..... we genieten nog steeds enorm.

Het laatste echte bericht kwam vanuit Maun, Botswana. Na Maun zijn we naar Ghanzi vertrokken. Toen we daar aankwamen was het ongelooflijk warm, warmer dan waar ook waar we geweest waren. Het was namelijk een stukje woestijn in de bush. Toen we uit de truck stapten wilde iedereen natuurlijk zijn tent opzetten onder een boom, vanwege de schaduw, maar helaas geen bomen. Gelukkig bestond er de mogelijkheid om te upgraden. Voor 5 USD per persoon kon je een echte Afrikaanse hut boeken. Een rond stenen hutje met rieten dak. De extra luxe die je had als je een hutje boekte was, dat je geen tent op hoefde te zetten, dat je een lampje had en dat je op een stretcher sliep i.p.v. een matras. Haha de luxe was dus niet denderend, maar we hebben het wel gedaan om de ervaring. Nu hebben we tenminste ervaren hoe de Afrikanen wonen. Voor ons was het een geweldige ervaring wetende dat dit eenmalig is, de Afrikanen wonen hier natuurlijk elke dag. Nadat we aangekomen waren moesten we eerst wennen aan de hitte. Daarna hebben we ons handwasje gedaan, door de droogte en hitte was alles in een kwartier kurkdroog. Om 18u werden we opgehaald door een paar bushjes mensen. Dit was een groepje Afrikanen die in de bush van Botswana wonen. Zij halen hun eten, water en medicijnen zelf uit de bush en gaan dus nooit naar bv de supermarkt. Zij hebben ons van alles laten zien, hoe ze leven en hoe ze aan eten, water en medicijnen komen, erg interessant en ook heel raar om zulke mensen in het echt te zien. 's Avonds hebben we heerlijk bij het kampvuur gegeten.

De volgende dag was het de dag van kerstavond en dat was de dag dat we helaas Botswana gingen verlaten, maar ook de dag dat we Namibia ingingen. De grensovergang duurde ongelooflijk lang, de Afrikanen zijn absoluut niet de snelste mensen. Maar uiteindelijk waren we dan toch de grens over en in Namibië. Het landschap was in het begin nog niet veel anders, maar als we in de dorpen waren, dan zag je toch wel veel Europese invloeden. De eerste dag in Namibie hebben we in Windhoek doorgebracht. De stad is niet veel bijzonders, dus we hebben daar alleen genoten van de kerstavond die we door gebracht hebben in Joe's Beerhouse (een Duits restarant, het lijkt de Costa Brava wel). In het restaurant heb ik een vlees spies besteld met daaraan: Struisvogel, krokodil, kudoe, zebra en kip. En het was heerlijk met name de zebra en struisvogel. Haha ja ik leer van alles hier, zelfs rare dingen eten. Het was een hele gezellige avond. In Windhoek waren er geen campings, dus sliepen we in een hostel. En normaal gesproken als Hoite en ik in een hostel slapen, dan boeken we een 2 persoons kamer, maar ja we zijn mee op een tour, dus geen 2 persoonskamer maar een dorm room. Gelukkig hebben we onze kamer alleen met een ander stelletje moeten delen, een heel leuk stelletje, hij komt uit Italie en zij uit Australie.

De volgende dag zijn we naar Etosha gereden, Etosha National Park, helemaal in het noorden van Namibie. Toen we daar aankwamen hebben we gelijk een gamedrive (safaritocht) door het park gemaakt met de truck en we hebben heel veel giraffen, zebras, empalas, springbokken, elanden e.d. gezien. En net op het nippertje 2 cheetas! Echt heel bijzonder, want je rijdt er gewoon vlak langs. In Etosha hebben we eerste kerstdag gevierd en in Ghanzi hebben we lootjes getrokken, dus iedereen had voor iemand anders een kadootje in Windhoek gekocht. Dat was dus erg leuk en gezellig. De volgende dag hebben we de hele dag in de truck gereden door het park, het park is 22.000 hectare groot, helaas hebben we toen niet veel andere dieren gezien. Tussen de middag toen het heel erg heet was hebben we nog even bij het zwembad gelegen, een uurtje, dat was even lekker relaxen. Dat komt er tijdens zo'n tour niet veel van, want alle vrije tijd die je hebt ben je bezig met je kleding wassen of mijn reisdagboekje bij houden.

De volgende dag hebben we het park verlaten en zijn we naar Spitzkoppe gereden. Nu had ik eerst zoiets, van mij hoeft het niet het is maar een rots. Maar dat neem ik terug. Spitzkoppe is 1 van de mooiste plaatsen en ervaringen die ik meegemaakt heb en waar ik geweest ben. Het is niet uit te leggen hoe mooi het daar is. Het zijn een heleboel enorme rotsen met prachtige kleuren en wat een rust. Ik ben nog nooit ergens geweest waar je zo omgeven wordt door stilte. Omdat er geen camping is hebben we hier dan ook buiten bovenop een rots geslapen met als deken de sterrenhemel. Wat een sterren zoveel heb ik er nog nooit samen gezien. Super dus, zonder deze tour waren we hier never nooit niet geweest. De volgende morgen zijn we met zonsopgang opgestaan en zijn Hoite en ik de rotsen opgeklommen, dat was een heel karwei maar zo de moeite waard. Ik zou hier absoluut nog een keer terug willen komen, echt jammer dat we maar een dagje blijven.

Na het klimmen op de rots stappen we weer in en gaan we naar Cape Cross. Ook hier zien we weer iets ongelooflijks en dit keer ruiken we het ook. Cape Cross is een plaatsje aan de zee, waar 250.000 zeeleeuwen wonen. Wat een lawaai en stank en niet te geloven hoeveel zeeleeuwen bij elkaar.

Daarna rijden we naar Swakopmund waar we dus nu zijn en waar we in totaal 2 dagen blijven. Ook hier slapen we in een hostel nu met 2 stelletjes in de kamer. Ik wilde bijna bij de receptie vragen of we onze tent niet op mochten zetten in de tuin, maar ach ik ben nu al heel wat gewend, dus we laten het er maar bij. Swakopmund is de plaats om allerlei activiteiten te doen!!!! Daarom gingen de meesten gistermiddag skydiven. Omdat wij liever in het water duiken dan in de lucht hebben wij ervoor gekozen om een relaxmiddagje te houden. Onze backpacks moesten nodig eens uitgepakt worden en opnieuw ingepakt worden, we wilden een hoop wassen en ik moest mijn reisdagboekje weer bijwerken, want ik lag alweer heel wat dagen achter. 's Avonds zijn we weer lekker uiteten geweest en hier heb ik weer voor de struisvogel gekozen. Het is echt heerlijk vlees en ik kan dat natuurlijk in Spanje of Nederland niet bestellen, dus dan moet ik er hier maar goed van genieten. Ik ben dan ook bang dat de kilootjes die eraf hadden gemoeten er hier niet afgaan. Het eten is zo ongelooflijk lekker hier. Je hebt echt alles hier en meer wat we thuis ook hebben.

Vanmorgen zijn wij op activiteit geweest. We hadden ons ingeschreven voor het zandboarden en gliden. Hoite voor het zandboarden, wat hetzelfde is als snowboarden maar dan in het zand, en ik voor het zandglijden, sleetje glijden in het zand. Nadat we geboekt hadden had ik alweer spijt, want we zagen een video van het zandgliding en daar waren ze alleen maar aan het vallen en zandhappen, maar goed vanmorgen zijn we toch in het busje gestapt, die ons naar de zandduinen zou brengen. Daar aangekomen hebben we een prachtig uitzicht over de duinen, ongelooflijk ook dit is weer prachtig mooi!!! Eerst moeten we een heel eind door het losse zand omhoog lopen de duin op. Daar aangekomen gaat Hoite met zijn snowboard naar beneden en ik ga ergens anders ook naar beneden. Tenminste dat is de bedoeling, schijterd die ik ben ik laat iedereen naar beneden glijden en dan durf ik niet meer. Het is zo ongeloolijk stijl en je glijdt op deze 1e kleine afdaling toch met 45 km per uur naar beneden. De gids die erbij is zegt dat ik het toch echt moet proberen omdat ik er anders spijt van krijg. Dus omdat ik eigenlijk toch geen mietje wil zijn en ook op de dvd wil staan die ze maken, zet ik mijn verstand op nul en glijden met die banaan (nou ja plank). En.........FANTASTISCH!!!!Echt super super gaaf. Uiteindelijk neem ik alle 5 verschillende afdalingen, ook die met heuveltjes en ik glij met zo'n 60km per uur naar beneden, ik kan er geen genoeg van krijgen. Hoite probeert het glijden ook een keer en ook hij vond het super, leuker dan het boarden. Het enige nadeel is, dat je heel snel beneden bent en dan de hele duin weer omhoog moet lopen in de brandende zon, mijn gezicht is dan ook enorm verbrand, tenminste mijn neus, de rest was bedekt door de zonnebril en helm. We hebben echt een geweldige ochtend gehad.

Morgen gaan we weer verder richting de woestijn waar we ook Oud en Nieuw gaan vieren. Dit betekend helaas dat ik om 00.00u waarschijnlijk niet kan sms/bellen/mailen, want we zitten in de woestijn en daar hebben we geen bereik. De eerst volgende keer zal pas in Kaapstad weer zijn, daar komen we 4 januari aan.

Dus bij deze voor iedereen!!! HAPPY NEWYEAR!! GELUKKIG NIEUWJAAR!!!FELIZ ANO NUEVO!!! De allerbeste wensen vanuit Afrika voor 2009

KAAPSTAD, ZUID AFRIKA

05/01/2009

De dag na het sandboarden zijn we weer in de truck gestapt, ik met een zeer rood hoofd, omdat ik mijn gezicht vergeten in te smeren was bij het sandgliding, mijn neus heeft dus inmiddels weer een nieuw velletje. We hadden die dag een hoop mooie kilometers te rijden helemaal door de woestijn. Ik moet ook zeggen dat Namibië tot nu toe het mooiste land is wat ik gezien heb. Het heeft alles, aardige mensen, mooie natuur, veel groen, wilde dieren, woestijn, zee, strand, mooie steden etc etc. Dus Namibië staat zeker op ons lijstje om ooit weer eens terug te gaan, net als Cambodja.

Aan het einde van de middag kwamen we in Sesriem aan, daar zijn we eerst bij een kleine canyon gestopt en nadat we er even doorheen gelopen hadden en al het moois op de foto hadden gezet, zijn we naar de camping gereden. De camping in Sesriem is de camping met het mooiste toiletgebouw wat we gezien hebben, mooie en luxe toiletten en douches. Dat was dus wel erg prettig. We hebben vroeg gegeten die dag om ook vroeg naar bed te kunnen, want de volgende dag zou de zwaartste dag van de tour worden. We moesten namelijk om 03.45u op en het was oudjaarsdag, dus een dag dat je tot min. 00.00u op blijft!

De volgende morgen zijn we dus idd om 03.45u opgestaan. We moesten 45 minuten rijden om bij duin 45 aan te komen, dat is de enige duin waar ze je toelaten om de duin op te klimmen. Bovenaan deze duin kun je dan een geweldige zonsopkomst bewonderen. Zo gezegd niet zo gedaan. Het is best wel zwaar om om 05.00u 's ochtends na maar een paar uurtjes geslapen te hebben een zandduin 300 meter omhoog te lopen, helemaal zwaar voor iemand die geen conditie heeft. Zo eentje ben ik dus. We waren als eerste op de duin, maar halverwege heb ik heel wat mensen voor moeten laten gaan, want het ademen ging niet zo makkelijk meer. Eerst wilde ik opgeven, maar ja ook daar ben ik niet zo goed in, dus ik heb mezelf gedwongen om toch op die top te komen en met veel moeite is het me gelukt, ik stond boven, daar waar de rest al een tijdje heerlijk van het uitzicht aan het genieten was! Gelukkig was ik er nog voor zonsopgang, dus ik heb daar inmiddels weer op adem gekomen ook van mogen genieten. En het was prachtig!!! Dat zullen jullie wel op de foto's kunnen zien! Na deze ervaring moesten we ook weer naar beneden, maar dat is gelukkig wat makkelijker, want als je niet meer kunt lopen, dan rol je gewoon naar beneden. Beneden aan de duin hebben we ontbeten en daarna zijn we naar Sossusvlei gereden. Daar hebben we een 2,5 uur durende wandeling door de duinen gemaakt onder begeleiding van een ervaren gids, een heel klein Japans vrouwtje, die met een Namibier getrouwd is. Echt een heel schattig en grappig vrouwtje. Aan het einde van de wandeling kwamen we bij Dead Veli aan, dat is een gedeelte achter de duinen waar al jaren lang geen water meer bij komt, waardoor alle bomen die er staan dood zijn. Doordat het er zo droog is vergaan ze niet! Een heel apart gezicht dus.

Om 12.00u stappen we weer de truck in en hebben we weer een hele rit te gaan naar de camping waar we oud en nieuw gaan vieren. Deze camping ligt in de middle of nowhere tussen de bergen en rotsen en is bij een oude boerderij. Daar hebben we speciaal voor oud en nieuw onze accommodatie geupgrade, vandaar dat we geen tent op hoefden te zetten. We hadden een heel klein hutje, maar met echte bedden en licht! Dus dat was genieten! 's Avonds werden we door de boerin uitgenodigd om bij hun te eten een speciaal oud & nieuw diner. Het was erg lekker, echt Afrikaans met lam. Na het eten zijn we naar de truck gegaan, daar hebben we de muziek aan gezet en zo zijn we al buiten dansend het nieuwe jaar in gegaan. Het was een uur eerder nieuw jaar dan bij jullie en precies op jullie nieuwjaar zijn wij in slaap gevallen!

Onze laatste dag in Namibie en onze eerste dag in 2009 moesten we zoals altijd weer vroeg op, gelukkig hoefden we dit keer geen tent af te breken, dus we konden uitslapen tot 08.00u. Deze dag gingen we verder naar het Zuiden naar Fish River Canyon. We kwamen al vroeg aan op de camping, dus we hadden onze eerste middag VRIJ!! We hebben lekker buiten op een matrasje een beetje zitten lezen en liggen slapen en net voor zonsondergang zijn we naar de Fish River Canyon gegaan. Dit is na de Grand Canyon in Amerika de grootste. Hij is 167 km lang en 27 km breed. Je hebt hier een geweldig gezicht dus!!! Hier hebben we de zonsondergang gezien en daarna bij de Canyon wat gegeten.

De volgende dag zijn we de grens overgegaan en toen waren we weer terug in Zuid Afrika! Jammer dat we uit Namibië weg zijn, maar wel leuk om weer in een nieuw land te zijn op de heenweg hebben we natuurlijk nog maar weinig van Zuid Afrika gezien. Meteen na de grens zijn we op een camping gaan staan aan de Orange river. Ook hier hadden we de hele middag vrij, tenminste degene die niet gingen kanoën op de Oranje rivier zoals wij. Dus lekker een relaxed dagje aan de rivier.

De volgende dag zijn we naar de Western Cape gegaan waar we op een camping stonden bij een wijnproeverij (vineyard). Hier hebben we 's middags een wijnproeverij gehad en daarna hebben we voor 8 euro een heerlijkje massage gehad. 's Avonds hebben zij voor ons gekookt en dat was dan de laatste nacht in de TENT!!!! Gelukkig maar want de laatste paar nachten was het behoorlijk koud in de tent.

Gisteren kwamen we eindelijk in Kaapstad aan! We hebben via de gidsen een kamer geboekt in een super de luxe hostel, waar vele van onze groep ook slapen. Het is op dit moment hoogseizoen en net als bij ons wil dat weleens voor problemen zorgen, we waren dan ook overboekt!!!!!!! WIJ!!!! Omdat we natuurlijk heel goed weten hoe het allemaal werkt hebben we er uiteindelijk voor kunnen zorgen dat we toch een kamer hadden met hulp van onze gidsen, zij zijn van kamer geswitched! Voordat we aankwamen bij het hostel hebben we eerst nog met 2 gidsen een tour gemaakt door een township (sloppenwijk) en het is echt triest om te zien hoe ze leven. We zijn er namelijk niet alleen doorheen gereden, maar we zijn er ook doorheen gelopen en we hebben een paar 'huisjes' bezocht. Iedereen die ons appartement kent moet er dan bij denken, dat hun hutjes 3 keer zo klein zijn en dat ze er met 18 mensen wonen ipv 2!!!  Heel erg dus. We hebben daar in een restaurant gegeten, op de enige plaats waar de blanken en zwarten samen eten!

Nu hebben we onze eerste echte vrije dag!!  Daar bedoel ik mee, dat gistermiddag na de lunch, nadat we ingecheckt waren de tour was afgelopen!!! Vanaf nu moeten we alles weer helemaal zelf doen. Aan de ene kant zijn we een beetje treurig, dat het is afgelopen, want we hebben een geweldige tijd gehad en ongelooflijk veel gezien. We hebben heel erg veel mazzel gehad met onze gidsen, die echt ongelooflijk goed, professioneel, aardig en enthousiast zijn, we hadden een leuke groep met veel jonge mensen en we hadden een goed ritme, zoveel mogelijk zien in zo weinig mogelijk tijd. Aan de andere kant zijn we ook ontzettend blij dat het is afgelopen, want de laatste paar dagen begonnen sommige mensen heel erg vervelend te doen waardoor de sfeer met heel wat graden daalde. Ook het slapen in de tent werd minder door de nachtkou en we vinden het ook wel weer lekker om even met zijn tweetjes te zijn. We zitten nu dan ook met zijn tweetjes in een internetcafe, we gaan zo lekker winkelen en vanavond spreken we met een paar mensen af om te eten. Dus we kiezen er nu zelf voor met wie en wanneer we iets met andere mensen doen.

Vanaf de 7e hebben we een auto gehuurd, dus de 8e gaan we Kaapstad voorlopig even verlaten om met de auto langs de kust van Zuid Afrika te rijden, halverwege draaien we weer om en vliegen dan de 28e van Kaapstad naar Johannesburg om die dag ook weer terug naar huis te vliegen!

Dikke kus vanuit een nog steeds erg warm en wolkenloos Afrika!!! (sorry, we proberen wat van hier naar jullie te sturen, want we hebben in de krant gelezen dat het bar en boos is daar!!)

HERMANUS, ZUID AFRIKA

08/01/2009

De laatste keer schreef  ik gemaild dat we gingen winkelen in Kaapstad. Nou dat is gelukt. Hoite is 1 winkel in geweest en heeft 2 korte broeken kunnen kopen en ik ben de Esprit binnen gewandeld en ook ik ben zeer goed geslaagd daar. Dus met onze nieuwe spulletjes zijn we aan het Waterfront van Kaapstad wat gaan eten.

e volgende dag hebben we rondgehangen in Kaapstad en wat dingen geregeld waarna we 's avonds om 18.00u naar de Tafelberg zijn gegaan. Om 18.15u ging onze kabelbaan omhoog, daar hebben we op de Tafelberg rondgewandeld en van het uitzicht genoten, vervolgens hebben we daar gegeten op 1700 meter boven de zeespiegel en gewacht op de zonsondergang, erg mooi om te zien zo hoog op een berg, want na de zonsondergang zie je alle lichtjes van Kaapstad aangaan.

Op 7 januari zijn we al vroeg naar het Waterfront gegaan, omdat Hoite met haaien ging duiken. Hij is gelukkig heel terug gekomen. Hoite is samen met een ander stelletje en een duikinstructeur het Aquarium van Kaapstad ingegaan, om daar dus met de haaien, reuzenschilpadden, mega grote tonijnen en stingrays te zwemmen. Zoals jullie wel kunnen begrijpen denk ik, ben ik meegegaan, maar ik heb alles op het droogie bekeken, ik vind het al eng om er naar te kijken laat staan dat ik er tussen ga zwemmen. Maar Hoite vond het helemaal geweldig!

 

's middags hebben we toen onze auto opgehaald. Het is een spierwitte Hyundai Getz, leuk autootje, er is alleen een fout in de fabriek gemaakt. Het stuur zit namelijk links, dus dat is even wennen. Toen we de garage uitreden (hoite reed) moest het knipperlicht aangezet worden, maar ipv daarvan werden de ruiten gesproeid. Toen er geschakeld moest worden, ging de deur in een keer open. En toen we eenmaal op de weg zaten kwamen alle auto's op ons af. Vervolgens werden we door de politie aangehouden en die heeft ons netjes uitgelegd dat ze hier in Afrika links rijden en dat wij dus fout zaten en niet de rest. Nou gelukkig maar dat we dat wisten, want we zijn inmiddels veilig aan gekomen in Hermanus, nadat we bij Kaap de Goede Hoop zijn geweest en in Simons Town bij de Pinguin Colony. Hier blijven we een nachtje slapen in een (erg oud) hostel en morgen rijden we dan door naar Mosselbay waar we waarschijnlijk wat langer zullen blijven.

PLETTENBERG BAAI, ZUID AFRIKA

16/01/2009

Het heeft even geduurd, maar we hebben weer een internet plaats gevonden. De afgelopen dagen, sinds we uit Hermanus vertrokken zijn, lijkt ook het internet verdwenen te zijn. En zonder internet geen bericht. We zijn vrijdag 09/01/09 's ochtends uit het oude hostel de Zoete Inval vertrokken om richting Mosselbay te gaan. Voordat we vertrokken moesten we nog even langs het tankstation omdat we een lege band hadden. Of hij lek was dat wisten we nog niet. We hebben hem opgepompt en onderweg de band in de gaten gehouden en hij bleef hard. Er is wel iets met de band, want langzaamaan loopt ie wel leeg, dus elke keer als we tanken moeten we ook de band oppompen, hopelijk blijft dat zo goed gaan totdat we de auto weer inleveren. In Mosselbay hadden we alvast 2 nachten geboekt in het hostel Park House Lodge. Toen we daar aankwamen keken we wel even onze ogen uit, wat een verschil met Hermanus. We hebben een mooie kamer met een mooie groene tuin en het huis wat er bij hoort is ook erg mooi, daar kun je dus koken, tv kijken of spelletjes doen! De eerste dag in Mosselbay hebben we wat rondgereden om het dorp te verkennen, de tweede dag hebben we voor het eerst op het strand gelegen!!! Heerlijk, de vakantie is begonnen hihi. We hebben een nacht bijgeboekt, dus de derde dag wilden we ook naar het strand, maar toen hadden we voor het eerst in al die tijd dat we in Afrika zijn een bewolkte dag!! Geen strandweer dus, die dag hebben we lekker rondgelummelt in de tuin van het hostel, we hebben veel heel veel spelletjes rummicub gespeeld en het was zeker niet mijn dag, want ik heb ze allemaal ja ja allemaal verloren, daarna zijn we maar Yahtzee gaan spelen en toen won ik eindelijk! Was mijn dag toch weer goed.

Na drie dagen waren we wel uitgekeken op Mosselbay, dus de volgende dag (maandag 12/01/09) zijn we naar Plettenberg Bay gereden. Daar hadden we voor 1 nacht alvast een hostel geboekt. Toen we aankwamen in Plettenbergbay zijn we het centrum ingereden op zoek naar het hostel, maar nee dat lag niet in het centrum maar op 7km daarvandaan. Achter een gesloten hek. De eigenaar die voor ons de deur opendeed was absoluut niet de vriendelijkste man die we tegen zijn gekomen in Afrika, dus we hadden meteen zo iets 1 nacht en niet langer. Nadat hij ons de accommodatie had laten zien begonnen we te twijfelen, want de kamer was groot en lekker licht, het woongedeelte met keuken was supermooi en modern en het uitzicht fantastisch! En dan ook nog 1 minuut lopen van een privestrand. Dus ja we begonnen te twijfelen. Maar goed we hadden inmiddels een mail van Gijs en Marie (vrienden van ons die we vorig jaar in Bangkok tegenkwamen) ontvangen waarin zij de naam noemden van de accommodatie waar zij geslapen hadden in Plettenberg. Dus wij daarheen om een kijkje te nemen. Toen we daar aankwamen deed Julia de huishoudster open een superlief en schattig vrouwtje, dat scheelt ook meteen weer! Zij liet ons de kamer zien waar we in zouden kunnen vanaf de volgende dag en toen we daar binnen liepen waren we beiden meteen verkocht!!!!! Een supergrote kamer met een mega grote badkamer met aparte douche en een enorm ligbad. In de kamer ook nog een klein keukentje met koelkast en tv met dvd!!! En als we een laptop meegenomen hadden dan hadden we de hele dag gratis internet gehad. Als je dan naar buiten loopt, kom je op je eigen terras uit en loop je een trapje af, dan sta je bij het zwembad en de verwarmde jacuzzi. En dan heb ik het nog niet over het uitzicht gehad, uitzicht op zee!!! Toen ze ook nog een speciale prijs noemde voor ons, waarschijnlijk omdat ze leeg staan, hebben we maar besloten om een paar dagen hier te blijven vanaf de volgende dag! Het plaatsje zelf zag er ook heel erg leuk uit en in de omgeving is ook genoeg te doen, dus dat komt wel goed. Dus Julia...tot morgen!

Wij weer terug naar onze accommodatie voor die nacht en daar hebben we onze strandkleding aangetrokken en zijn we naar het prive strand gelopen, heerlijk een strand helemaal alleen!!! Op een gegeven moment waren we niet helemaal alleen meer, want opeens zwom er een groep dolfijnen voor onze neus!!! Super om te zien en zo dichtbij! 's Avonds hebben we er nog veel meer gezien, toen we bij een geweldig Italiaans restaurant zaten aan zee. Wat een leven! En wij maar medelijden hebben met jullie daar in het koude Nederland en zelfs koude Spanje. We hebben het er al over gehad om onze terugreis uit te stellen, maar ik ben bang dat dat niet gaat lukken.

Nou ja zoals jullie kunnen lezen, zijn we volop aan het genieten van onze vakantie. We maken nu niet zo heel veel meer mee, behalve dat we af en toe een dagje weg gaan naar een ander dorp om daar een kijkje te nemen of we liggen op het strand of we genieten gewoon van onze geweldige accommodatie. We blijven in ieder geval t/m zondag hier in Plettenberg bay, we moeten alleen morgen verhuizen naar het Penthouse omdat de familie van de eigenaar in onze kamer komt, maar dat vinden we natuurlijk niet erg, dan hebben we namelijk onze eigen jacuzzi! Woensdag beginnen we aan onze terugreis richting Kaapstad, want langzaamaan komt er een einde aan onze geweldige vakantie, helaas. Maar we vinden het natuurlijk ook wel heel erg leuk om weer naar huis te gaan en iedereen te laten zien hoe bruin we wel niet zijn geworden. Ik sta er elke dag weer versteld van, zo bruin ben ik nog nooit geweest!! Nee hoor we vinden het natuurlijk leuk om iedereen weer te zien en om in ons eigen bedje te slapen. Maar voor het weer hadden we zeker nog wel even willen blijven.

KAAPSTAD, ZUID AFRIKA

26/01/2009

We zijn inmiddels weer veilig terug in Kaapstad. De laatste keer stuurden we een bericht vanuit Plettenberg. Dat verliep heel erg moeizaam, omdat het internet er steeds uitlag en na Plettenberg bay is het internet alleen maar slechter geworden.  Het zit er nu helaas echt bijna op, maar voordat we hier aankwamen hebben we nog een paar leuke dingen gedaan.

Donderdag zijn we uit Plettenberg bay vertrokken en via de route 62 gereden. We zijn over de strandroute gekomen en over de binnenland route terug gereden naar Oudtshoorn. Vanaf Oudtshoorn kwamen we in één keer allemaal Nederlanders tegen, die we daarvoor niet zo veel tegen waren gekomen. In Oudsthoorn hadden we een kamer geboekt in het Lavender House en de naam werd ook wel meteen duidelijk, want alles was ingericht in de lavendel kleur. Gelukkig waren we de enige gasten en daarom hebben we de grootste en mooiste kamer gekregen. Een kamer waar het bad en toilet gewoon in de kamer zit. We zijn meteen doorgereden naar de Cango Wildlife Range. Dit is zoals de naam al zegt een ranch met wilde dieren. Deze zijn vroeger hier opgevangen, omdat ze ziek of gewond waren. Nu leven ze daar omdat ze niet meer in het wild terug gezet kunnen worden. De jonkies die ze krijgen worden na een paar maanden wel in het wild teruggezet. Ze hebben de ranch ontzettend mooi opgezet, zodanig dat je over een brug liep over de leeuwen, tijgers en cheetahs heen. Je zag deze dieren dan ook zonder hek ervoor, echt mooi. Vorig jaar hebben we de tijgers in Thailand mogen aaien en dit jaar konden we bij de cheetahs. In eerste instantie kozen we voor de volwassen cheetahs, maar later hebben we toch besloten om de twee cheetahcubs te gaan aaien. Wat een schatjes!!! Het zijn net echte katten, alleen dan een beetje uit de kluiten gewassen. Het was echt grappig, de cubs waren namelijk nog lekker speels. We hebben ook nog witte leeuwen en witte tijgers gezien, krokodillen, vogels, een mini nijlpaard, slangen en nog een heleboel dieren meer.

Oudtshoorn staat bekend om de struisvogels en de struisvogelboerderijen. Helaas hadden we hier geen tijd meer voor. 's Avonds hebben we wel struisvogel gegeten, sorry maar dit is zo ontzettend lekker vlees. De beste biefstuk die ik ooit gegeten heb.

De volgende dag zijn we verder op de route 62 gegaan richting Stellenbosch. Onderweg kwamen we nog een horde struisvogels tegen en natuurlijk weer een hoop baboons (apen). De route naar Stellenbosch is heel erg mooi, het landschap veranderd van groen, naar dor en droog naar rood. En als je in de buurt van Stellenbosch bent, dan zie je alleen nog maar wijnvelden. Stellenbosch staat namelijk bekend om de wijnboerderijen. Als je van wijn houd moet je dus zeker hier langsgaan. Ik was dus precies op de goede plaats.....want heerlijke druivensap hebben ze hier ook! Nou ik heb wat commentaar gekregen, wat doe je in Stellenbosch als je geen wijn drinkt..ja wat zeg ik daar nu op. We waren vrij laat in Stellenbosch, omdat we een lange route moesten rijden en tussen de middag hebben we nog een stop gemaakt in Montagu om te lunchen. Dus die dag hebben we niet veel gedaan in Stellenbosch. We zijn alleen bij een Cubaans restaurant gaan eten en daar hebben we de lekkerste nachos met cheese op ever! We zijn er dan ook de volgende dag weer naar toe gegaan voor nog een portie nachos. De volgende dag zijn we rond gaan rijden in de omgeving en hebben we geluncht in Franshoek. Ook een erg mooi dorp met een heleboel wijnvelden en boerderijen. 's Middags hebben we bij de wijnboerderij Zevenwacht een tour door de wijnkelder gehad en daar heeft Hoite wat verschillende wijnen geproeft en omdat ik anders niks te doen had hebben we ook gelijk kaas geproeft. Dat was wel lekker mmm.

De volgende morgen zijn we weer doorgereden naar Kaapstad. En daar zijn we nu. We zijn naar het kasteel hier geweest, naar de botanische tuinen en we hebben kaarjes gekocht voor Robbeneiland. Hier gaan we morgenochtend heel vroeg met de boot naar toe. Voor degene die niet weten wat robbeneiland is: Dit is een eiland voor Kaapstad waar een gevangenis op staat waar Nelson Mandela vast heeft gezeten. De gidsen bij deze gevangenis zijn allemaal ex-gevangen, die ook in deze gevangenis hebben gezeten! Als we morgen terug komen van het eiland gaan we nog even winkelen, waarschijnlijk niks kopen, want de tassen zitten mutjevol en daarna moeten we onze backpacks weer inpakken voor ons vertrek terug naar huis!

We hebben er zin in om weer naar huis te gaan, maar we vinden het ook heel erg jammer, want Afrika is gewoon echt geweldig en we gaan het zeker missen!

WEER THUIS IN LLORET DE MAR

30/01/2009

Na een lange reis zijn Hoite en ik weer veilig thuis gekomen. De laatste paar dagen in Kaapstad waren erg leuk, ondanks dat we onze laatste dag opgestaan zijn met regen, dus in de stromende regen moesten we naar de boot van Robben eiland. Gelukkig was het droog toen we daar aankwamen maar het was wel een erg bewolkte dag. Op Robbeneiland hadden we eerst een gids die zo slecht Engels sprak, dat we er niks van verstaan hebben (en dan duurt een bustour van een uur best lang). De rondleiding door de gevangenis, die we kregen van een voormalig politieke gevangene was interessant. Nadat we terug waren hebben we nog even gewinkeld in het Waterfront en vervolgens zijn we terug gegaan naar onze accommodatie om onze tassen voor de laatste keer in te pakken.

De volgende dag zij we om 09.00u opgehaald door de taxi om ons naar de luchthaven te laten brengen en we hebben een goede vlucht van Kaapstad naar Johannesburg gehad. Daar kwamen we om 13.45u aan en hebben we tot 19.15 moeten wachten tot we in ons vliegtuig naar Zurich konden stappen. Gelukkig hadden we in dat toestel zeer goede plaatsen en heeft Hoite eindelijk een keer zijn knieën niet op hoeven vouwen. Echt geslapen in het vliegtuig hebben we niet, dus we kwamen behoorlijk gebroken in Zurich aan. We hoefden dit keer niet op onze bagage te wachten, dit werd door de luchthaven naar ons volgende toestel gebracht. We hadden 30 minuten om bij ons vliegtuig naar Barcelona te komen. Ook deze vlucht is zeer goed verlopen en om 08.45u zijn we geland in BCN. HOME SWEET HOME. We zijn nu dus weer thuis en druk bezig met de was en onze foto´s. We hebben er dit keer minder gemaakt. Vorig jaar zaten we op 6000 foto´s dit keer hebben we er maar 4000 :). Dat wordt dus nog een heel gesorteer en gepuzzel. Gelukkig hebben we nog even de tijd.