Ubud II – Uluwatu III

31.03.19 - 08.04.19
Terug naar Ubud

Als we wakker worden in Bedugul hangen er weer wat onheilspellende wolken boven de bergen. Meestal betekent dit dat het gaat regenen. Dus we willen op tijd gaan rijden, zodat we hopelijk droog in Ubud aankomen. Na een uur op het meest smerige ontbijt te hebben gewacht, stappen we weer op onze mooie motorscooter richting Ubud. We pakken uiteraard wel de toeristische route weer. Halverwege moet Hoite in 1 keer uitwijken, omdat er een grote slang over de weg kronkelt.

Opnieuw genieten we van de prachtige groene omgeving en zijn we ontzettend blij, dat we voor hebben gekozen om met de scooter rond te gaan toeren. Zoveel natuur hadden we op de Gili eilanden niet gezien.

Terug in Ubud

Als we in Ubud aankomen, is het een soort van thuiskomen. Deze accommodatie is zo chill. De kamer is top, de mensen zijn super vriendelijk en vinden het leuk dat we weer terug zijn. En ook de huishonden begroeten ons vrolijk. Het beste van alles is nog, dat we onze grote backpack weer terug hebben. Het is altijd fijn om je eigen spulletjes bij je te hebben. Niet dat ik wat gemist heb de afgelopen dagen, behalve dan een dunne trui in de bergen.

De eerste dag terug in Ubud hebben we behoorlijk wat geluidsoverlast van onze nieuwe buren. Een Italiaans stel, die met het zuidelijke temperament tot 's avonds laat de grootste ruzie hebben. We horen de meubels door de kamer gaan, de kletsen van de klappen van haar naar hem en de meerdere deuren die dicht geslagen worden. Het is echt een gênante vertoning. Gelukkig worden ze 's avonds eindelijk verzocht door de accommodatie om stil te zijn en vanaf dat moment is het naast ons gelukkig stil. Als we datzelfde stel de volgende morgen lief lachend naar elkaar bij het ontbijt zien zitten, valt mijn mond wel even open van verbazing, maar goed, ieder zo zijn eigen ding.

Tijdens onze vakantie hebben we per dag bekeken waar we naar toe wilden. Zo zijn er heel wat plaatsten voorbij gekomen waar we heen konden. En naar veel van die plaatsen zijn we ook daadwerkelijk heen gegaan. Sommige plaatsen hebben we helaas moeten skippen bij gebrek aan tijd.

Padang bai

De plaats Padang Bai was er één van. Omdat we rondom Ubud eigenlijk alles wel een beetje gezien hebben en we zin hadden om te snorkelen zijn we vanuit Ubud een dagje naar Padang Bai gereden. Dat is een tochtje van ruim 70km met de scooter. Omdat we van het rijden nooit genoeg krijgen vonden we dat niet erg.

Helaas viel Padang Bai heel erg tegen. Toen we er aan kwamen, dachten we nog even dat het er wel mooi en gezellig uitzag. Ons doel was het Blue Lagoon strand, omdat je daar het beste schijnt te snorkelen. Als je naar beneden loopt vanaf de parking heb je een prachtig uitzicht op de zee, dus we hadden er ontzettend veel zin in. We huurden een strandbedje en Hoite ging meteen met zijn snorkel de onder waterwereld verkennen.

Al snel was Hoite terug, want onder water zwom er meer plastic dan vis. Zo zonde, want zonder dat plastic is het er echt heel erg mooi. De laatste tijd gaat het in het nieuws vaak over het wereldwijde plastic probleem. Pas nu, nu we het de afgelopen weken op Bali echt gezien hebben, beseffen we pas echt hoe enorm groot het plastic probleem is. De stranden, de zee, maar ook de straten, natuur alles, ligt hier vol met plastic. En vanuit de overheid wordt er wel wat gedaan, zoals een verbod op plastic zakjes en rietjes, maar dat is bij lange na niet genoeg. Je ziet namelijk niemand op Bali, de troep opruimen. Dus alles blijft liggen en bij hoog water spoelt al het aangespoelde plastic gewoon weer terug de zee in. Daarnaast zien we nog steeds vele mensen hun afval gewoon op straat gooien.

Omdat er dus niet echt gesnorkeld kon worden, zijn we wat gaan eten. Tijdens het eten zagen we alle boten terug komen vanaf de Gili eilanden met allemaal jongeren. Opnieuw was dit een bevestiging dat we er goed aan hadden gedaan om rond te gaan toeren met de scooter.

Van Ubud naar Uluwatu

Helaas kwam het moment dat we Ubud moesten verlaten op woensdag ochtend. We hebben hier genoten van de accommodatie, de rijstvelden, de watervallen, het heerlijke eten, de gezellige restaurantjes etc. Maar het einde van onze vakantie komt eraan en we moeten terug naar Uluwatu waar ons paspoort nog steeds ligt.

We wilden op tijd vertrekken, want elke dag tussen 14:00 en 15:00 kan je bij het immigratie kantoor je paspoort ophalen. We hadden daarom bedacht dat meteen op woensdag te doen, nadat we uit Ubud kwamen. Die dag ben je toch een beetje kwijt door het heen en weer reizen. En zo houden we nog een extra dag voor het strand over.

Immigratie kantoor deel I

Bij aankomst bij het hotel in Uluwatu willen we meteen een scooter huren. Dit kan, echter hebben ze nog maar 1 scooter beschikbaar en dat is een heel kleintje. We hebben alleen geen tijd om op zoek te gaan naar een ander scooterhuur bedrijf, omdat we om 14:00 in Jimbaran moeten zijn. Dus we huren deze kleine scooter voor een halve dag en rijden daarmee naar Jimbaran. Een zeer oncomfortabel ritje op zo'n klein ding en de scooter heeft ook nog eens heel erg slecht werkende remmen. In dit verkeer zijn goed werkende remmen wel echt een must.

Na veel gehobbel komen we veilig aan bij het immigratiekantoor. We vinden het vreemd dat het in de straat zo rustig is en er verder geen andere scooters geparkeerd staan. En als we zien dat de hekken ook dicht zijn, vrezen we dat het kantoor dicht is. En inderdaad, de bewaker geeft aan dat het een Public Holiday is. Heel vreemd dat niemand ons daarvoor gewaarschuwd heeft. Later blijkt dat dat ook wel weer logisch is, want het is een Islamitische feestdag. En op Bali is bijna iedereen Hindu. Alleen hoort Bali natuurlijk bij Indonesië en Indonesië is wel voornamelijk Islamitisch. Alle haast van deze dag is dus voor niks geweest, de volgende dag maar opnieuw een poging wagen.

Als we weer terug zijn gaan we op zoek naar een andere scooter, want dit ding is echt gevaarlijk. Het is een hele zoektocht, want de meeste verhuurders zijn maar klein en hebben alle scooters al verhuurd, maar uiteindelijk lukt het toch. De scooter die we nu hebben is niet groter, maar de remmen werken wel en dat is het belangrijkste.

Immigratie kantoor deel II

De volgende dag gaan we opnieuw naar het immigratie kantoor. Als we nu aankomen, zien we weer een hoop bedrijvigheid in de straat, dus hij is open. We moeten even wachten, maar dan worden onze namen omgeroepen en kunnen we ons paspoort weer in ontvangst nemen. Dat is toch wel een hele opluchting, want we kunnen nu in ieder geval zondag naar huis. Wel verbazen we ons opnieuw over de gang van zaken. Het heeft ons 4 ritjes naar het kantoor gekost, veel wachten in het kantoor, 2 keer geld voor hetzelfde visum, 4 weken lang ben je je paspoort kwijt en dat allemaal voor 1 simpel stempeltje in je paspoort. Waarom dit niet gewoon op het vliegveld bij aankomst kan, is echt een grote vraag met een dik vraagteken erachter.

Strand

We wilden onze vakantie afsluiten met nog wat stranddagen, zodat we ons kleurtje nog even bij konden werken. We hebben namelijk wel een kleurtje gekregen, maar dat is een scooter kleurtje, zoals voeten met de slippers erin gegraveerd, bruine nek en schouders. De rest heeft nog steeds een winterkleurtje. Helaas zit het weer niet echt mee. Nu mogen we niet klagen over het weer, want we zijn in het regenseizoen op vakantie gegaan. Normaal gesproken regent het hier dan ook dagen achter elkaar. Nu hebben we echt wel wat regen gehad, hebben we onze regenjassen vaak gebruikt en zijn we meerdere keren doorweekt geweest, maar we hebben voornamelijk prachtig weer gehad.

Op vrijdag is het 's ochtends zo bewolkt, dat we regen verwachten. En wat kan je het beste doen bij regen? Daarom pak ik de scooter en ga verderop in de straat een massage pakken. Van al die harde bedden en het gehobbel op de steenharde zadels heeft mijn rug het zwaar, dus die mag wel even verwend worden. Zodra ik op de tafel lig, barst de bui los. De rest van de dag blijft het af en aan regenen en zwaar bewolkt, dus ons stranddagje valt in het water.

's Avonds hebben we een zachte band. Omdat we niet weten of deze lek is, willen we hem eerst oppompen. Gelukkig vinden we naast het restaurant waar we gegeten hebben een zaakje waar ze de band op kunnen pompen. De volgende dag is de band weer leeg, dus moeten we op zoek naar een garage om de band te laten plakken. Gelukkig hoeven we niet ver te lopen. Voor nog geen 2€ wordt de band netjes geplakt en kunnen we weer verder rijden.

Als we zaterdag wakker worden, ziet het er iets minder onheilspellend uit. Wel zwaar bewolkt, maar omdat het de laatste dag is wagen we het er gewoon op. We gaan nog 1 keer naar ons lieveling strand hier, Padang Padang strand. Op het strand aangekomen laat de zon zich af en toe even stiekem zien, dus het wordt een prima dagje. Voor het kleurtje moeten we in Spanje maar weer aan de slag.

's Avonds brengen we de scooter terug en lopen we naar een Warung (Indonesich restaurant) voor onze laatste Balinese maaltijd. En dan zitten onze 6 weken Bali erop.

Bye Bye Bali

We gaan het hier erg missen, maar we vinden het ook wel lekker om weer naar huis te gaan. Thuis wacht ons, ons heerlijke zachte bedje, onze comfortabele eigen scooter, het heerlijke broodje kaas en natuurlijk ons eigen huisje.

Bali is ontzettend goed bevallen, mede door de vrijheid van het rondreizen met de scooter, waardoor je niet afhankelijk bent van lokaal transport, maar ook de hele lieve en vriendelijke mensen. Het heerlijke eten mogen we ook zeker niet vergeten, de bananenpannenkoek als ontbijt, de nasi Goreng of curry als lunch/diner, de prachtige groene natuur en de mooie kamers.

Wat we niet van Bali gaan missen, dat is al dat plastic op de stranden en in de zee, de rook van alle afval die overal verbrand wordt, het hectische verkeer, maar ook hilarische verkeer, en daarmee alle uitlaatgassen, de schooiende straathonden naast je tafel in het restaurant.

Morgen vertrekken we weer met Singapore Airlines terug naar Spanje, waar we maandagochtend aankomen.

Home Sweet Home

3 thoughts on “Ubud II – Uluwatu III

  1. Peter Dries

    Beste Hoite en Sandra,
    Het was leuk om jullie verslagen te lezen en met mooie foto’s!
    Het is weer een mooie reis geweest, heb ik begrepen.
    Het gaat jullie goed in Spanje,
    Groeten Peter en Hilda Dries. (Workum)

    Reply
    1. costagoc2

      Post author

      Dank jullie wel Peter & Hilda,

      We hebben inderdaad weer een mooie reis gehad. We dromen inmiddels alweer van de volgende. Hopelijk kunnen we daar snel meer over laten weten. Leuk dat jullie met ons meereizen.
      Groetjes Hoite & Sandra

      Reply
  2. Peter Dries

    Het was leuk om jullie verslagen te lezen en met mooie foto’s!
    Het is weer een mooie reis geweest, heb ik begrepen.
    Het gaat jullie goed in Spanje,
    Groeten Peter en Hilda Dries. (Workum)

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *