Uluwatu II – Canggu

10.03.19 - 18.03.19
Uluwatu II

We zijn weer terug in Uluwatu. De reden dat we hier terug zijn is, dat we ons visum moeten verlengen. Dit kan op verschillende plaatsen, in de hoofdstad Denpasar, in Mataram de hoofdstad van Lombok of hier in Jimbaran. We dachten dat het in de hoofdstad allemaal langer zou duren vanwege grotere drukte. Onze eerste keus was Mataram, de hoofdstad van Lombok. Maar na wat navraag gedaan te hebben bij locals hier en op internet, dachten we dat we Lombok minder leuk zouden gaan vinden. Waardoor we hebben besloten het in Jimbaran te doen.

We vinden dit stuk van Bali namelijk erg leuk en mooi, dus we vonden het niet erg om nog een keer terug te gaan. Wel moeten we weer even wennen aan de helmen, het is zo warm, dat zonder helm rijden wel erg lekker was. En iedereen zweet natuurlijk in zo'n helm, dus we zijn opnieuw erg blij met onze petjes.

Immigratiekantoor Jimbaran

Op maandag zijn we 's ochtends vroeg opgestaan omdat we om 8u bij het immigratiekantoor wilden zijn. Het wordt namelijk aangeraden om zo vroeg mogelijk er te zijn, zodat je de meeste kans hebt dat je snel aan de beurt bent. Om 8 uur gaan ze open, dus we waren bijna meteen aan de beurt. We kregen wat papieren mee die ingevuld moesten worden en daarna moesten we overal kopieën van laten maken. Dit kon bij het naastliggende restaurantje. We hadden de meeste kopieën al van huis meegenomen. Alleen van de papieren en ons visum moesten we nog een kopie laten maken.

Gelukkig hadden we toen we binnen kwamen al een machine zien staan, die nummertje uitgaf en daar had ik al 2 nummertjes getrokken. Deze bleken we achteraf nodig te hebben, want deze gaven onze beurt aan. Hierdoor waren we als 5e en 6e aan de beurt. Gelukkig maar, want toen er werd gezegd dat we een nummer moesten trekken kwam er al nummer 35 uit. Daarna moesten we tot 9 uur wachten tot ze begonnen met de nummers afroepen. Toen we aan de beurt waren, kregen we een rode map, waarop we onze naam moesten zetten en deze weer in moesten leveren.

Vervolgens was het wachten, waarop dat wisten we niet, dat werd ons niet verteld. De man achter de balie was niet de meest vriendelijke en had ook geen zin om vragen te beantwoorden. De zaal liep inmiddels vol met toeristen, dus we waren blij dat we op tijd waren gegaan. Na nog een uur gewacht te hebben kregen we een papier mee, waarop de datum van precies een week later stond. We moesten op die datum terug komen om een foto te laten maken. Voor die tijd moesten we het visum bij het postkantoor betalen.

We wisten dat we fotos nodig hadden, dat hadden we ergens gelezen en die hadden we dus ook bij ons. Maar laten ze dit net het afgelopen jaar hebben veranderd in digitale fotos, dus we moesten echt een week later terug komen om de fotos te laten maken. Dit schopt onze planning wel een beetje in de war, want dat betekend dat we niet al te ver weg kunnen, omdat we dus maandag 18 maart weer terug moeten zijn.

We balen wel een beetje, want online werd gezegd dat je inderdaad 3 keer terug moest komen, maar dat je in een week wel alles geregeld kon hebben. Dat valt dus een beetje tegen, omdat we nu ruim een week vast zitten en dan pas stap 2 hebben voltooid. We moeten dus even na gaan denken wat we nu gaan doen.

Pandawa Beach & Zonsondergang Dreamland Beach

Tegen 11 uur stonden we weer buiten en omdat we nu vrij noordelijk zaten in het zuidelijk deel van Bali zijn we langs de verschillende stranden weer naar het zuiden gereden. We merken hier, dat er voornamelijk grote resorts zitten en de stranden zijn bijna overal ontoegankelijk als je niet in 1 van die resorts zit. Dat is niet helemaal ons ding. We rijden dan ook al vrij snel weer meer naar het zuiden. De middag brengen we door op het Pandawa strand.

's Avonds rijden we naar Dreamland Beach, hier hebben we de vorige keer mensen bovenaan de rots gezien, die de zonsondergang aan het kijken waren. Er gaan geen officiële wegen heen, dus het is even zoeken hoe we er moeten komen, maar we hebben het gevonden.

Padang Padang Beach

Op dinsdag hebben we afgesproken met Michael om te lunchen. Michael kennen we van onze tijd bij Sundio. Hij was toen reisleider in Lloret en hij woont momenteel op Bali. Toevallig zit hij deze dagen ook in Uuwatu. Het is gezellig om even bij te kletsen, want we hebben hem al een paar jaar niet gesproken. Daarna gaan we nog even naar het Padang Padang strand. Ons favoriete strand hier met de apen. Helaas betrekt het al snel en liggen we op een gegeven moment in de regen, maar omdat het zo warm is, is dat niet eens zo erg.

Suluban Beach & Padang Padang Beach

De volgende dag nemen we nog een kijkje bij het Suluban strand, waarvan gezegd wordt dat dit het mooiste strand is. Maar het is hoog water, dus er is geen strand en het water is enorm wild. We kunnen daarom ook niet al te dichtbij komen. Suluban staat ook bekend om alle restaurants en clubs op de rotsen, dus we gaan daar nog even een kijkje nemen. Uiteindelijk rijden we weer door naar Padang Padang strand, want dit blijft toch wel echt onze favoriet.

Je moet hier overal wel voor de toegang naar het strand betalen. Bij het ene strand vinden we het niet erg, omdat er dan bijvoorbeeld een douche of toilet aanwezig is, maar bij sommige stranden betaal je voor eigenlijk niks. Op de stranden merken we op, dat de strandmode erg veranderd is, we zien wat badpakken, maar vooral veel strings. Alle meiden lopen in strings rond. En daarnaast worden de beste modellen poses uit de kast gehaald. Je kunt je dus kostelijk vermaken, door alleen al naar alle poserende mensen te kijken.

Canggu

Inmiddels hebben we besloten om nog een paar dagen naar Canggu te gaan. We moeten sowieso tot maandag in deze omgeving blijven voordat we weer verder kunnen en we willen niet langer op dezelfde plek blijven. Omdat we wisselende verhalen over Canggu horen willen we het graag zelf ervaren. Canggu staat bekend om drukte, populaire beachclubs, goede restaurants en surfen, maar ook om de minder mooie stranden.

We boeken voor 4 nachten en deze 4 nachten zijn meer dan lang genoeg voor ons. Dit is niet onze plek. Ook al vinden we de restaurantjes, die er in overvloed zijn erg leuk en lekker. Verder is er voor ons niet zoveel te doen. We zijn namelijk niet echt strandmensen en Hoite vind het strand alleen leuk als er ook gesnorkeld kan worden en dat kan hier niet. Daarnaast is het hier zo mega druk, dat je ook niet echt voor het relaxen komt. Maar we vermaken ons prima, we hebben een lekker hotel en we eten heerlijk.

Immigratie kantoor deel II

Vanuit Canggu rijden we op maandag om 7u weer richting Jimbaran naar het immigratiekantoor. Het is maar 23 km rijden, maar vanwege het verkeer kan je er zo een uur overdoen. We komen mooi op tijd aan, nadat we door het drukke ochtendverkeer hebben gereden, wat een gekkenhuis. Gelukkig hebben we van die mondkapjes gekocht, want je wordt zwart van de uitlaatgassen. We zijn dus net een stelletje locals.

Opnieuw zijn we als eerste bij de balie en krijgen nummer 1 en 2 voor de foto. De vorige keer moesten we tot 9u wachten tot ze überhaupt begonnen, maar vandaag hebben ze er meer zin in en zijn we al na 5 minuten aan de beurt. Snel een foto maken en vingerafdrukken geven en binnen 10 minuten staan we weer buiten en kunnen we weer terug. We hebben dus 1,5 uur op de scooter gereden voor 10 minuutjes. Maar goed, we zijn weer een stap verder. Vanaf 25 maart mogen we onze paspoorten op komen halen. We zullen dus nog een keer terug moeten komen in Uluwatu.

Terug bij het hotel kunnen we nog mooi genieten van ons ontbijt op de kamer en daarna bestellen we via de GoJek app (de Indonesische Uber) een taxi naar Ubud. Daar zullen we de komende dagen door gaan brengen. In Ubud zijn we weg van het strand en kunnen we wat meer ondernemen, dus daar kijken we erg naar uit.

Tot de volgende keer!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *