2009-2010 Panama, Costa Rica, Guatemala, Belize, Mexico & Cuba

09/12/2009

Het is weer zover. Hoite en ik gaan weer een nieuwe reis maken. Dit keer gaan we naar Centraal Amerika. Aanstaande maandag vertrekken we al. Het vliegtuig van Continental Airlines vertrekt om 10.30u en 9u20min later zullen we landen op het vliegveld van New York. Daar moeten we 3 uur wachten om vervolgens nog 5 uur naar Panama City te vliegen. Om 05.00u 's ochtends komen we daar aan, lokale tijd 23.00u. Voor de eerste 3 nachten hebben we alvast een hostel geboekt. Wat we daarna allemaal gaan doen, dat weten we nog niet. Het plan is om vanaf Panama door Costa Rica (waar we kerst en oud & nieuw vieren), Nicaragua, Honduras, Guatemala en Belize uiteindelijk in Mexico aan te komen. We vliegen namelijk 3 februari vanaf Cancun weer terug naar Spanje.

Ik zal jullie allemaal weer op de hoogte gaan houden van onze belevenissen. Als het goed is is de internetverbinding daar erg goed, dus dat zal geen probleem opleveren.  

PANAMA CITY, PANAMA

15/12/2009

Maandagochtend zijn we om 10.30u vertrokken vanaf Barcelona. De vlucht duurde 9,5u. Helaas voor Hoite hadden we op deze vlucht geen stoelen met extra beenruimte, dus na een beetje opvouwen en glad strijken zat ie in zijn stoel om er vervolgens niet meer uit te komen. Dus als ik naar het toilet moest moest ik acrobatische toeren uithalen om over Hoite heen te stappen. Ondertussen konden we filmpjes en series kijken op ons eigen schermpje. Toen we boven New York vlogen konden we Manhattan zien en het vrijheidsbeeld, dat was enorm gaaf!

Aangekomen op de luchthaven kregen we meteen in de gaten dat we in Amerika aangekomen waren. We moesten hier alleen zijn om door te vliegen naar Panama, maar ondanks dat moesten we 4 keer langs de douane, alle vingerafdrukken werden genomen en er werd een irisscan gemaakt, we staan dus vanaf nu in de USA geregistreerd, tassen ophalen van de lopende band, opnieuw door de scan halen en vervolgens weer terug op de band leggen. Na dit alles hadden we gelukkig nog even tijd om een hapje te eten bij de foodcourt van de luchthaven met uitzicht op Manhattan. Dat hebben we niet elke dag toch!!

3u later konden we in ons vliegtuig stappen, die ons naar Panama City zou brengen. Doordat er 1 persoon zijn koffer had ingecheckt maar niet in het vliegtuig was gestapt konden we pas een uur later opstijgen. Om 22.45u zijn we in Panama City geland. Voor ons was het op dat moment al 04.45u, dus inmiddels waren we lichtelijk gebroken. We hadden een airport service besteld, dus we waren heel erg benieuwd of er ook daadwerkelijk iemand zou staan om ons op te halen. Tot nu toe is dat namelijk nog nooit goed gegaan. We waren dan ook best verbaasd toen we de gate uitliepen en er een leuk meisje stond met een bordje Hoite Schaap. Ze vloog meteen op ons af en begon gelijk te kussen, dus de ontvangst was erg vriendelijk. Na een mooie tour door Panama City by night kwamen we in het hostel aan, waar we voor 3 nachten een kamer met eigen badkamer geboekt hadden...Helaas hebben ze die hier niet, dus de kamer is mooi, maar de badkamer moeten we gewoon delen. 

De volgende morgn krijgen we in de gaten wat een jetlag is, want we zijn ongelooflijk vroeg wakker, ondanks dat we zoveel slaap nodig hadden, we zijn dus maar opgestaan en Panama City gaan verkennen. Vandaag zijn we in het oude gedeelte geweest Casco Antiguo/Casco Viejo, daar waar Panama City begon. De opgeknapte gebouwen zijn super mooi, de nog niet opgeknapte gebouwen zijn erg lelijk. Wel valt het heel erg op, dat ze ongelooflijk veel aan het bouwen hier zijn, hele wolkenkrabbers worden er hier de lucht ingebouwd. Morgen gaan we naar het Panama Kanaal. 

Ps Het is snikheet hier...ik zou graag wat warmte jullie kant opsturen, helaas kan dat niet, dus wij genieten er gewoon dubbel van!

16/12/2009

Vandaag zijn we bij het Panama Kanaal geweest en dat is echt ontzettend interessant om te zien. Enorme schepen die door die vrij nauwe sluizen varen. Heel erg indrukwekkend. Op het moment dat wij er waren voer er een schip door met 5000 auto's, BMW, Mercedes en Saab met een totale waarde van 16.000.000 dollar. De moeite waard dus. Morgenochtend om 7u verlaten we met de bus Panama City en rijden we eerst naar David, een stad hier in Panama. Deze rit zal 7 uur duren. In David stappen we over op een bus, die ons een uur later in Boquete af moet zetten. Wat we daar gaan doen...nog geen idee, dus dat horen jullie de volgende keer.

 BOQUETE, PANAMA

18/12/2009

Gisteren zijn we om 07.45u vertrokken uit Panama City met de bus. Bij het loket hadden we gevraagd wat voor bus het zou zijn en daar vertelden ze ons, dat het een super de luxe bus was. Wij waren dus erg benieuwd hoe de bus eruit zou zien. Het begrip luxe is hier wel anders dan dat wij kennen. Onze eigen transferbussen van Canals in de zomer zijn vergeleken bij deze bussen business class bussen. Onze bus was namelijk al zo'n 15 jaar oud, de stoelen waren alleen op kleine mensen berekend, dus zelfs ik was te groot, de radio stond op volume maximaal en kraakte nog harder, dan dat je de muziek hoorde. Zelfs het opzetten van onze Ipod op maximaal volume kon het lawaai niet overstemmen. Het enige wat goed werkte was de airco. Ik heb dan ook met een dikke deken over me heen in de bus gezeten. Gelukkig hoefden we maar 8 uur te rijden met deze bus. Bij aankomst in David begon het keihard te regenen, dus snel rennen naar onze volgende bus, de kippenbus naar Boquete, een klein bergdorpje. De kippenbus is de lokale bus hier, waar echt alles in vervoerd wordt, vandaar de naam kippenbus, helaas heb ik geen kip gezien alleen een hoop mensen. 

Aangekomen in Boquete hebben we een leuk hostel gevonden om de komende dagen te slapen en we hebben gelijk onze enige warme kleren aangetrokken die we bij ons hebben, lange broek, sokken, schoenen en dikke trui, want ja ja.....het is hier 's avonds KOUD!! Gelukkig is het overdag wel heerlijk warm. Ons hostel ligt aan een mooie rivier, dus we horen de hele dag en nacht stromend water, heerlijk. Hier gaan we een paar daagjes genieten van de rust en bedenken hoe we weer verder gaan.

 19/12/2009

We zitten nog in Boquete, een klein bergdorpje in het noorden van Panama. Een dorp waar van alles te doen is. Je hebt hier in de buurt hot springs, dit zijn natuurlijk verwarmde waterbronnen, het water blijft warm door de lava van de vulkaan. Dat leek ons gisteren wel wat. We kwamen 2 meiden tegen uit Nederland en Canada, die bij ons in de bus hadden gezeten naar Boquete en in hetzelfde hostel slapen. Ook zij wilden daarheen gaan, dus we besloten gezellig met zijn vieren te gaan. Een excursie naar de hot springs kost 28 USD. Wij verkopen graag excursies, maar kopen is een ander verhaal. We besloten dan ook om het allemaal zelf te gaan doen. Met zijn vieren hebben we een taxi genomen (2.50usd pp).

Aangekomen bij de jungle moesten we nog 45 minuten door de jungle naar de hotsprings lopen. Geen probleem, het was niet zo warm en de zon scheen niet, dus dat ging prima. Halverwege begon het ineens keihard te regenen, daar hadden we natuurlijk niet opgerekend. We waren al een hele tijd onderweg, dus we besloten om gewoon door te lopen, de regen zou wel een keer stoppen. Onderweg werden we in één keer achtervolgd door een waterbuffel en een lokale cowboy op zijn paard. Hij wees ons de weg door de jungle, modder en bomen naar de hotsprings. Eindelijk kwamen we bij de hotsprings. Snel de zeiknatte kleding uit, 2 USD entree betalen en het warme, oftewel hete water in. Er waren meerdere hotsprings, de koelste was 38 graden en de warmste 45 graden. Heerlijk en heel apart om buiten in de stromende regen in een warm modderbad te zitten. Na een klein uurtje werd de regen minder en besloten we om weer terug te gaan. We moesten natuurlijk nog 45 minuten terug lopen en we wilden de laatste bus terug niet missen. De kleding van de heenweg kregen we niet meer aan, die waren kletsnat. Gelukkig had ik mijn sarong bij me, dus die heb ik maar om me heen gewikkeld. Na 15 minuten lopen, begon het helaas weer ontzettend hard te regenen. Dat was nog niet zo erg, maar door de vele regendruppels werden de zandwegen omgetoverd in modderwegen. We moesten ook bergafwaarts lopen. Jullie kunnen je dus wel voorstellen hoe dat liep met een kletsnatte sarong, die om je heen plakt, je slippers die verdwijnen in de modder en ondertussen glij je bij elke stap uit. Het begon inmiddels ook wat donkerder en kouder te worden en inmiddels waren we helemaal doorweekt en dus ook verkleumd. Op dat moment kwam er een pickup aan waar we met zijn vieren voorgesprongen zijn en deze vriendelijke mannen wilden ons wel naar de weg brengen, de jungle uit. Omdat we helemaal doorweekt waren mochten we alleen in de bak van de pickup, maar ach we waren allang blij, dat we niet meer verder hoefden te lopen. Aangekomen bij de weg moesten we daar wachten op een bus, taxi of wat dan ook. Jammer genoeg kwam er niks en het bleef alsmaar regenen. Dan maar liften. De eerste paar auto's zaten vol of wilden ons niet meenemen. Gelukkig kwam er op dat moment een pickup aan met een erg aardige man erin. Hij wilde ons wel naar de grote weg brengen, daar zouden we meer geluk hebben met een taxi of bus vinden. We mochten ook gewoon in de auto van hem, ook nadat ik hem uitgelegd had dat we echt zeiknat waren. Maakt niks uit zegt ie, het is allemaal leren bekleding, no problema. Toch wel handig dat je de taal spreekt in deze situaties! Ik raakte in een druk gesprek met onze held en brandweerchief Jorge en daardoor is ie denk ik vergeten te stoppen, want 25 minuten later rijden we Boquete binnen, heeft ie ons dus helemaal naar ons hostel gebracht, fantastisch!!! We zijn alle vier het hostel ingerend en onder de warme douche gaan staan om op te warmen. Daarbij moest ik ook nog een half uur schrobben, omdat ik helemaal blauw geworden was, de sarong had namelijk afgegeven! Mooi gezicht 😉

Vandaag hebben we lekker niks gedaan. We hebben alleen na moeten denken over wat we nu gaan doen, want we reizen natuurlijk zonder planning, maar we zullen toch over een paar weken in Cancun aan moeten komen. Onze planning wijzigt elke dag, dus die is niet echt betrouwbaar. I.p.v. dat we nu aan de oostkust op het strand zitten, zitten we in 1 keer in een klein bergdorpje in het noorden. Morgen vertrekken we met de bus naar Costa Rica, waar we eindelijk strand gaan zien. Wel hebben we vandaag 1 vliegticket geboekt, namelijk voor 4 januari van Costa Rica naar Guatamala. We hadden namelijk niet zoveel zin om met de bus door Nicaragua en Honduras te rijden buiten dat dit niet zonder gevaar is, duurt die rit ook 48 uur, vandaar dat we op zoek zijn gegaan naar een goedkoop ticket en die hebben we gevonden.

Het ziet er dus naar uit, dat we kerst en oud&nieuw in Costa Rica gaan vieren, maar waar dat weten we nog niet.

DOMINICAL, COSTA RICA

22/12/2009

Zondag zijn we vanuit Boquete, Panama vertrokken met de bus naar Costa Rica. De grensovergang was wel grappig. Het leek namelijk net alsof we in een dorp stonden. Overal stonden kraampjes waar vanalles verkocht werd, het was er chaotisch, er waren heel veel mensen, maar geen enkele douane beambte te zien. Gelukkig wisten we dat we een uitreisstempel en een inreisstempel nodig hadden, dus na een paar keer vragen hebben we de stempels gekregen. Snel de bus in en op naar Neilly stad. Daar moesten we overstappen op een bus naar Dominical, het strand. Na 1,5 uur wachten op onze bus wilden we het kaartje kopen en dat ging niet. Het was namelijk een uur eerder hier in Costa Rica, haha nog maar een extra uurtje wachten dan. We dachten de vorige keer een oude en slechte bus te hebben, maar de bus van Neilly naar Dominical was nog vele malen erger. De bussen gaan hier ook stampvol, zowel zittend als staand. Vanaf dat we in Costa Rica aankwamen begon het alweer enorm te regenen en het is de 4 uur dat we in de bus zaten ook niet meer gestopt. We waren dan ook heel erg blij, dat we eindelijk de bus uit konden. Weer vaste grond onder de voeten i.p.v. zo'n gammele bus. Het was inmiddels donker en we moesten nog op zoek naar accommodatie. Gelukkig hadden we die snel gevonden, een leuke kamer met warm water, dat hebben ze namelijk hier niet allemaal. De volgende dag werden we wakker en ja hoor, weer stromende regen. Gelukkig stopte het tegen de middag en zijn we eventjes op het strand gaan kijken. Het strand is bruin, dus dat ziet er wat minder aantrekkelijk uit dan wit strand, maar de palmbomen staan er. En....ik ben het water in geweest, want het water is lekker warm!! Ondanks de vele bewolking ben ik toch weer verbrand, dat bewijst maar weer dat je ook van de wolken bruin kunt worden.

Gelukkig scheen de zon vanmorgen toen we wakker werden eindelijk volop, dus vandaag hebben we een heerlijk stranddagje gehouden, lekker verkleurd....lees ik bruin Hoite rood, ja ja ik heb eindelijk wat geleerd, goed insmeren helpt! We hebben een wave board gehuurd en zijn daarmee lekker op de golfen gaan surfen. Geweldig...de vakantie is begonnen!! Hoe lang we hier blijven weten we nog niet, dus waar we de kerst gaan vieren weten we ook nog niet!

We willen jullie allemaal hele fijne kerstdagen toe wensen en hopelijk is het een mooie witte kerst!!

 25/12/2009

Hopelijk was jullie kerst net zo bijzonder als die van ons. Wij hebben namelijk een hele speciale avond gehad gisteren. Toen we gisterochtend opstonden, dachten we dat het een gewone dag zou worden en dat we kerstavond met zijn tweeën zouden gaan vieren. De mensen die we namelijk hier ontmoet hebben, waren allemaal alweer vertrokken. Tot gistermiddag onze Canadese buren vroegen wat wij gingen doen. Zij hadden namelijk ergens gezien, dat er een speciaal kerstdiner zou zijn. Dat hadden wij niet gezien, want hier in het plaatsje Dominical waar we nu al een aantal dagen verblijven hangt namelijk nergens ook maar iets van kerstversiering. We hebben met onze buren dus afgesproken om naar dit kerstdiner te gaan. Het zou gratis spaghetti eten zijn, dus we dachten, dan moeten we alleen voor de drankjes betalen, dus dat beloofde wat. Het begon om 18.00u. Daar aangekomen zat er een grote groep mensen aan 3 lange tafels het zag er gezellig uit! We kregen al snel onze gratis spaghetti en het was heerlijk, wel moesten we van te voren eerst bidden, oke. Ook konden we gratis limonade siroop pakken. Er was geen mogelijkheid tot het kopen van andere drank. Dus we vonden het echt super van deze Costa Ricanen, dat ze zo gastvrij waren. Terwijl we aan het eten waren, werd er voor ons een toneelstuk opgevoerd door kinderen over wat kerst nou precies is, een feest van kadootjes of van iets anders. Nou daar kwamen we al snel achter. Zodra het best wel leuke toneelstuk van alleen maar kinderen afgelopen was, kwam er een man het podium op en begon een heel verhaal over God en Jezus. En dus uiteindelijk wat de zin van kerst was, het is de verjaardag van Jezus. Daarna moesten we weer een heel lang gebed afleggen, waar waren we nu weer beland. En na dit gebed kregen we een stuk verjaardagscake, het was immers de verjaardag van Jezus...

Nu zijn wij beiden absoluut niet gelovig, dus we wilden eigenlijk maken dat we wegkwamen, omdat het steeds heiliger werd allemaal. Helaas begon het op dat moment zo hard te regenen, dat we niet weg konden, vandaar dat we nog een half uurtje naar allemaal heilige kerstliederen hebben geluisterd, ik heb maar even Stille nacht meegezongen, want die kende ik nog wel van vroeger! Na deze liedjes zagen we kans om weg te gaan, dus wij de boodschapper bedanken voor de prettige kerstavond en weg...echter net toen we de deur uit wilden lopen begon er een jongen met een paar vuurballen te goochelen. We bleven dus nog maar even blijven kijken dan. Tot...1 van de vuurballen een stuk brandende stof verliest en deze bovenop het dak terecht komt. Een dak van riet welke dus snel in de brand kon vliegen. Een aantal mensen vliegt meteen het dak op, maar verder doet er niemand wat behalve roepen om water, water... Hoite was gelukkig lang genoeg om de brandende stof van het dak te halen en heeft zo de vermomde kerk gered HE SAVED THE BUILDING!!! God bestaat dus toch!! Tenminste dat werd geroepen. Uiteindelijk konden we weg en zijn we nog een drankje ergens anders gaan doen. Daar gingen om 20.45u alle lampen uit, de boel sluit blijkbaar erg vroeg hier, zelfs op kerstavond. We hebben dan ook deze zeer speciale, maar heel gezellige avond verder voortgezet bij onze accommodatie, samen met onze buren.

27/12/2009

Na heel erg lang nadenken en relaxen hebben we besloten om weer verder te gaan. We zitten inmiddels al 8 dagen in Dominical. We hebben het hier heel erg naar onze zin gehad, veel gelezen, gerummicubt en van het mooie weer genoten. Vanwege de kerstdagen konden we niet verder, omdat er geen accommodaties vrij waren, behalve de hele dure dan. Gisteren hebben we een accommodatie geboekt in Montezuma! Morgenochtend gaan we met een privebusje naar Jacco. Waar we op een speedboot stappen naar een ander deel van Costa Rica. Daar moeten de stranden wat witter zijn dan hier, dus kom maar op daar gaan we voor! Het privebusje hebben we goed geregeld. De eerste keer dat we ernaar vroegen moesten we 180USD betalen en uiteindelijk betalen we nu 10USD per persoon. De aanhouder wint, ook hier in Costa Rica. In Montezuma gaan we waarschijnlijk 6 dagen verblijven, we zullen daar ook oud & nieuw gaan vieren en op 3 januari reizen we dan verder naar Alajuela, dichtbij de hoofdstad San Jose. Verder gaat alles nog steeds goed hier. We zijn nog niet zo bruin als we gehoopt hadden, maar dat gaan we hopelijk nog goed maken. Ook hebben we elke dag flinke regenbuien, dus ook daar kunnen we geen genoeg van krijgen ;).

 MONTEZUMA, COSTA RICA

30/12/2009

Afgelopen maandag zijn we vanuit Dominical vertrokken met een privetaxi naar Jaco. Daar zijn we op de speedboot naar Montezuma gestapt! Dit was super, we waren wel helemaal zeikjesnat, maar onze tassen zijn gelukkig droog gebleven. We hadden voor 1 nacht alvast een hotel geboekt en daar zijn we dan ook meteen naar toe gegaan. Omdat het hotel een eindje uit het dorp zit, zijn we dezelfde dag nog naar een andere accommodatie gaan zoeken. Het is inmiddels al erg druk hier i.v.m. oudejaarsavond. Vandaar dat het erg moeilijk was om iets te vinden, maar daar hadden we het...een prachtig koloniaal landhuis met uitzicht op zee en een mega grote kamer en badkamer, wel wat ouder maar ach. Voor de kamer hadden we een mega balkon, waar die van ons in Spanje misschien wel 20 keer in past. 

De volgende dag zijn we dan ook met alle spullen weer terug naar het dorp gelopen en hebben we ons in onze landhuiskamer geïnstalleerd. Hier in Montezuma hebben ze watervallen, dus daar zijn we dezelfde dag heen gegaan. Het was een heel geklauter door het water, over rotsen en door de jungle, maar uiteindelijk waren we er en was het zeer zeker de moeite waard, prachtig!!

Vandaag zijn we weer terug verhuisd naar het hotel van de eerste nacht. Ons landhuis leek namelijk meer op een spookhuis haha. Nee hoor, we hadden hele vage buren en onze kamer was niet helemaal afgesloten van de andere kamers, dus voor eventuele inbrekers een makkie om via de muren in onze kamer te komen. Daarnaast hebben we wegens geluidsoverlast niet al te best geslapen en na al dat gesleep met onze rugzakken en die vermoeiende stranddagen hebben we een goede nachtrust wel nodig ;). We zitten nu dus weer in het rustige hotel en nemen de extra wandeling gewoon voor lief, ach een beetje sporten tijdens de vakantie is ook niet verkeerd.

We zijn hier in Montezuma ook al bekenden tegen gekomen uit Lloret de Mar, Pep en Nicky. We zaten in een leuk restaurantje kreeft te eten, toen Nicky in één keer aan onze tafel stond. Morgen is het oud & nieuw en we weten nog niet hoe we het gaan vieren, maar wel dat we het 7 uur later dan jullie zullen vieren. Wij blijven dus nog ietsjes langer in 2009 hangen.  Heel veel plezier morgenavond in ieder geval en alvast een geweldig 2010!!!

FLORES, GUATEMALA

05/01/2010

We zijn inmiddels aangekomen in Guatemala. Ik zal even bij het begin beginnen. De laatste keer zaten we nog in Montezuma. Daar hebben we een heerlijk rustige oudjaarsavond gevierd en vervolgens nog 2 dagen gerelaxed o.a. op het strand en met het spelen van heel veel potjes Rummicub, helaas ben ik de grote verliezer van deze vakantie tot nu toe. Montezuma was leuker dan Dominical, omdat er wat meer te beleven viel. Er waren meer restaurants en een paar winkels. Ook zaten veel restaurants aan het strand, i.p.v. aan de modderige weg. Ook hier was er geen geasfalteerde weg, alleen maakte dat hier niet zoveel uit, want we hebben sinds dat we in Montezuma zijn aangekomen geen regen meer gehad. Het was dan ook erg warm daar. Omdat we er rond oud & nieuw zaten waren er ook een hoop lokale mensen van het binnenland op vakantie. Dat vonden we wat minder, omdat de lokale bevolking nogal veel Imperial (lokaal bier) naar binnen gooiden en ook de drugs was zeer aanwezig. We hebben er verder geen last van gehad, maar de sfeer was daardoor wat minder. Vandaar ook dat onze oud en nieuw erg rustig is gebleven, omdat we door de sfeer al vroeg terug in onze hotelkamer waren. Hier hebben we Rummicub gespeeld tot 00.00u en daarna zijn we lekker gaan slapen. 

Zondag 3 januari zijn we 's ochends om 7u in een minibusje gestapt, die heeft ons naar de ferry heeft gebracht, dit keer geen speedboot. De wegen waren slecht ofwel niet geasfalteerd ofwel geasfalteerd maar met enorme gaten in de weg. We waren dan ook blij dat we het busje uitkonden. We konden meteen doorlopen de ferry op en net als de lokale busssen ging ook deze ferry tot aan de nok toe vol met mensen. We zijn dan ook elke keer wel blij als we weer ergens uit of af kunnen stappen. Weer aan land stond er weer een minibusje klaar die ons naar Alajuela bracht. Een stad naast de hoofdstad San Jose. We moesten namelijk de volgende dag naar de luchthaven. In Alajuela hebben we verder niet veel gedaan als alleen wat slapen en onze tassen klaar gemaakt voor de komende 2 vluchten.

Voor de vluchten kijken we natuurlijk altijd naar de goedkoopste, dus we boeken altijd economy class, dus toen we maandagavond incheckten en op onze eerste boardingpass business class stond, gingen we er meteen vanuit, dat de luchtvaartmaatschappij alles business class noemde. Nadat we ingecheckt waren moesten we door de douane, wij dus op zoek naar de douane-rij en die hebben we gevonden. De rij had zich gevormd tot aan buiten het luchthavengebouw, wegens de mislukte aanslag op het Amerikaanse toestel waren de veiligheidsregels enorm aangescherpt. Er liepen tientallen politieagenten rond en de rij bij de douane hebben wij nog nooit ergens zo lang gezien. We waren blij dat we zo vroeg vantevoren al op de luchthaven waren, wij hadden dus genoeg tijd. Eenmaal door de douane hoefden we niet lang meer te wachten. Wat ons wel op viel was dat er zo weinig te doen was op de internationale luchthaven van Costa Rica. Er was 1 fastfood restaurantje waar je alleen een kippenpoot of een croissant ham en kaas kon kopen en 1 winkel met souvenirs. En dat voor een luchthaven waar de meeste toeristen in heel Centraal Amerika voorbij komt.

In het vliegtuig bleek dat er maar 8 businessclass stoelen waren en heel verbazingwekkend, 2 daarvan waren voor ons?? Heel bijzonder, als eerste zitten, meteen een drankje aangeboden krijgen, met echt bestek eten en een extra luxe maaltijd i.p.v. een droog broodje, zoals de rest en een eigen touchscreen met films, muziek, tv series etc. We hebben hier wel om gelachen, daarnaast kunnen we hier wel aan wennen dachten we haha en dat zonder extra te betalen. Deze vlucht was uiteraard snel voorbij, na ruim een uur landden we namelijk al op Guatemala City. De luchthaven hier is ontzettend mooi, nieuw en modern en opvallend rustig. Normaal gesproken als je land moet je door de douane en krijg je een stempel om het land binnen te kunnen. Hier werden we meteen doorverwezen naar de transit afdeling. De afdeling waar je doorheen moet als je een connectievlucht hebt. Daar werden we weer gecontroleerd en vervolgens konden we naar de gate lopen. Wat opviel was dat er geen enkel vliegtuig stond, behalve dan het toestel waar we mee gekomen waren en een heel oud, verroest propellervliegtuig. Naarmate de tijd dichterbij kwam van het boarden begonnen we ons af te vragen of dat oude toestel misschien niet die van ons was, Hoite is dat even na gaan vragen en ja hoor! Dat was het vliegtuig naar Flores. Ok, kiezen op elkaar en gewoon instappen. Toen we konden boarden mochten Hoite en ik weer als eerste instappen omdat we op rij 1 zaten. Beneden aangekomen stond er niemand klaar en moesten wij de mensen van de luchthaven vertellen, dat we naar Flores gaan en dat ons vliegtuig om de hoek geparkeerd staat. Oh ok, loop maar dan zeggen ze hmmm. Aangekomen bij het vliegtuig konden we instappen en niet lang daarna vlogen we met een enorm kabaal weg. Wat waren we blij toen we in Flores aankwamen en we dus weer veilig vaste grond onder onze voeten hadden. Wat een vlucht!! Toen we uitstapten voelden we wel, dat het hier een stuk kouder is, dan waar we vandaan kwamen, gelukkig maar dat ik mijn dekentje om me heen had. In het vliegtuig hadden we maar ca. 20 andere mensen gezeten en deze 20 mensen waren ook vrijwel de enige die in het luchthaven gebouw aanwezig waren, buiten de 2 douanebeambten met enorme geweren in hun hand. 

Omdat we overal waar we aankomen door de douane moeten en een visastempel in ons paspoort krijgen, gingen we ook hier meteen op zoek naar iemand die ons die stempel kon geven, helaas was er niemand. Wij dus maar naar de 2 heren met de geweren en deze waren gelukkig heel erg vriendelijk. Ze stonden wel heel erg raar te kijken dat we in Guatemala City geen stempel hadden gekregen. Die hadden we dus wel daar moeten krijgen. Zij op zoek naar iemand van Immigratie, maar die zaten al lekker thuis. Na een aantal telefoontjes mochten we van de douane gewoon vertrekken en de volgende ochtend terug komen om de stempel alsnog te halen.

We zijn dus 1 nacht illegaal in Guatemala geweest, spannend. Het eerste wat we vanochtend gedaan hebben is dus terug naar de luchthaven om die zeer geliefde stempel alsnog in ons paspoort te laten drukken, doen we dat namelijk niet mogen we straks het land niet uit. De hele stempelprocedure duurde niet langer dan 10 minuten en daarna konden we weer gaan. Vandaag gaan we onze tickets voor morgen naar de Maya tempels in Tikal regelen, ons busticket voor overmorgen naar Belize kopen en we gaan Flores bekijken. Een heel erg leuk stadje. We zijn al helemaal gecharmeerd van Guatemala, het is hier een stuk goedkoper dan in Costa Rica, de mensen zijn heel erg lief en behulpzaam en het is ook een stuk schoner dan Costa Rica. Het enige is dat het hier KOUD is. Niet zo koud als bij jullie, maar wel koud genoeg om een lange broek, een trui en het liefst sokken aan te trekken, die sokken weiger ik voorlopig, want ik ben op vakantie.

TIKAL, GUATEMALA

07/01/2010 

Vandaag zijn we in Tikal geweest en hebben we vele Maya tempels gezien erg mooi en indrukwekkend, een heel gewandel door de jungle, maar het was zeker de moeite waard. Morgenochtend om 05.00u vertrekken we naar Belize met de bus. Daar komen we 5u later als het goed is aan in Belize City om vervolgens meteen op de watertaxi te stappen naar Caye Caulker....daar moeten we dan aankomen in HET PARADIJS, hopelijk stijgen de temperaturen ook...we zullen zien.

 CAYE CAULKER, BELIZE

09/01/2010

We zijn inmiddels aangekomen in Belize op het eiland Caye Caulker. Het is ontzettend mooi hier, het water is zo ontzettend blauw en doorzichtig en het zand is wit!! Prachtig dus, het enige is dat we in de stromende regen aan zijn gekomen, Hoite zit met een enorme migraine en we hebben nog geen straaltje zon gezien en dat we zitten te wachten op de enorme koude storm die voorspeld is voor vandaag. Ook de komende dagen zien de weerberichten er niet beter uit. Het heeft ook geen zin om ons te verplaatsen, want het is overal slecht! We zitten op dit moment met een klein probleempje en dat is dat we maar 1 trui hebben meegenomen en 2 lange broeken en kledingwinkels zijn we tot nu toe nog niet tegengekomen. Maar goed, daar is allemaal niks aan te doen. We rummicubben gewoon nog even verder en hopen, dat de zon ons alsnog gaat begroeten. I.v.m. het voorspelde slechte weer hebben we gisteren een snorkeltoer gedaan en deze was fantastisch ondanks de kou en het koude water! Daar vertel ik nog wel een keer over en de foto's volgen ook later! internet is ongelooflijk duur hier, dus voorlopig zullen we het internet niet meer gaan bezoeken!! 

 13/01/2010

Het is alweer eventjes geleden, maar we hebben dan ook niet echt veel meegemaakt. We zitten inmiddels al een week op het paradijsje Caye Caulker en we hebben vanochtend de eerste zonnestraaltjes gezien. We zijn dan ook meteen met onze bikini en zwembroek onze kamer uitgerend en op het witte strand neergeploft om er optimaal van te genieten!! Om 12u kwam de dikke bewolking weer voor de zon drijven, maar we waren al erg blij met de straaltjes die we mee hebben kunnen pikken. Dat is al meer dan dat we de afgelopen 2 weken hebben mogen zien. We blijven nog een paar dagen hier, omdat het ondanks het slechte weer het wel echt een heel leuk en gezellig eiland is. En we zitten liever hier met het slechte weer, dan in Mexico. Waarschijnlijk vertrekken we zondag naar Tulum Mexico.  

16/01/2010

Voor de laatste keer vanuit Belize. Morgen vertrekken we naar Mexico. We pakken de boot om 07.30u, om 09.00u de bus naar Mexico en de busrit zal ongeveer 8 uur duren. We hebben de laatste 2 dagen eindelijk zon gehad, wat een pracht eiland is het dan. We hebben hier ondanks de kou en het slechte weer ontzettend genoten, maar we hebben ook wel weer zin om door te gaan.

TULUM, MEXICO

20/01/2010

Mijn eerste berichtje vanuit Mexico. Na een 8uur lange reis zijn we dan aangekomen in Tulum Mexico afgelopen zondag. Het dorp bestaat uit 1 lange straat en een paar kilomter verderop een ontzettend lang wit strand. Aan het strand staan Maya ruines. De eerste nacht hebben we in een hostel in het centrum geslapen en de volgende ochtend zijn we verhuisd naar een hutje aan het strand. We zijn dus alweer in het paradijs beland. Het is zo ontzettend mooi hier en het beste van alles...de zon schijnt!!! We zijn gisteren vanaf het strand met onze snorkels de zee ingelopen en hebben gezwommen met mega schildpadden! Dat doe je niet elke dag toch??

PLAYA DEL CARMEN, MEXICO

20/01/2010

We hebben vrij onverwachts vanmorgen onze tas in 15 minuten ingepakt en zijn vertrokken naar Playa del Carmen. Ik heb namelijk de afgelopen 6 weken geen enkele winkel van binnen gezien (die waren er gewoonweg niet) en ik kreeg gewoon ontwenningsverschijnselen. Dus we moesten wel weg naar de grote stad, zodat ik weer even kon winkelen. Nu gaat alles weer goed en genieten we van de drukte van Playa del Carmen...

Nee hoor, we zaten in een geweldig hutje op het strand, het was er echt prachtig. De bedoeling was om morgen naar Playa del Carmen te gaan, maar omdat we een leuk stel hebben ontmoet een tijdje geleden en zij naar Playa del Carmen moesten i.v.m. hun terugvlucht hebben we besloten om een dagje eerder te gaan. Het is namelijk maar een uurtje met de bus vanaf Tulum. We hebben de afgelopen 6 weken in alle rust doorgebracht, we zijn op veel vrijwel verlaten stranden geweest (wat uiteraard super was), dus we hadden ook wel weer zin in een beetje leven in de brouwerij. Daarnaast is er het kleine detail, dat we inderdaad al 6 weken geen winkels meer hebben gezien en dat ik het toch best wel leuk vond om weer ergens wat te kunnen snuffelen. En het strand is hier net zo mooi als de rest van de kust, dus we verliezen er niks op. Omdat het op dit moment niet zo heel erg druk is, heeft Hoite ook een fantastische in Mexicaanse stijl kamer kunnen regelen voor een bodemprijsje, dus al met al is het ook hier weer fantastisch!!

 

 24/01/2010

Weer even een kort berichtje vanuit Playa del Carmen. We hebben het nog steeds erg naar onze zin en dat komt met name omdat Playa del Carmen wel een beetje op Lloret de Mar lijkt, dus we voelen ons een beetje thuis. Zoals ik de vorige keer al zei is het hier een stuk drukker en die drukte hebben we op al onze verlaten stranden wel gemist. Vandaag zijn we een dagje naar Cancun gegaan om te kijken hoe het daar is. Cancun is ontzettend mooi en heeft de meest mooie en grote resorts die we ooit gezien hebben, niet echt iets voor ons dus. Maar zeker wel heel erg mooi om gezien te hebben. En het beste van Cancun is...ze hebben er een Esprit winkel, de enige in heel Centraal Amerika!! Dat was dolle pret voor mij natuurlijk, voor Hoite iets minder, maar die was zo blij voor mij dat ie het me vergeven heeft.

Hier in Playa del Carmen hebben we de afgelopen dagen een paar berekeningetjes gemaakt en we kwamen tot de conclusie, dat we nog wat dagen over hadden en dat we onder ons budget geleefd hebben. Hier hebben we een oplossing voor gevonden...Maandag vliegen we naar La Habana / Havana in Cuba!!! We dachten we zijn nu zo dichtbij laten we het gewoon doen. We hebben maar een paar dagen, dus het zal met name Havana en een stukje van de westkust worden wat we gaan zien, maar dan hebben we in ieder geval een indruk van het oude Cuba onder het Castro regime.

Van andere reizigers, die we hier ontmoet hebben hebben we begrepen dat het in Cuba allemaal eventjes iets anders gaat en dat betekend ook, dat we waarschijnlijk zolang we in Cuba zijn niet op het internet gaan. Zondag 31 januari vliegen we weer terug naar Mexico, dus dan zal ik laten weten hoe het geweest is. Dat zijn dan trouwens ook de laatste 3 dagen in Mexico, want dan is onze vakantie helaas alweer voorbij.

 01/02/2010

Ik hou het even kort, het uitgebreide verslag over ons Cuba avontuur volgt nog. Eerst moeten we even bijkomen van de afgelopen dagen. Ook dat zal ik nog vertellen. We zijn in ieder geval weer veilig op Mexicaanse bodem aangekomen en zitten weer in hetzelfde hotel als de vorige keer in Playa del Carmen, wat een oase!!! We gaan hier nog 2 dagen van het hopelijk mooie weer genieten, toen we aankwamen regende het namelijk pijpestelen om vervolgens woensdag weer naar huis te vliegen!!!

 02/02/2010

Bij deze onze dagen in Cuba, zoals ik beloofd had.  

Vorige week maandag zijn we naar Cuba gevlogen. Bij aankomst in Cuba mochten we in eerste instantie het land niet in...we hadden namelijk geen adres van ons hotel/casa particular. Na heel lang uitleggen, dat we het adres toch echt niet hadden en ook nergens bij de douane op konden zoeken werden we met een snauw toch toe gelaten. Welkom in Cuba dachten we. Met een taxi zijn we naar Havana viejo (oud Havana) gegaan en daar zijn we op zoek gegaan naar een casa particular. Een casa particular is een huis/appartement waar mensen wonen, die 1 of 2 kamers hebben voor toeristen, die ze verhuren. Je zit dan letterlijk bij mensen in huis. We hadden op het internet een huis gezien wat ons wel wat leek en we hadden verwacht dat dit dan ook wel makkelijk te vinden zou zijn als we in de goede straat zouden staan. Dat hadden we dus verkeerd gedacht. Er stonden namelijk nergens bordjes waarop aangegeven stond welk huis het was en of ze een kamer verhuurden. Het enige waaraan je het kon zien, was een klein blauw tekentje op de deur. Aangezien ze overal de deuren open hadden staan was het dus erg onduidelijk. Uiteindelijk kon iemand ons vertellen, waar het huis was waarnaar we op zoek waren. Dit huis was vol, maar gelukkig hadden ze buren die ook een kamer verhuurde. Toen we daar binnenkwamen moest ik wel even slikken, want je zit echt letterlijk bij mensen in huis. Reizen betekend ook accepteren en slikken af en toe, want je bent nou eenmaal niet thuis.

Dit neemt niet weg, dat we de volgende dag toch verhuisd zijn, omdat onze badkamer ongelooflijk stonk naar het riool, dit was echt niet te harden en daarnaast waren onze verhuurders, 2 hele vriendelijke oude mensjes, 2 stomende kettingrokers, waardoor het hele huis en dus ook onze kamer blauw stond van de rook. Later kregen we in de gaten, dat vrijwel iedereen in Havana een kettingroker is, want overal waar je kwam binnen of buiten hing een blauwe walm.

De eerste 2 dagen hebben we doorgebracht in Oud Havana waar we genoten hebben van de mooie vrolijk gekleurde gebouwen en natuurlijk de vele fantastische oude auto's. We hebben op een middag denk ik een uur lang op een kruispunt gestaan alleen maar kijkend naar alle mooie auto's die voorbij kwamen. En we zagen ook onze oude Nederlandse Hermes (voor de Friezen onder ons FRAM) bussen voorbij komen met de bestemmingen Rotterdam, Hendrik Ido Ambacht, Alblasserdam en ga zo maar verder, heel grappig. Na een uur moesten we maken dat we weg kwamen, want al die auto's hebben natuurlijk nog geen katalysator, dus we werden zwart van de uitlaatgassen.

De derde dag zijn we in de bus gestapt en naar Viñales gereden (4 uur rijden met de bus), dit ligt in de regio Pinar del Rio in het westen van Cuba. We wilden natuurlijk in de korte tijd dat we hadden in Cuba ook een stuk binnenland zien. In Viñales was het een stuk rustiger en gemoedelijker en de omgeving is zo ontzettend mooi. Vele tabaksplantages, bergen, bomen en noem maar op kom je daar tegen. We hebben hier uiteraard een echte Cubaanse sigaar gerookt, want bij Cuba hoort een sigaar. Nu waren we er na 3 trekjes al wel weer helemaal klaar mee, maar goed de ervaring hebben we. Ook hier hebben we in vogelvlucht de omgeving verkend en genoten.

Na deze 6 dagen Cuba hebben we denk ik een goede indruk van hoe Cuba is. Aan de ene kant ontzettend mooi met zijn vele koloniale gebouwen, mooie oude auto's en vriendelijke mensen. Aan de andere kant is het allemaal een beetje misleidend, want als je 1 mooi opgeknapt gebouw ziet, die vaak alleen van buiten is opgeknapt, dan zie je ernaast en erachter vele oude vervallen gebouwen staan, waar de Cubanen zelf in wonen. Het is zo ontzettend arm en beperkt. Je hebt bijna geen winkels waar je voor ons hele normale dingen kunt kopen als fruit, groenten, snoep etc etc. Ook is het eten naar onze maatstaven bijna slecht te noemen. We hebben tijdens onze reizen nog nergens zo slecht gegeten als hier. Ik ben nog nooit ziek geweest op reis en nu helaas de één na laatste avond ging het bij ons beiden mis en heb met name ik de hele nacht op het toilet door moeten brengen en ik ben er nog steeds niet vanaf. Het belangrijkste is denk ik nog dat wij als Europeanen van geluk mogen spreken, dat we zo weer in het vliegtuig kunnen stappen en het land kunnen verlaten. Deze mensen mogen hun hele leven lang het land niet uit.

Onze conclusie is dan ook: We zijn ontzettend blij dat we deze dagen naar Cuba zijn gegaan, dat we hebben mogen genieten van alle mooie dingen, die Cuba te bieden heeft en dat we hebben kunnen zien dat alle foldertjes over Cuba waar zijn, maar lang niet alles laten zien. We genieten nu in Playa del Carmen nog van onze laatste 2 dagen in de warmte, voordat we morgen naar de kou vertrekken.

We vertrekken morgen om 12.00u (jullie tijd 17.00u) vanuit Cancun naar New York (Newark) met Continental Airlines, dit is 4 uurtjes vliegen. Daar vertrekken we om 18.00u (00.00u jullie tijd) naar Barcelona waar we donderdagochtend om 09.00u aankomen, voor ons is het dan gevoelsmatig 02.00u, dus..JETLAG time!