2007-2008 Thailand, Maleisië, Singapore, Vietnam & Cambodja

LLORET DE MAR, SPANJE

06/12/2007

Allereerst wil ik iedereen bedanken voor alle krabbels, smsjes, mailtjes, ecards en telefoontjes. Zo heb ik me toch een beetje jarig gevoeld. Ik heb mijn verjaardag namelijk doorgebracht met poetsen, boenen, schrobben, vegen, opruimen en inpakken. Niet de meest standaard verjaardag, maar ja morgen is het zover!! We vliegen dan namelijk naar Nederland waar we eerst nog even gezellig Sinterklaas met de familie van Vugt vieren en dan maandag is de echte grote dag, dan vliegen we naar Bangkok! Ja ja dan gaat ons grote avontuur beginnen, tenminste voor mij, want Hoite is natuurlijk al heel wat gewend!

Mijn backpack staat netjes ingepakt op me te wachten. Hij weegt 15 kilo en dat alles moet ik 9 weken lang op mijn arme rug meesjouwen. Maar goed, ik moet gewoon heel erg veel en snel gaan lezen, want ik heb 2 kilo aan boeken mee. Hoe meer ik dus lees hoe lichter mijn rugzak wordt. Gelukkig krijg ik daar wel de tijd voor als we eenmaal op ons paradijslijke eilandje onder de palmbomen in een hangmatje samen liggen te genieten van de zonsondergang. Voor degene die dat deze winter niet mee gaan maken en die dus in het koude Nederland aan het werk zijn of misschien wel op een hoge berg in de sneeuw, niet getreurd ik zal zeker wat fotootjes opsturen van die palmbomen, zodat jullie er ook eventjes van kunnen genieten.

Raar maar waar, maar mijn telefoon zal veel uitstaan, dus ik ben de komende 9 weken geen 24uur per dag bereikbaar. Nou moet ik zeggen dat ik de telefoontjes dan ook wel weer ga missen, dus iedereen die wil smsen ik ben bereikbaar op, zowel mijn Spaanse als Nederlandse nummer. Ik beloof alleen niet dat ik terug sms, maar ik hou jullie wel op de hoogte van mijn avontuur via de mail en Hyves!

Nou ik ga nog even kijken of ik echt niks vergeten ben en of alles schoon is in ons huis, die ik achter moet laten (Snik snik) en dan ga ik mijn bedje op zoeken. Een hele fijne winter allemaal, alvast fijne feestdagen en een heel gelukkig en gezond 2008!!!!

BANGKOK, THAILAND

11/12/2007

Daar zijn we dan vanuit Bangkok! Het is nu 23.30u en we liepen richting ons hotel om lekker te gaan slapen. Voor ons is het eigenlijk pas 17.30u (dat is het bij jullie ook), maar we hebben natuurlijk vannacht een nacht overgeslagen.

Het is in ieder geval allemaal goed gegaan. We hebben een hele lange, maar goede vlucht gehad. We hadden mazzel, want Hoite heeft op de luchthaven om extra beenruimte gevraagd, maar daar hadden ze nog maar 1 stoel van. Uiteindelijk na veel heen en weer gevraag hebben we een rij van 4 stoelen alleen voor ons gekregen. Ideaal dus, lekker languit liggen dachten we en goed slapen, maar ja in de praktijk werkt dat iets anders. Toen we het vliegtuig uitliepen moest ik wel even lachen, ik ben natuurlijk alleen maar bleekscheten gezichten gewend en hier zag ik in één keer allemaal spleetogen, echt een beetje vreemd. Maar het went snel, dus nu kijk ik er niet meer van op.

We hebben op de luchthaven snel even alle warme kleding uitgetrokken, want het was al lekker warm vanochtend. Buiten gekomen een taxi gepakt, ook weer even wennen want ze rijden hier links. Nou het was net Barcelona, maar dan in het heel erg groot!! Totdat je dan de echte stad Bangkok binnen rijdt, wat een hektiek, scooters, tuktuks, taxis in alle kleuren, bussen etc etc rijdt allemaal door elkaar, van alle kanten komen voertuigen op je af. De taxichauffeur heeft ons netjes bij het hotel afgezet. We hadden in Spanje op het internet een hotelletje uitgezocht net buiten Khoa Sao Road (de backpackersstraat van Bangkok waar je alle hostels, restaurantjes, kraampjes etc kunt vinden). Daar aangekomen moesten we even wachten op de sleutel. Hoite is toen eerst de kamer gaan bekijken en die was ok. We hebben iets meer betaald om een grotere kamer te hebben. Aangekomen in de kamer waren we blij dat we de grotere kamer hadden genomen, want er stond een klein bed in, daarnaast heb je een klein stukje waar je je spullen neer kunt zetten en daar moet je dan ook nog langs lopen om in de badkamer te komen. Ik vraag me dus af hoe klein de kleine kamer is. Maar goed, dan kom je in de badkamer daar loop je tegen de wc aan en dan houdt de badkamer op, dus wij vroegen ons af waar dan de douche zou zitten, want ze hadden ons gezegd dat deze op de kamer zat, wat blijkt, de douche hangt boven de wc, dus je kunt heerlijk poepen en douchen tegelijk. Geweldige tijdsbesparing dus!

We hebben de spullen neergezet en zijn even richting Khoa Soa Road gelopen. En je raadt het nooit, we zijn nog geen 4 uur in Bangkok en wie komen we tegen Gijs met zijn vriendin (van Hans en Grietje in Calella)! Even mee gesproken en toen zijn we weer richting het hotel gelopen. Tegenover het hotel zit een massagesalon waar we een heerlijke massage hebben gehad (de beste die ik ooit heb gehad in mijn leven). Het kostte 250 baht per persoon (ca. 5 euro) voor een uur en ze hebben echt het hele lichaam gedaan, morgen weer dus!! Daarna zijn we even gaan slapen en weer terug het centrum in om wat te gaan eten. Komen we weer Gijs en zijn vriendin tegen. Dus daar hebben we samen wat mee gegeten, zij zijn daarna naar het hotel terug gegaan en wij zijn nog even naar Khoa Soa Road. Onderweg terug naar het hotel zijn we langs dit internetcafe gelopen en ik wilde nog even aan iedereen laten weten dat we veilig aangekomen zijn. Dus bij deze. Wij gaan nu een dutje doen en morgen vroeg weer heerlijk de warmte in (want warm is het hier en dat zonder zon!!)

12/12/2007

Jullie zullen wel denken die hebben niks beters te doen dan internetten. Maar we moesten even op het internet om een vliegticket voor later in de week te boeken en dat doet Hoite, zodat ik weer even tijd heb om te vertellen wat we allemaal gedaan hebben.

Vandaag zijn we een beetje laat wakker geworden (we zaten denk ik nog niet in het ritme) het was al 12.00u toen we wakker werden. Heerlijk geslapen met de airco aan, jaja dat hebben we in onze 'luxe' kamer. Helaas lekt deze wel, dus elke keer is de hele vloer nat. Na lekker warm gedoucht te hebben (ja we hebben ook warm water is ons hostel) zijn we beneden gaan ontbijten lees: lunchen. Met de taxi zijn we toen naar de Vietnamese ambassade gegaan om het visum voor Vietnam te regelen. Wat een gekkenhuis dat verkeer hier. Iedereen vliegt elkaar voorbij, schiet ervoor, rijdt over de vluchtstrook om in te halen echt een gekkenwerk, je hoort ook van alles, maar waar ik echt van op sta te kijken is dat je geen enkele toeter hoort. Niemand wordt boos in het verkeer niet te geloven. In Spanje of Nederland had je gelijk al een paar klappen gehad denk ik hihi. Met de tuktuk zijn we weer terug gegaan naar Khoa Sao Road. Super....mijn eerste keer in een tuktuk, vond het helemaal geweldig!

Na weer een heerlijke (voet) massage even douchen en omkleden en daarna met Gijs en Marie naar de avondmarkt. Na het eten gaan we pingpongen. Pingpong schijnt in Thailand geen tafeltennis te zijn, maar dat erotisch getinte bars. Volgens Hoite een must om heen te gaan als je in Bangkok bent. Dus we zullen zien.

13/12/2007

Daar zijn we weer.... Zodra we uit Bangkok weg zijn, dan zal ik wel minder achter het internet kruipen, maar het wordt me zo makkelijk gemaakt, omdat het internetcafe achter het hostel zit lopen we er elke keer langs. Het kost ook maar 0.20 cent voor 15 min. Dus daar maken we nog even gebruik van. Morgen is onze laatste dag in Bangkok. Zaterdag ochtend rijden we met een busje naar Kanchanaburi (daar waar in de 2e wereldoorlog een brug gebouwd is door krijgsgevangenen). Veel Nederlandse en Britse militairen zijn daar gestorven. Ook heb je daar in de buurt prachtige watervallen! Dinsdag ochtend komen we dan weer terug naar Bangkok waar we nog een nachtje slapen in ons hostel hier om vervolgens de volgende dag naar Koh Pangang te vliegen, ons bountyeiland waar we kerst en oud en nieuw gaan vieren.

Zoals ik gisteren al zei, zijn we 's avonds met Gijs en Marie naar de avondmarkt gegaan. De markt was niet zo heel groot, maar wel leuk om even rond te lopen. Je werd er alleen gek van de proppers, die je de pingpongclubs in wilde hebben. Nu weet ik weer hoe toeristen zich in Lloret voelen. Hoite was al een paar keer in zo'n club geweest (met een vriend en met zijn ouders en zus) en hij vond dat we dit echt gezien moesten hebben. Vooruit dan maar, helaas hebben alleen de verkeerde club uitgekozen. Voordat we naar binnen gingen vroeg Hoite heel duidelijk of we alleen 100 Baht (2 euro) voor een drankje moesten betalen en verder niks, daar werd beamend op geknikt. Wij naar boven, onze zitplaatsen worden aangewezen precies met onze neus bovenop het podium waar allemaal naakte meisjes en travestieten staan te dansen. Onze bestelling word opgenomen (3 bier en 1 water) en er komen 2 meisjes naast me zitten. Zij eisen van ons dat we een drankje voor hun bestellen, maar dit weigeren we. Heel irritant blijven ze doorzeuren, maar we blijven weigeren. Uiteindelijk gaan ze zelf een drankje halen en zetten dit drankje bij ons op tafel neer en gaan het podium op. Wij vertrouwen de boel niet en zetten de drankjes weer weg. Ondertussen zit ik natuurlijk met open mond naar het podium te staren, want ik kan gewoon niet geloven wat daar allemaal gebeurd. De pingpong ballen hebben we niet gezien, maar er kwam vanalles uit de meisjes, dartpijltjes, rietjes etc. We drinken snel ons drankje op, wat mij behoorlijk wat moeite kost, want volgens mij heb ik een liter water gekregen. Ondertussen zien we allemaal mensen vertrekken, die problemen hebben met het afrekenen. Dus we krijgen in de gaten, dat er echt iets niet klopt. Wij dus ook snel ons drinken neergezet en we willen richting de uitgang lopen. Komen er in een keer 2 vrouwen naar ons toe of we even willen afrekenen 2.000 Baht. Dat is wel even iets anders dan de 400 Baht die afgesproken was ( 8 euro of 40 euro is een verschil). Hoite weigert om dit te betalen, want dit was natuurlijk niet de afspraak. Wij lopen ondertussen langzaam richting de deur, waar nog een paar mensen staan van de club om ons tegen te houden. Gelukkig hebben we twee grote mannen bij ons, want uiteindelijk na lang gezeur en geschreeuw laten ze ons tegen betaling van 400 Baht kwaad gaan. Wij blij toen we eenmaal buiten stonden. We zijn toen ook maar snel weer terug naar Khoa San Road gegaan. UIteindelijk konden we er heel erg om lachen, maar op dat moment vonden we het geen van allen een prettige sfeer. Maar goed we hebben wel de beroemde pingpong show zonder pingpong gezien. Op Khoa San Road hebben we toen nog een drankje gedaan en daarna heerlijk gaan slapen. Gijs en Marie zijn vanochtend, hun vakantie zat erop.

Wij zijn vanochtend met de tuktuk naar de Snakefarm gegaan. De farm op zich stelde niet zoveel voor, maar het was wel leuk. Toen we aankwamen begon de show meteen. We weten nu een hoop meer van slangen en mochten we ze deze reis tegen komen, dan weten we nu wat we wel of niet moeten doen. We hebben ook nog een slang om onze nek gehad, maar ik ben zo'n schijterd, dat ik hem niet eens vast durfde te pakken. Maar ik sta met hem op de foto!!! Vraag alleen niet hoe. We hebben ook ons paspoort weer opgehaald bij de Vietnamese ambassade en het visum zit erin. We wilden met de boot terug naar het hostel, maar het was onmogelijk om een taxi of tuktuk naar de opstapplaats te krijgen. Niemand wilde erheen rijden, want de spits begon bijna en ze wilden niet vast komen te zitten. Nu kunnen wij ons niet voorstellen, dat het nog drukker zou worden op de weg, dan dat het al is, maar schijnbaar toch wel. Ik sta er nog steeds van te kijken hoeveel auto's, scooters en tuktuks door elkaar heen rijden, ik heb zoiets nog nooit gezien. We hebben uiteindelijk een heel eind gelopen richting de boot (ach met die super de luxe Teva's van me is dat een peuleschilletje. Lelijk zijn ze, maar ze lopen fijn!!) en toen hebben we toch een tuktuk gevonden die zo vriendelijk was om ons mee te nemen. Aangekomen bij de boot vertrok hij bijna meteen en het was een hele leuke boottocht. Leuk om Bangkok een keer vanaf het water te zien. Vanavond hebben we het heel rustig aangedaan, we hebben weer een heerlijke massage gehad en we gaan zo slapen.

Morgen gaan we een kijkje nemen bij het Koninklijk Paleis (Gran Palace). Zaterdag verlaten we dan Bangkok. Daar hebben we heel veel zin in, want het is ontzettend warm hier, je ziet alleen geen zon vanwege de vele smog die hier hangt. Je ademt de hele dag uitlaatgassen en etensluchten in en je voelt de warmte maar ziet de zon niet. Dus laat de gezonde lucht nu maar even komen. Bangkok was ontzettend leuk. Het is echt supergaaf hier. In het begin moest ik even wennen aan alle Aziaten, drukte, warmte etc etc. Maar het bevalt ons super en ook samen hebben we het heel gezellig!!! Ik ben blij dat ik hier met Hoite samen ben, want anders was ik allang failliet geweest. De Thaien proberen je bij alles af te zetten en ik zou het gewoon betaald hebben. Hoite niet, die gaat bij het afdingen tot het uiterste. Erg handig, want zo hebben we een leuke en heel goedkope vakantie, ik moet dus nog wel wat leren onderhandelen.

14/12/2007

Voorlopig weer even de laatste keer vanuit Bangkok. Het is extreem warm vandaag, de zonneallergie uitslag is al aanwezig op mijn armen, terwijl we nog bijna geen zon gezien hebben. Vandaag zijn we een beetje laat wakker geworden. We zouden vandaag naar het Koninklijk Paleis gaan, maar toen we daar aankwamen ging het net dicht, helaas. De volgende keer dat we in Bangkok zijn doet we dat gewoon nog een keer. In plaats daarvan zijn we gewoon een hele wandeling door de stad gaan maken (ik ben steeds blijer met mijn afschuwelijke teva's). Ik zie er niemand anders op lopen, maar Who cares mijn voeten doen in ieder geval geen pijn. Daarna hebben we nog even gewinkeld en wat gedronken op Khoa San Road en nu gaan we terug naar het hotel, tas inpakken en een beetje op tijd naar bed, want morgenochtend komt er een busje om 09.30u om ons naar Kanchanaburi te brengen.

KANCHANABURI, THAILAND

18/12/2007

We zijn net terug uit Kanchanaburi. Daar werkte het internet niet zo goed, dus nu we weer terug in Bangkok zijn kan ik weer even mailen. We hebben het ontzettend leuk gehad in Kanchanaburi. Zaterdagochtend werden we om 09.30u opgehaald door een minibusje (uit het jaar 0). Het busje zat al helemaal vol met Israeliers, dus Hoite achterin ik voorin. Zo moesten we 2 uur rijden naar Kanchanaburi. Voorin had je geen ruimte en Hoite had geen ruimte ivm zijn benen, dus dan duurt 2 uur wel lang als je je niet kunt bewegen. Nou ja weet ik ook weer eens hoe Hoite zich altijd voelt. Aangekomen in Kanchanaburi werden we bij een guesthouse gedropt, waar geen plaats meer was. Dus met de rugzak op de rug (oef wat zwaar, ik moet echt veel gaan lezen nu om al mijn boeken te lozen), op zoek naar een guesthouse. Op een gegeven moment ben ik bij een guesthouse gebleven om op de spullen te letten en Hoite is verder gaan zoeken zonder zware rugzak. Uiteindelijk kwam hij terug en had hij iets moois gevonden en inderdaad het was super mooi. Een hutje op het water van de rivier Kwai. Helemaal van Bamboe gemaakt, met een houten vloer en een heerlijke veranda. Even lekker gedoucht en op naar de Tiger Temple. Jaren geleden is een monnik begonnen met het opvangen van tijgerweesjes, deze tijgertjes worden natuurlijk groot en krijgen weer kindjes en zo zijn er inmiddels al heel veel tijgers. Door de entree die ze vragen bouwen ze een hele tempel voor deze tijgers zodat ze zo goed als in het wild kunnen leven. Omdat deze tijgers zoveel mensen zien zijn ze erg rustig en kun je met ze op de foto. Zie het resultaat. Echt ongelooflijk dat je gewoon een tijger aanraakt, ze zien er altijd zo gevaarlijk uit! We mochten ook nog even met ze meelopen.

's avonds zijn we lekker in ons hutje gebleven, op de veranda hebben we rummicub gespeeld (hoite heeft gewonnen, balen...).

De volgende dag moesten we vroeg op, omdat we naar de Erawan Waterfalls wilden gaan met het openbaar vervoer. Dus op naar de snelweg en daar gewoon de lokale bus aanhouden. Ik had eerst mijn twijfels of dit wel ging lukken, maar na een kwartier wachten stopte er inderdaad een bus. Echt waar ik heb nog nooit in zo'n bus gezeten, zo ongelooflijk oud, hele kleine bankjes, houten vloer en raampjes open voor de airco. Na 1,5 uur komen we bij de Erawan waterfalls aan. We lopen het park binnen en dan begint de tocht. Deze waterval bestaat namelijk uit 7 verdiepingen en de bovenste verdieping schijnt het mooiste te zijn. Op naar de 7e dus. Nou ik heb geweten waar ik aan begonnen ben. 3 Kilometer lopen in het bos omhoog!! En dat voor iemand die al heel lang niet gesport heeft, ik heb nu nog spierpijn in mijn kuiten, maar het was al het zweet, geklim en gehijg dubbel en dwars waard. Zie het resultaat bij de foto's. Ik heb niet vaak in mijn leven zoiets moois gezien....Ik ben ook heerlijk daar in het water geweest, het water was koud maar zo heerlijk!! Helaas moesten we om 16.00u weer terug bij de bus zijn en we moesten natuurlijk ook weer helemaal naar beneden, dus we konden niet al te lang boven blijven. Weer aankleden dus en de hele klim weer naar beneden. Moe maar zeer voldaan kwamen we weer bij ons hutje terug en daar hebben we 's avonds weer heerlijk gelijkspel gespeeld met Rummicub.

Ook de volgende dag (maandag) wilden we weer op tijd opstaan, omdat we naar de musea, treinspoor en begraafplaatsen wilden van Kanchanaburi. Voor degene die het niet weten. In de WO II is er een treinspoor aangelegd, die van Thailand naar Birma moest gaan, zodat de Japanners wapens e.d. naar Birma konden krijgen. Deze spoorlijn is gebouwd door krijgsgevangenen en lokale slaven. De mensen moesten hier onder zulke slechte omstandigheden werken, dat er maar weining levend de spoorlijn verlaten hebben. Ook ca. 18.000 Nederlanders hebben hier meegewerkt. Je ziet dan ook overal de Nederlandse vlag en Nederlandse teksten staan. We hebben 2 fietsen gehuurd, omdat alles behoorlijk ver van elkaar af ligt. De fietsen waren een beetje te klein (dat was te verwachten), maar we hebben het gered. Het was allemaal heel erg indrukwekkend, de brug, de begraafplaatsen en de musea (ik heb het dan ook niet droog gehouden, maar ja dat komt van de warmte zeggen we dan maar). Ook de fietstocht was heerlijk, zo zie je nog eens wat. Ik weet ook weer wat zadelpijn was, dat was ik even vergeten, had al zo lang niet meer gefietst! Het is heel erg grappig om hier te fietsen helemaal voor Hoite, want elke keer als er een auto voorbij komt, toeteren ze en zwaaien ze, ook maken ze grappige gebaren, dat Hoite zo lang is haha.

Het was de eerste dag dat er geen bewolking stond en we hebben dus de hele dag pal in de zon gefietst, met als eind resultaat jaja ROOD ROOD en nog eens ROOD. Maar goed, dat is nu alweer lekker bij gekleurd.

Vanmiddag zijn we door een minibusje opgehaald en weer naar Bangkok gereden. Gelukkig hadden we dit keer betere zitplaatsen. En nu zit ik dus weer achter de pc jullie te vertellen hoe geweldig het hier is en om te zeggen dat we best wel medelijden hebben met iedereen die nu hard aan het werk is in Nederland, Spanje of in de sneeuw!! We denken aan jullie.

Morgen vliegen we 's ochtends vroeg naar het zuiden, waar we dan nog met de bus en boot moeten om uiteindelijk op Koh Pangang aan te komen. Ons bountyeiland voor de komende 2 weken.

KOH PHANGAN, THAILAND

21/12/2007

We zijn dan eindelijk op ons bountyeiland!!

Nu was dit niet meteen al zo. Dinsdag nacht hebben we geen oog dichtgedaan, aangezien onze Engelse buren ruzie hadden. En hoe!! Ik denk dat het hele hotel geen oog heeft dicht gedaan. In het begin irriteerde we ons er mateloos aan, maar ja als je dan in de gaten krijgt dat het weleens de hele nacht kan gaan duren, moet je de lol er maar van in gaan zien en hebben we dus net gedaan alsof we naar een leuk radioprogramma luisterde (we hadden alleen de volume knop wat lager moeten zetten). Om 6u ging dan eindelijk de wekker. Gedoucht, tassen gepakt, lekker ontbeten en met de taxi naar de luchthaven. Wat een verkeer weer in Bangkok, gelukkig waren we goed op tijd, want het heeft even geduurd voordat we eindelijk uit de drukte waren. Een goede vlucht van 1 uur gehad, de bus naar de haven stond al op ons te wachten, dus snel in de bus stappen, 1u45 min met de bus en de boot ging net vertrekken, dus rennen en we konden nog net met de boot mee. 2,5 uur varen en toen waren we er dan eindelijk. Wat een beetje heel erg jammer was, was dat toen we de boot afliepen, dat het begon te regenen. En het ging steeds harder regenen. Bij aankomst bij onze nieuwe verblijfplaats stortte de regen echt naar beneden (jeetje wat kan het hier regenen). Dus rennen naar beneden en dekking zoeken.

Hoite is hier 3 jaar geleden voor het laatst geweest en hij had me helemaal uitgelegd hoe het eruit zag, hoe de hutjes eruit zagen. Toen we eenmaal beneden waren herkende Hoite de plaats niet meer. Blijkt dat ze alle oude hutjes hebben afgebroken en allemaal nieuwe bungalows hebben neergezet. Dat is een meevaller!! Het zijn echt splinternieuwe bungalows, met een superdeluxe bed erin (we slapen dan ook als roosjes!!). Het is lekker ruim en schoon. We hebben zelfs een bad!! Het enige nadeel is dat we geen warm water hebben, dit betekend dan ook dat we ijskoud moeten douchen en als we lekker in bad willen dan zullen we in een bad ijskoud water moeten. Maar gelukkig na 2 dagen flinke buien en veel bewolking heeft de zon vandaag volop geschenen en dan is die koude douche ook wel lekker. Door de zon zag het er vandaag ook allemaal super mooi uit en nu heb ik pas echt het gevoel eindelijk geland te zijn op ons bountyeiland. Vandaag hebben we dan ook niks gedaan, dan alleen lekker uitslapen, op het strand liggen, bruin worden (ja ja ik ook) en beachvolleybal spelen. Ik kan niet anders zeggen dan dat we ons prima vermaken.

23/12/2007

Het is hier echt super gezellig (we hebben inmiddels een hoop mensen leren kennen). Heerlijk relaxed en super mooi is het hier! Verder niet veel nieuws. Vanavond gaan we als het goed is naar een echte Thaise boxwedstrijd en morgen avond is de wereld bekende fullmoon party. De verwachting is dat het druk gaat worden en dat er zo'n 30.000 mensen op het strand helemaal uit hun dak gaan! Hopelijk voor hun wordt er dan weer alcohol geschonken, want gisteren zijn we uit geweest en toen mocht er geen alcohol geschonken worden i.v.m. de verkiezingen die morgen zijn! (goed iets!!).

28/12/2007

Inmiddels hebben we heerlijke feestdagen achter de rug, al hoewel het wel een beetje vreemd is om kerst in bikini te vieren. Kerstavond, de 24e, hadden we zoals ik al zei de Full Moon Party. De verwachting was dat er zo'n 30.000 mensen zouden komen, nou ik denk dat ze er ook geweest zijn. Jeetje wat een gekkenhuis en wat een mensen, en dat allemaal op 1 strand. Je zou verwachten dat er wel wat problemen zouden komen met zoveel feestende mensen. Maar helemaal niks, er was een heerlijke relaxede sfeer. Het was ontzettend gezellig. De volgende dag was het 1e kerstdag, we hebben de hele dag lekker op het strand gelegen en 's avonds hadden we een etentje met 47 mensen. Op zich was het wel gezellig, maar iedereen was doodmoe en uitgeteld van de vorige avond. Dus zodra het eten op was (een supergrote kip) ging iedereen naar bed. 2e Kerstdag bestaat ook hier (net als in Spanje niet), dus dat was weer een gewone dag. Sindsdien hebben we niet echt veel spannends gedaan. Overdag heerlijk op het strand en in het water en 's avonds spelen we met een hele groep allerlei spelletjes. Iedereen drinkt hier alcohol, dus vaak moet de verliezer iets opdrinken. Jammer genoeg ben ik vaak de verliezer dus ook zwaar de pineut. Gelukkig hebben ze een beetje medelijden met me en zijn ze dus erg soepel wat betreft de drankjes die ik op moet drinken, gelukkig maar anders zou ik elke avond dronken zijn.

Afgelopen week hebben we ons vliegticket geboekt voor 4 januari van Krabi naar Kuala Lumpur (Maleisie). We zullen dus ons paradijsje waarschijnlijk 3 januari verlaten. Het is dan 8 uur reizen naar Krabi, daar overnachten we en de volgende dag vliegen. We zijn dan 2 nachten in Kuala Lumpur en dan reizen we door naar Melaka, daar zijn we dan ook 2 dagen en dan gaan we door naar Singapore!

Morgen ga ik mijn opfriscursus duiken doen en dan gaan we zondag of maandag met de boot weg om 2 bootduiken te maken. Ik ben heel benieuwd. Nou dat was het wel weer even. Ik ga er vandoor want Hoite zit al klaar met Rummicub, dus tot gauw maar weer!!!

31/12/2007

Even een kort verslagje van ons duikavontuur.

Gisteren heb ik mijn refreshment cursus gehad in het zwembad en ik ben blij dat ik dat gedaan heb, de vragen beantwoorden ging erg goed, maar het was wel fijn dat ik voor de grote duik weer even kon wennen aan het ademen onder water. Aangezien ik altijd door mijn neus adem moet ik erg omschakelen, omdat je natuurlijk onder water alleen door je mond kan ademen en dat gaat bij mij dus nog weleens mis onder water. Het was wel ontzettend koud in het water, dus dat maakte me een beetje bezorgd voor de volgende dag, kou kleum die ik ben.

Vandaag was dan de grote dag, vanmorgen om 7u werden we opgehaald, om 08.45u zaten we op de boot en om 09.30u gingen we voor de eerste duik het water in. Het water was warm en dat voor zeewater, heerlijk!! We gingen duiken bij Sailrock een hele grote rots midden op zee. Bij de rots aangekomen ging iedereen naar beneden. Hoite bleef gelukkig bij mij als mijn buddy en instructeur. Ik had alleen ontzettend veel problemen met mijn oren, ik kreeg ze niet goed geklaard, elke keer dat we verder naar beneden gingen moest ik weer iets naar boven omdat mijn oren ontzettend zeer deden. Echt heel erg balen. Ondertussen keek ik wel mijn ogen uit, want ik had natuurlijk alleen nog maar op Mallorca gedoken en daar is het onder water een beetje kleurloos. Hier zag je op een kleine diepte al heel veel kleuren, prachtig gewoon. Op een gegeven moment was ik weer bezig met mijn oren, tikt Hoite me opeens aan en wijst vooruit. Zwemt er gewoon voor onze neus op nog geen 2 meter afstand een enorme Whale Shark voorbij!!!!! Niet te geloven hoe groot. Voor degene die niet weten wat een Whale Shark is, hij ziet er aan de voorkant als een Walvis uit en heeft de staart van een haai! Nu was deze zo'n 5 meter lang echt enorm groot, dus ik was behoorlijk onder de indruk, hoor ik later op de boot, dat dit een kleintje was, de meeste zijn rond de 10 meter. Nou deze was al enorm!! Echt super dat we zoiets gezien hebben. Voor Hoite was het ook de eerste keer dat hij een Whale shark zag. En ik met mijn 5 duikjes zie hem al meteen, wat een geluksvogel! Jammer genoeg konden we niet erg diep komen, we zijn hooguit op 7 meter geweest. Dus de tweede duik ben ik niet gegaan, zodat Hoite nog wel een goede duik kon maken, dat was voor hem ook zo lang geleden. Daarnaast werd ik op de boot ontzettend zeeziek, dus ik moest er niet aan denken om nog een stap te verzetten laat staan me weer helemaal aan te kleden. Ik heb dus de rest van de trip op de boot liggen staren naar de horizon, dat was dus minder, maar ik heb een Whale shark gezien van zo dichtbij, dat kan niet iedereen zeggen, dus daar denken we dan maar aan terug.

Voor de mensen die in de krant hebben gelezen dat er bomaanslagen zijn geweest in zuid Thailand, dat is niet waar wij zitten. Dit is het moslimgedeelte van Thailand waar wij niet zullen komen, wij vliegen namelijk naar Maleisie en we hoeven dus niet door Zuid Thailand, dus geen zorgen. Het is bij ons nu bijna 23.00u, dus bijna nieuwjaar, jullie moeten nog een paar uurtjes wachten! Bij deze willen wij wel alvast iedereen EEN HEEL GELUKKIG EN GOED 2008 WENSEN!!!!!!!!

2/1/2008

Dit was dan de laatste dag hier op ons bountyeiland. Nu moet ik zeggen dat het niet zo bounty was de laatste 2 dagen, want het heeft aan één stuk door geregend en de regenbuien hier zijn niet de regenbuien die we thuis gewend zijn. We moesten natuurlijk alles weer schoon in de tas pakken, dus dat was nog even afwachten of het allemaal nog zou drogen in de regen. Gelukkig hebben we een afdakje op ons balkon en het waaide erg hard, dus de was is mooi droog gewapperd. De vakantie is in ieder geval nu voorlopig weer even voorbij, want de reis gaat weer verder. Tot aan Vietnam is het even sjezen. Morgen ochtend om 6u worden we met de taxi opgehaald en naar de haven gebracht. Dan 2,5 uur met de veerboot naar het vaste land, vandaar uit weer met de bus zo'n 5 uur naar Krabi. Daar hopen we rond 15.00u aan te komen. Hosteltje zoeken en de volgende dag vliegen we om 12.45u naar Kuala Lumpur. Daar zijn we dan 2 nachten waarna we met de bus doorreizen naar Melaka (een stad met een Nederlandse geschiedenis). In Melaka zullen we ook 2 nachten zijn, dan met de bus naar Singapore waar we ook 2 nachten zullen zijn. 10 Januari vliegen we dan naar Hanoi, daar komen we weer wat stranden tegen dus dan wordt het weer wat rustiger. Ook nemen we morgen afscheid van onze mooie bungalow, dit zal voorlopig de mooiste accommodatie zijn, want waar we nu allemaal heen gaan is het een stuk duurder, dus we moeten terug naar basic. Ik zal de koude douche van elke dag misschien nog wel gaan missen. Om een idee te geven wat het hier ongeveer allemaal kost....We hebben de afgelopen 2 weken ca. 12 euro per dag uitgegeven per persoon. En dit houdt in de accommodatie, drie tot vier keer per dag uitgebreid eten en drinken.

Voor degene die zich afvragen of we ons nog wel vermaken zo lang van huis en of ik mijn huisje nog niet mis. Nou het antwoord hierop is: we vermaken ons nog prima, ook samen, en tuurlijk mis ik mijn huisje en iedereen, maar ik hou het hier prima uit. Ik vind het super leuk en spannend allemaal en het is ook ontzettend indrukwekkend om te zien hoe de dingen hier allemaal gaan. Het is ook te veel om op te noemen, dit zal wel allemaal komen als we straks de foto's laten zien. Maak je borst maar nat want het zijn er veel. We hebben samen al zo'n 800 plaatjes geschoten hihi.

KUALA LUMPUR, MALEISIË

05/01/2008

Op dit moment zitten we in Kuala Lumpur, Maleisie. Donderdag zijn we 's ochtends heel vroeg vertrokken, alles verliep vrij soepel. Totdat we op het vaste land stonden. Daar stapten we in de bus. Met de bus moesten we een uurtje rijden naar Surat Thani. Daar aangekomen stopten we bij een tempel samen met nog een heleboel andere bussen. Met een mini mini taxi helemaal volgepropt werden we naar een reisburootje / restaurant / woonhuisje gebracht, daar moesten we onze bustickets omwisselen waarna we weer met hetzelfde volgepropte mini mini taxietje naar een bushalte gebracht werden. Hier stond de lokale bus op ons te wachten. De bus zat al helemaal vol met Aziaten. Hoite en ik hadden nog mazzel dat we beiden een stoel hadden. Hoite middenin de bus en ik achterin de bus, maar we zaten in ieder geval. Andere mensen hebben 3 uur lang in de bus moeten staan. We hadden een toeristenbus geboekt, maar het leek erop dat er teveel toeristen waren en dat het dus niet in de bus zou passen, waardoor ze een aantal mensen (waaronder ons) in een lokale bus gepropt hebben. Het nadeel van deze bus was, dat we de snelweg niet eens gezien hebben en dat we overal gestopt zijn. I.p.v. om 14.00u kwamen we net voor 17.00u aan in Krabi. Het voordeel is dan wel weer dat je wat van de binnen landen gezien hebt. In Krabi aangekomen zijn we snel op zoek gegaan naar een slaapplaats, wat redelijk gelukt is, want we hadden een prima kamer met een WARME douche. Heerlijk was dat na 2 weken met ijskoud water douchen, we hebben dan ook volop onder de warme straal gestaan. 's Avonds zijn we nog even het stadje gaan bekijken met een Zweeds stelletje, die ook bij ons in de bus had gezeten en ook bij ons in het hostel zat. Krabi is niet veel bijzonders, veel winkels, maar je kunt zien dat het echt een stad is waar de mensen op doorreis zijn. Vanuit Krabi vliegen of reizen de mensen door naar de eilanden. Ik heb er nog wel een heerlijke massage gehad. Voorlopig de laatste in Thailand.

De volgende ochtend werden we netjes op tijd opgehaald en naar de luchthaven gebracht. De luchthaven was een beetje raar, want je kon er niks meer kopen. Eenmaal door de douane (als je je flesjes water weg hebt moeten gooien) kom je in een wachtruimte terecht waar je letterlijk alleen maar kunt wachten. Er is niks te eten of drinken te koop, maar goed dan maar geen water. De vlucht was ok, een beetje turbulentie, maar we zijn weer veilig geland. Daar waren we dan in Maleisie. We zagen gelijk een groot verschil toen we aankwamen, het ziet er hier allemaal een stuk schoner, netter, moderner en groener uit. Onderweg hebben we veel groen gezien, niet net als in Bangkok allemaal krottenwijken. Ook de stad Kuala Lumpur zelf ziet er een stuk mooier uit, behalve het gedeelte waar wij slapen dan. Wij zitten in China Town, dat is net als Bangkok vies en het stinkt. We kwamen rond 17.00u aan in Chinatown. We hadden sinds die ochtend niks meer gegeten, dus we hadden ontzettend veel honger. Laten we nu net voor de Mac uitstappen. Wij dus eerst de Mc Donalds binnen een menuutje voor 2 euro besteld en ik een ijsje erbij (je kunt in Azie beter geen ijs eten, maar ik vertrouw de McDonalds wel, dus hier mocht ik er eentje, heerlijk...). Na heerlijk fout gegeten te hebben zijn we op zoek gegaan naar onze slaapplaats. Deze hadden we snel gevonden. We vonden het er in eerste instantie wel grappig uit zien. Het is vroeger namelijk een bioscoop geweest. Deze hebben ze omgebouwd tot hostel. Het zag er oud maar wel redelijk uit. Maar ik kreeg de schik van mijn leven toen ik de kamerdeur open deed. 1 Klein hok zonder ramen en toen ik de badkamer aan het zoeken was, was ik snel uitgezocht, want die hebben we niet. Oef...daar had ik niet op gerekend. De ergste accommodatie aan de Costa Brava is nog beter dan dit. Maar goed, we hebben onze spullen neergezet en zijn weggegaan en later viel het allemaal wel weer mee. Het is niet anders, het is maar voor 2 nachten en anders moeten we ontzettend veel geld betalen. Het is nu eenmaal een stuk duurder hier. Dus niet zeuren, we zien wel of het de volgende keer weer wat beter is. We doen gewoon net of we op de camping zitten, wc rolletje onder de arm als we naar de wc gaan en handdoekje om als we gaan douchen. En dan maar hopen dat je niet in de rij moet staan.

Na de schrik van de kamer hadden we een afspraak met een vriendin van Hoite (zij komt uit Kuala Lumpur, maar woont in Australie, ze is even op bezoek bij haar ouders). We hadden afgesproken in het Mandarin Oriental hotel. We zouden met de metro gaan, maar onderweg begon het zo ongelooflijk hard te onweren en regenen, dat we een taxi aan hebben gehouden en snel zeiknat in de taxi zijn gesprongen. Komen we bij het hotel aan (5 sterren denk ik) in onze backpackers kleding, maar we mochten gewoon naar binnen. Toen Marjorie kwam zijn we naar de naastliggende shopping mall KLCC gegaan. Oh jeetje wat ongelooflijk mooi, groot, waanzinnig. Het walhalla voor Sandra. Hoe frustrerend, dat we alleen wat gingen eten en drinken. Honderden winkels op 7 verdiepingen verdeeld. Alle winkels die je je maar kunt bedenken, die waren hier. Wie van winkelen houdt COME TO KUALA LUMPUR!!!!!

We hebben heerlijk echt Maleisies gegeten (lekker voor 1 keer, want het was echt apart eten, maar wel leuk om allemaal geproefd te hebben), ga me alleen niet vragen wat ik gegeten heb. Het was in ieder geval heel erg gezellig! Rond 22u gingen we met de metro terug naar ons mooie hostel. Het was een beetje beangstigend. Ondanks dat het hier allemaal schoner en westerser uit ziet, is het hier 's avonds op straat allemaal wat onbetrouwbaarder. Ook de mensen zijn wat enger. Over het algemeen zijn ze heel erg vriendelijk, maar er lopen wat rare figuren tussen. Dat was in Thailand veel minder. Hier moeten we echt op onze spullen letten en zeggen we ook dat we de volgende dag op tijd terug willen zijn. Het is overigens hier erg verdeeld qua geloof en de Islam overheerst hier toch wel duidelijk.

We komen in ieder geval veilig terug bij onze Red Dragon bioscoop. We nemen nog even een warme douche op de camping (handdoekje onder de arm) en gaan slapen. Gelukkig slapen we goed. De volgende morgen worden we uitgerust wakker en zijn we klaar om de hele dag op pad te gaan. Eerst gaan we lekker ontbijten in Chinatown bij een Engels/Deens cafe. Dan gaan we naar het busstation om kaartjes voor de bus naar Melaka te kopen, wat een gekkenhuis. Eenmaal bij de lokketten aangekomen springen er allemaal Aziaten op ons af of we niet bij hun het busticket willen boeken, nou nee, want zij hebben geen bus die naar Melaka gaat. Uiteindelijk lukt het ons om door de roepende mensen heen te lopen en ons kaartje te kopen. Dan lopen we naar de Central Market. Marjorie heeft ons aangeraden om hier heen te gaan. We hebben er niet zo heel veel zin in, omdat het erg warm is buiten en we snakken naar Airco. Maar bij de Central Market aan gekomen is het inderdaad een markt, maar overdekt met airco en heerlijk rustig. Heel erg leuk om even rond te lopen. Dan gaan we naar de KL Tower. Een hele hoge televisietoren waar je bovenin een prachtig uitzicht hebt over de hele stad. Na dit nemen we een taxi naar de KLCC shopping Mall, ja ja ik mag winkelen!!!! Heel even maar, want ik kan natuurlijk niks kopen, mijn tas is op gewicht en er kan niks meer bij. Geen probleem, want mijn budget is niet berekend op Gucci, Versace etc etc. Maar we hebben ook de winkels voor de normale mensen en ik koop dus toch 2 shirtjes bij Esprit!! Ik blij en tevreden. Daarna gaan we even naar het park voor het winkelcentrum, daar drinken we ook wat en vervolgens gaan we op de foodcourt wat eten. Dit zijn allemaal kleine restaurantjes, waar je je eten koopt en middenin staan allemaal tafels waar je aan kunt gaan zitten. Dus de één koopt wat bij het ene restaurantje en de ander wil iets anders eten en dan kun je toch samen aan een tafel zitten. Ideaal!!! Zouden we bij ons ook moeten hebben. Na het eten gaan we terug naar China town om op het internet deze mail te versturen en de accommodaties voor de komende nachten te boeken. Morgenochtend om 10.30u vertrekt onze bus naar Melaka.

Nou ik heb kramp in mijn vingers van het typen en als jullie deze mail helemaal gelezen hebben, dan zullen jullie nu waarschijnlijk kramp in de ogen hebben. Succes daarmee!!!

MELAKA, MALEISIË

07/01/2008

Even een kort berichtje. Onze dagen in Melaka zijn alweer bijna voorbij. Gistermiddag zijn we aangekomen na een goede busreis in een vrijwel lege bus. We zitten in een hostel met een grote kamer, airco, warm water en eigen badkamer. Wat wil je nog meer en dat voor een tientje per nacht!! Beter dan in Kuala Lumpur dus. We zijn hier voornamelijk musea wezen bekijken (Nederland heeft namelijk ca.180 jaar Melaka bezeten). Je ziet hier dan ook nog veel van Nederland terug. O.a. een windmolen, Nederlandse kerk, Nederlands stadhuis en Nederlandse graven. Erg interessant om allemaal te zien. Morgen gaan we door naar Singapore waar we allebei heel erg veel zin in hebben. In Singapore was namelijk geen accommodatie meer te krijgen, dus hebben we het iets duurder moeten zoeken en nu hebben we dus een superdeluxe hotel geboekt middenin het centrum van Singapore met zwembad en al!!! Dus ...... tot de volgende keer!!!

SINGAPORE, SINGAPORE

10/01/2008

Even een kort berichtje uit Singapore. We staan nu op de luchthaven (16.00u) en over een uur vliegen we naar Hanoi!! Er staan hier allemaal gratis pc´s met internet. Nog nooit gezien, dat je op de luchthaven gratis gebruik kunt maken van een computer. Maar we zijn dan ook in een geweldig land hier.

Dinsdag 8 januari zijn we met de bus naar Singapore gereden. Heel erg grappig toen we bij de grens aankwamen. Eerst moesten we in Maleisië eruit om lopend Maleisië uit te lopen en het paspoort af te stempelen, daarna weer de bus in en even verderop moesten we lopend met al onze bagage Singapore inlopen. Ook weer stempelen bij de grens en later weer met de bus door naar een busstopplaats in Singapore City.

Daar hebben we een taxi chauffeur gevonden, die ons eerst naar de pinautomaat bracht en daarna naar ons hotel. En wat voor een hotel, het Novotel Clarke Quay. Een geweldig hotel, super mooi en de kamer was ook geweldig. We hebben heerlijk geslapen daar. We zijn ook lekker in een warm bad geweest. We wilden bijna onze hele reis cancellen en de komende paar weken hier blijven. Maar ja dat wordt dan een beetje duur en we willen ook nog heel graag Vietnam en Cambodja zien. Dus we gaan hier gewoon nog een keertje terug. De dag dat we aankwamen zijn we voornamelijk in de kamer gebleven, we genoten zo erg hiervan. We hebben een rondje gelopen en wat een ongelooflijk gave stad hier. 's Avonds hebben we weer met Marjorie afgesproken, die was namelijk heel toevallig ook in Singapore, dus we hebben weer wat gegeten en gedronken met haar. Heel erg gezellig weer. Na een zeer goede nachtrust in een geweldig bed (we gaan hem meenemen denk ik) zijn we vroeg op gestaan en het park ingelopen. Het park ligt op een heuvel, dus dat was even klimmen en zweten (het is hier erg warm en benauwd). Boven aangekomen zien we Fort Canning. Een prachtig fort van vroeger. Hier ligt ook de Battle Box. Een ondergrondse schuilplaats van de Engelsen ten tijde van de 2e wereldoorlog, voordat ze zich aan de Japanners overgaven. De Battle Box is nu een museum. En hier werden we door een gids rondgeleid. Wat een ongelooflijk mooi museum. Dit heb ik nog nooit gezien. Moeilijk uit te leggen, maar ze hebben alles met poppen nagemaakt en deze poppen bewegen en praten ook echt. Het was in ieder geval zeer indrukwekkend. Toen we de Battle Box uit wilden lopen, regende het pijpestelen, we hebben dus even moeten wachten. Daarna zijn we richting Orchid Road gelopen. Nou, ik dacht dat Kuala Lumpur het Walhalla voor mij was, maarre nee hoor vergeleken bij Singapore stelt dat niks meer voor. Hier ga ik zeker nog een keer terug. Je hebt hier honderden Shopping Malls naast elkaar en de ene is nog mooier dan de andere. I love this City.

Wat ook erg op valt is dat de mensen super vriendelijk zijn, de straten zijn ongelooflijk schoon, het is druk in de stad, maar je hebt nergens last van. Als ik zou moeten verhuizen naar een ander land, dan zou ik zo een jaar hier willen wonen. En Hoite is het hier helemaal mee eens. Geen zorgen we moeten niet verhuizen, dus dat doen we ook niet. We blijven voorlopig nog even in Spanje. We maken een lange wandeling door de stad, zodat we een goede indruk van de stad krijgen. We hebben helaas te weinig tijd. We wilden nog de nachtsafari doen, we wilden nog naar het strand en we wilden nog veel meer van Singapore zien. Helaas, maar wat ik al zei we komen hier zeker nog een keer terug.

Gisteravond zijn we nog even het hotel uitgelopen en naast ons hotel heb je het uitgaanscentrum. Ook dit is weer ontzettend mooi gemaakt allemaal. Alles ziet er op en top verzorgd, modern en gezellig uit. We zijn echt helemaal enthousiast over Singapore. We hebben ons in ieder geval weer even op kunnen laden voor onze trip door Vietnam en Cambodja. We gaan over een half uur weer helemaal back to basic!! Ben benieuwd wat we daar allemaal aantreffen. Ik ga er vandoor voordat we onze vlucht missen!!

HANOI, VIETNAM

13/01/2008

Het heeft even geduurt, maar we hebben het zo druk gehad dus er was geen tijd voor het internet. We zijn in ieder geval veilig aangekomen in Hanoi Vietnam. Er stond op de luchthaven netjes een Vietnamees mannetje te wachten met een bordje met MR. SCHAAP erop. Wij met hem mee naar een zeer oude auto, die aan alle kanten de meest rare geluiden maakten, dat zal wel nieuwigheid zijn, dachten we maar. Het was een uurtje rijden naar Hanoi City. De reis naar de stad was ontzettend grappig, omdat we meteen met het Hanoise verkeer te maken kregen. Scooters en nog eens scooters. Op de snelweg auto's, scooters, fietsen en lopende mensen die voorbij sjezen met het nodige getoeter. Op een gegeven moment weet je gewoon niet meer waar je moet kijken, want om je heen wordt er alleen maar getoeterd. Toch veilig aangekomen bij ons hostel. We moesten een zeer nauwe trap op (paste er bijna niet door met mijn dikke rugzak). De kamer zag er de eerste paar seconden redelijk uit. Dus we hebben onze spullen neergezet en zijn snel iets gaan eten, voordat alles zou sluiten (het was inmiddels 22.30u). Na het eten snel terug. Weer terug in de kamer aangekomen, sprongen na een paar minuten zowat de tranen in mijn ogen zo smerig was de kamer. Zo smerig dat ik het niet eens kan zeggen, maar ja je kunt om 23.30u niet veel kanten meer op, dus snel ogen dicht en de volgende morgen meteen een andere acco gezocht. Hoite ging op pad en ik pakte onze spullen weer in. Gelukkig had Hoite snel een andere kamer gevonden. Een prachtige schone kamer, die ontzettend groot was. Heerlijk, wat een verademing dat je gewoon op bed kunt liggen zonder dat er allemaal beestjes uit de lakens, dekens en kussens komen kruipen. (ja echt waar) Ook kon ik nergens haren en schimmels vinden, dus blij was ik op dat moment wel. We zijn toen snel de stad in gegaan. Het museum van het Vietnamese leger bezocht (allemaal Amerikaanse legervliegtuigen, helicopter en tanks), dat vond Hoite wel mooi. Daarna richting het Ho Chi Minh museum en mausoleum (wij wilden de 40 jaar geleden overleden belangrijke man wel even in het echie zien), daar aangekomen blijkt het alleen 's ochtends geopend te zijn, dus geen Ho Chi Minh (we hadden een beetje veel tijd met de acco wisseling verloren). Niks aan te doen. Door naar het Hanoi Hilton. Dit is de vroegere gevangenis van Hanoi, die nu sarcastisch het Hanoi Hilton genoemd wordt. We waren net op tijd, we kwamen om 16.20 aan en om 16.30 gaan ze dicht, maar we mochten nog naar binnen. Jeetje wat je daar ziet daar wordt je absoluut niet vrolijk van. Zo ongelooflijk erg wat daar allemaal gebeurd is, hoe de mensen in die gevangenis geleefd hebben en gemarteld zijn. Heel erg interessant en indrukwekkend. Daarna doorgelopen en heerlijk bij het meer van Hanoi op een terrasje gezeten. Het is namelijk eindelijk weer mooi weer. Lekker warm niet te heet en zonnig. UIteindelijk zijn we weer terug naar het hotel gegaan en op tijd gaan slapen, want de volgende dag moesten we om 8u weer weg. Onze indruk van Hanoi is....een hele levendige stad, de Vietnamezen zijn erg aardig, de verkopers zeer opdringerig (lees te) en wat het meeste opvalt dat is het verkeer, wat een scooters en een getoeter, je wordt er knettergek van hihi. Als je de straat over wilt steken moet je je verstand op nul zetten en gewoon lopen in de hoop dat de scooters je allemaal ontwijken. Er wonen 4 miljoen mensen in Hanoi en er zijn 2.5 miljoen scooters in de stad, dus je hoeft niet veel fantasie te gebruiken om hier een voorstelling van te maken.

Voor de moeders onder ons, een kostenbesparende tip!!!! Ze hebben hier de oplossing gevonden om veel geld te besparen voor het gebruik van luiers. Ze gebruiken hier gewoon simpel geen luiers!! Ze trekken gewoon een paar keer per dag de broek van de baby naar beneden, maken het geluid van stromend water en hopla de baby plast (ook gewoon ergens voor de receptie maakt niet uit!).

14/01/2008

Zaterdag ochtend werden we om 8u opgehaald door een bus en met deze bus gingen we op EXCURSIE!!! Ja nu is het even de omgekeerde wereld. We moesten 3u rijden om er te komen, onderweg werd er nog een commerciele stop van een uur bij een winkel gemaakt en om 12.30u kwamen we in Halong Bay aan. Halong Bay zijn duizenden kleine eilandjes bij elkaar. Daar gingen we op onze boot voor 2 dagen. We hebben niet helemaal de boot gekregen die we geboekt hadden, maar ja daar is op dat moment niks meer aan te doen. Het was een mooie boot en onze kamer was ook helemaal ok. Nadat we de spullen in onze kamer hadden gezet voer de boot weg en kregen we onze lunch. Het was allemaal leuk aangekleed en lekker, voornamelijk seafood. Nadat we een tijdje gevaren hadden kwamen we bij de eilandjes aan. Zoals ik hiervoor al gezegd zei, 3000 eilandjes bij elkaar. Het zijn wel bijna allemaal rotseilanden dus er woont niemand. Wel wonen er een hoop mensen op het water in een hutje. Aangekomen bij een eiland, gingen we een grot in, een enorme grote grot bijzonder om te zien, daarna gingen we kanoën op zee tussen de eilandjes door, prachtig!!! Echt mooi om te zien. We hadden alleen een beetje de pech, dat het erg heiig was rond de eilanden, dus de foto's zijn minder mooi, dan dat ze met zon geweest waren. Maar goed aan het weer kunnen we niks doen. Na het kanoën gingen we terug naar de boot voor het diner. 's Avonds hebben we nog even gezellig gekaart en vroeg naar bed, want we moesten om 07.30u alweer ontbijten.

De volgende ochtend lekker ontbeten, tas ingepakt en kamer uitgecheckt en het was weer tijd om terug te varen naar wal. Het was 's ochtends behoorlijk koud. We zaten met z'n  allen boven op het zonnedek, maar ik heb voor het eerst mijn trui, lange broek en sokken weer aan gehad (dat was de eerste keer sinds Nederland).

Terug aan wal aangekomen gingen we nog lunchen met zijn allen en om 12.45u waren we weer terug na een 3u durende busreis. We zaten nu in een minibusje, waar we iets minder ruimte hadden, ik kon me niet bewegen, dus laat staan Hoite. Maar goed, dat hebben we ook weer overleefd. Na weer een stop bij dezelfde winkel als de heenweg en de Hanoise avondspits kwamen we weer terug bij ons hotel. Daar hebben we onze spullen neergezet, we zijn snel even wat gaan eten en om 18.35u kwam de bus ons ophalen om ons naar Hue te brengen. Het is een reis van 12u dus we hadden een slaapbus geboekt. Dit is een bus met i.p.v. stoelen alleen maar bedden, echt grappig. Nu zijn de bedden op Vietnamese maten gemaakt, dus het lag wat krap, maar we hebben redelijk geslapen, onder de hobbels van de weg, de toeters en de stops door. We zijn nu net aangkomen in Hue. De regen valt uit de lucht en we wachten nu op onze kamer, die zo klaar is!

Ps Vietnam is toch wel een stuk armoediger dan Thailand. De mensen zijn mooier, maar ontzettend opdringerig bij het verkopen, je moet ze bijna van je afslaan!!!

HUE, VIETNAM

15/01/2008

Nog even een kort berichtje uit Hue voordat we over 10 minuten vertrekken naar Hoi An. Hier in Hue hebben we een fantastisch hotel, Holiday hotel. We merken hier in Vietnam wel, dat als je een paar dollar meer betaald, dan heb je een prachtige kamer. Bijna net zo mooi als in Singapore maar dan een stuk goedkoper. Past precies binnen ons budget! Dus dat komt mooi uit, we raken hier echt verwend.

Hue was erg leuk voor 1 dagje. We zijn gisteren naar het Citadel gegaan, dat is een groot paleis waar ze in 1804 mee begonnen zijn met bouwen en die rond 1967 gebombardeerd is door de Amerikanen. Veel van de gebouwen zijn gerestaureerd, sommige niet. Het is prachtig om te zien. Een mannetje met zijn riksja heeft ons erheen gebracht, echt een lief mannetje. En we zijn lopend terug gegaan. Zo hebben we de rest van het stadje bezichtigd. We zijn op tijd naar bed gegaan, want we waren toch wel erg moe van de nachtbusreis.

Over 10 minuten worden we weer door dezelfde bus opgehaald en dan reizen we door naar Hoi An. Dit is 3 uur rijden. We willen zo snel mogelijk door naar het zuiden, want het is hier niet al te best weer. In Hoi An verblijven we waarschijnlijk 2 nachten en dan gaan we door naar Nha Trang, een mooie badplaats waar veel te doen is. Dus tot de volgende keer vanuit Hoi An waarschijnlijk!!!!

HOI AN, VIETNAM

16/01/2008

Ideaal dat gratis internet hier in de hotels. We zijn inmiddels in Hoi An. Gisteren zijn we om 13.30u opgehaald in Hue. Uiteindelijk vertrokken we een uur te laat. Het zou 3u rijden zijn. Na 1,5 uur hebben we een stop gemaak, zodat je naar het toilet kon en wat kon eten. Hoite had rijst besteld en ik een bananen pannekoek. Hoites rijst kwam als eerste en na een paar happen vertrouwde hij het niet meer, dus heeft ie zijn bord laten staan (het zag er echt niet goed uit en de rijst was knoerhard). Toen kwam mijn pannenkoek. Nou ik weet niet of jullie weleens een mega grote platgedrukte oliebol  hebben gezien, ikke nu dus wel. Dat was mijn pannekoek. Na een hap genomen te hebben heb ik hem ook maar laten staan. We zijn beiden nog niet aan de dunne geweest en dat willen we graag zo houden. Nu moet ik wel zeggen, dat het ontzettend moeilijk is om hier eten te laten staan of om je bord niet leeg te eten. Je ziet hier zoveel armoede. Gelukkig zag ik dat de serveerster mijn pannekoek op at, dus ik heb er nog iemand een plezier mee kunnen doen.

Na nog eens 1,5 uur in een toeterende slaapbus (van slapen komt weinig want de wegen zijn zo slecht dat je de hele tijd gelanceerd wordt en als je niet gelanceerd wordt dan word je wel wakker gehouden van het continue getoeter van de chauffeur) kwamen we dan in de regen in Hoi An aan. Gelukkig hadden we onze acco weer geboekt van tevoren, dus er kwam een mannetje de bus in met MR. HOITE SCHAAP op zijn bordje. Dat is toch wel fijn, want zij brengen je meteen naar de goede auto en je wordt niet meer aan je mouw getrokken door de mensen van de andere hotels, die de bus inspringen zodra die aankomt.

Eenmaal in het hotel aangekomen, hebben we onze spullen neergezet en wilden we even door het dorpje lopen. Maar het regende nu echt te hard. Toen we door het dorpje reden dachten we niet echt iets bijzonders te zien, dus we besloten om meteen de volgende dag weer door te reizen (we hopen nog steeds op beter weer). Wij naar het kantoortje van de busmaatschappij, zitten ze vol. Echt balen.... Maar goed niks aan te doen, dat is reizen!!!

Terug in het hotel komen we 2 Australische jongens en 2 Engelse meisjes tegen, die ook bij ons in de bus hadden gezeten. Met hen zijn we wat gaan eten in het dorp en daarna zijn we een drankje gaan doen, super gezellig. Vandaag hebben we heerlijk uitgeslapen, warm gedoucht en daarna heeft Hoite onze kamergenoot vermoord (onze eerste kakkerlak). Snel het dorp in, want we hadden met de Australiers en Engelse afgesproken om te lunchen. Heerlijk geluncht, de eigenaar was Frans, dus  sinds weken heb ik weer een heerljk stokbroodje met echte Europese kaas erop gegeten. Oei dat is lekker (de kaas is namelijk in Azie niet geweldig!). En vandaag heb ik voor het eerst mijn sokken, dichte schoenen, lange broek en 2 truien aan en het is nog koud. Dus wat dat betreft lijkt het een beetje alsof we thuis zijn. Na het lunchen zijn Hoite en ik even door het dorp gelopen. Het oude centrum is ontzettend apart om door te lopen. Het is net alsof ze 100 jaar geleden zijn begonnen met het bouwen van het dorp en er ook meteen weer mee opgehouden zijn. Je hebt dus halve wegen en huizen die niet afgemaakt zijn, heel veel krotten en tussendoor zie je dan weer mooie hotels en restaurants. Echt apart. Waar Hoi An om bekend staat is het maken van kleding. Je hebt hier winkel na winkel, je stapt er binnen zegt wat je wil hebben, je maten worden opgenomen en een paar uur later kun je het op komen halen. Voornamelijk de pakken zijn erg interessant. Je kunt hier voor een paar dollar de mooiste pakken laten maken, waar je thuis een paar honderd euro voor moet betalen. Ik heb natuurlijk ook wat laten opmeten en Hoite gaat hier een linnenbroek op maat maken. Hopelijk dat ie mooi is, want in Nederland en Spanje zijn ze altijd te kort. Het vrouwtje van de winkel schrok een beetje van het aantal stof wat ze nodig had voor Hoites broek hihi. De mensen kijken hier soms Hoite echt helemaal na, omdat ze niet helemaal geloven wat ze zien. Super grappig om achter hem te lopen en dat allemaal te zien haha. Alles gepast en gemeten, vanavond om 20.00u kunnen we het op komen halen.

Morgen om 18.00u stappen we in de bus naar Nha Trang, het is een busrit van 12 uur. Hopelijk kunnen we weer wat slapen in de bus en als we dan wakker worden, dan schijnt het zonnetje???

NHA TRANG, VIETNAM

20/01/2008

2 Dagen geleden zijn we in Nha Trang aangekomen s' ochtends om 06.00u. Na een zeer vermoeiende busreis. Het begon in Hoi An al. Toen wij de bus instapte waren er nog maar weinig bedden vrij. En we bleven maar stops maken om nog meer mensen in te laten stappen. Uiteindelijk bij het reisbureautje aangekomen stapten er nog meer mensen in, waaronder een stelletje die we de vorige keer ook in de bus tegen waren gekomen. Zij hadden de laatste plaatsen (ze hadden een bed met zijn tweeen die ze moesten delen met de chauffeur). Nog meer mensen stapten in en die moesten allemaal in de chauffeurs kooi gaan liggen. Toen zijn we met zijn allen gaan protesteren, dat kon echt niet meer. Ik ben blij dat wij de laatste niet waren, ik had niet graag met de buschauffeur in 1 bed willen liggen. Ook was ons bij de verkoop van de buskaartjes beloofd dat we altijd een toilet in de bus zouden hebben, maar dat was dit keer dus niet het geval, met als gevolg dat ze regelmatig stopten en dat je dan op de meest gore sta wc's kon gaan staan. Ja wat moet dat moet zeggen we dan maar. Ook de weg van Hoi An naar Nha Trang was niet de beste. Er zaten overal enorme gaten en kuilen in, maar we hebben het weer overleefd en we zijn goed aangekomen in Nha Trang. We hoopten dat de zon zou schijnen, omdat we al zo ver zuidelijk waren gegaan, maar het regende weer toen we aankwamen. De eerste dag hier hebben we niet zo heel veel gedaan. We zijn eerst op zoek gegaan naar een hotel, waarbij we achtervolgt werden door meerdere mannetjes op scooters die ons naar hun hotel wilden praten. Je wordt hier af en toe echt gestalkt en de Vietnamezen weten ook niet wat nee is. Je kunt 5 keer zeggen dat je niks van ze wil kopen, maar ze blijven doorgaan. Uiteindelijk hebben we een hotel gevonden en daar kregen we een twinkamer om even te slapen en te douchen totdat onze double room klaar zou zijn (wat een service). Na 2 uurtjes geslapen te hebben zijn we met de Australische jongens (die we in de bus naar Hoi An ontmoet hebben Andy en Jarrod) wat rond gaan lopen door Nha Trang. Het ziet er ontzettend leuk uit, maar die dag was het donker, dus ja dan is alles wat grauw. 's Avonds hadden we om 19.00u afgesproken met een jongen uit Nieuw Zeeland, die hebben we op Koh Phangan ontmoet en hij reist van het zuiden naar het noorden. We hebben een super gezellige avond gehad met zijn achten!!

Vandaag is het 's ochtends weer geen mooi weer, echt balen. Tegenover Nha Trang ligt een eiland VinPearl. Op dit eiland ligt een waterpark, een kermis, speelhallen, winkels en appartementen. Speciaal voor de luxe toeristen gebouwd. Er is een hele kabelbaan aangelegd om iedereen van het vaste land naar het eiland te brengen. Gisteren zijn we dan ook met zijn 4en naar het eiland gegaan. Toen we eenmaal in de kabelbaan zaten (erg hoog!!!) begon in één keer de zon te schijnen!!!! Eindelijk. Na 16 dagen hebben we dan eindelijk weer zon en geen regen!!! Op het eiland aangekomen zijn we naar het waterpark gegaan. Dat was echt super!!!!! We hebben een geweldige dag gehad. Het leek net een vakantie in een vakantie. Het was er zo ontzettend rustig, geen toeristen, geen Vietnamezen en al helemaal geen verkopers, die de hele dag om je heen hangen. Super. Er waren alleen 2 kleine ongelukjes. Ja ja Sandra in de bocht. Bij de eerste glijbaan zijn we met zijn vijven naast elkaar van de glijbaan gegleden. De jongens gingen allemaal goed, ik lag verkeerd dus beneden aangekomen kreeg ik een klap op mijn rug, au dat deed zeer. Maar goed tanden bijten en gewoon doorgaan. Later was er een golfbad met enorme golfen waar je in een tube kon gaan zitten, super gaaf. Toen we er uit gingen waarschuwde Hoite mij dat ik de tube uit moest, want als ik op dat moment omgeslagen zou worden door een golf, dan zou ik met mijn hoofd op de grond terecht komen (het was daar erg ondiep). Nog geen 5 sec later word ik omgeslagen en ja ik knalde met mijn hoofd op de betonnen vloer, zo hard dat Hoite de klap hoorde buiten het water. Door de klap ging ik knock out en hebben ze me het water uitgedragen. Na 5 minuten was alles gelukkig weer ok, met een flinke bult op mijn hoofd en behoorlijke hoofdpijn was er gelukkig niks ernstigs aan de hand! We zijn daarna wel het waterpark uitgegaan, want nog een glijbaan zagen we niet echt meer zitten hihi. We hebben in ieder geval wel een super dag gehad.

Vandaag doen we eigenlijk niet zoveel, we hebben vanmorgen uitgecheckt, zijn wat gaan winkelen, het dorp bekijken, op het strand gelegen en vanavond om 20.00u vertrekt onze bus weer naar Saigon / Ho Chi Minh. Ons Vietnam avontuur zit er bijna op. Nog 3 dagen Ho Chi Minh en dan naar Cambodja!!

Nha Trang was in ieder geval echt heel erg leuk, we hadden wel wat langer willen blijven, maar we hebben inmiddels een leuk groepje mensen ontmoet en we vinden het gezelliger om door te gaan.

SAIGON / HO CHI MINH CITY, VIETNAM

27/01/2008

Het heeft weer even geduurd, maar we zijn zo druk bezig geweest met reizen, musea bezoeken etc etc. Ja ja reizen is geen vakantie.

De vorige keer schreef ik vanuit Nha Trang, de dag dat we zouden vertrekken naar Saigon. We werden 's avonds opgehaald om 20.00u en hadden een busrit van 10 uur in de slaapbus. Dit was de ergste nacht in de bus tot nu toe, gelukkig was het ook de laatste. Bij het boeken van de bus hebben ze ons verteld dat er altijd een toilet op de bus was, maar dat was dus niet het geval, de vorige rit stopte de chaufeur meerdere keren, maar deze chauffeur heeft in 10 uur maar 1 keer gestopt en dan ook bij het meest smerige toilet. Inmiddels zijn we gelukkig weer aangekomen op onze volgende bestemming. Eerst een hotelletje gezocht en daarna op pad naar het oorlogsmuseum. Dit was erg indrukwekkend aangezien je er ook kon zien wat de gevolgen van deze oorlog zijn geweest en nu nog steeds zijn. Er worden nog steeds kinderen geboren met de effecten van agent Orange (zwaar gehandicapte kinderen) en er zijn nog steeds een hoop mijnen die afgaan, daar waar de mensen op het land aan het werk zijn en waar de kinderen spelen. Echt verschrikkelijk om allemaal te zien. Na het museum zijn we soep gaan eten in een soepwinkel. Tijdens de Vietnam oorlog heeft de eigenaar zijn soep geserveerd aan de Amerikaanse soldaten met een glimlach, terwijl hij boven in de winkel in zijn eigen huis een hoop Vietcong soldaten verborgen hield. De man is zelf vorig jaar overleden, maar zijn zoon runt nu de soepwinkel. Wel interessant om het huis te zien en de foto's erbij. De volgende dag zijn we naar de Co Chi tunnels gegaan. We waren met een groep van 16 en we hadden een leuke gids, die heel veel wist. De Co Chi tunnels zijn tunnels waar de Vietnamezen zich schuilhielden voor de Amerikanen tijdens de oorlog. Het is een heel netwerk van 200 km lang en drie verdiepingen. De tunnels zijn zo smal en laag dat de Amerikanen hier niet in konden komen. In totaal hebben er 16.000 Vietnamezen in geleefd (ook vrouwen en kinderen) en 4.000 hebben de tunnels overleefd. In de oorlog zijn er 58.000 Amerikanen omgekomen en in totaal 2.000.000 mensen waaronder ook gewone burgers zoals vrouwen en kinderen. De tunnels waren erg indrukwekkend, je zag er omheen ook nog de bomkraters en we mochten zelf ook door de tunnels lopen (lees...kruipen). Helaas is het ons beide niet gelukt om door de tunnels te gaan. Zodra ik er gebukt in wilde kruipen speelde mijn claustrofobie op, dus ik moest er snel weer uit. Later kwam ook Hoite er uit omdat hij er gewoon echt niet in paste. Ongelooflijk dat die mensen hier in gewoond en geleefd hebben. De rest van onze groep is er wel in geweest en zij vonden het ook erg nauw en warm. Echt balen dat het niet gelukt is, maar we hebben wel een zeer goede indruk gekregen.

Weer terug in Saigon zijn we naar het Rex hotel gelopen. Dit is een zeer mooi hotel midden in Saigon waar ze een mooi dakterras hebben. Op aanraden van Jan Willem, een vriend van Hoite zijn we hier een drankje gaan doen. Het drankje was 2 keer zo duur als ergens anders, maar zeker de moeite waard.

PHNOM PHEN, CAMBODJA

27/01/2008

23 januari hebben we de bus gepakt naar Cambodja. We hebben een leuke paar dagen in Saigon gehad, de stad vonden we zelf veel leuker en mooier dan Hanoi. Vietnam is nu voorbij. We hebben echt genoten in Vietnam ondanks dat er veel armoede is, je veel gehandicapte mensen als gevolg van de oorlog ziet. De verkopers zijn er heel erg opdringerig en begrijpen niet dat als je nee zegt dat het nee is, maar de mensen zijn heel erg aardig en het land is prachtig. We hebben inmiddels Vietnam en de regen achter ons gelaten en we zijn op weg naar ons nieuwe avontuur Cambodja. De busreis zou 5 uur duren hadden ze ons verteld.

Na ongeveer 2 uur komen we bij de grens aan. In de bus wordt alles in het Vietnamees uitgelegd, dus we weten niet precies wat de bedoeling is. In ieder geval gaan we lopend Vietnam met alle bagage uit en lopen we zonder bagage (dat ligt weer in de bus) Cambodja in. Onze paspoorten moeten we afgeven, omdat ze hier onze Visa in moeten stempelen. Ondertussen gaan wij bij een restaurant net over de grens iets eten, nou ja we doen een poging. Het is niet geweldig. Een half uur later gaan we verder en krijgen we onze paspoorten weer terug. Onderweg zien we dat Cambodja toch echt wel verreweg het armste land is waar we tot nu toe geweest zijn. De weg is op de meeste plaatsen nog niet verhard, we rijden dus over een zandweg met allemaal kuilen etc erin waardoor de bus niet harder dan 30 km per uur kan rijden. Ook zien we alleen maar krotten langs de weg staan, bijna geen stenen huizen. Verder kennen ze hier geen vuil ophaal dienst, want alle weilanden, tuinen, bermen etc etc liggen vol met afval, het ziet er vaak echt onmenselijk uit, diep triest. We zien ook ontzettend veel kleine kinderen en baby's. Later horen we dat er voor de oorlog 6 miljoen mensen in Cambodja woonden, net na de oorlog waren er nog maar 4 miljoen over en nu 30 jaar later zijn er alweer 14 miljoen mensen, heel veel baby's zijn er dus de afgelopen jaren geboren.

I.p.v. 5 uur later komen we 8 uur later eindelijk in Phnom Penh aan. Zodra de deur van de bus opengaat stormen er allemaal tuktuk drivers op de passagiers af, ze maken onderling ruzie ''die is van mij''!!! Sommigen halen zelfs bagage uit de bus om ze in hun tuktuk te zetten, zodat de toeristen vanzelf met hen mee moeten gaan. Maar gelukkig steekt het buspersoneel hier een stokje voor. Wij zijn met zijn vieren (we reizen nog steeds met Andy en Jarrod samen, we hebben hen in Hoi An Vietnam ontmoet en sindsdien reizen we met zijn vieren) en we krijgen het uiteindelijk voor elkaar om met zijn vieren in 1 tuktuk naar de rivier te komen. De tuktuk driver wil dat we morgen ook met hem mee gaan maar we zeggen dat we hem zullen bellen als we hem nodig hebben. We vinden weer een goed hotel en de rest van de dag doen we niet veel meer, we eten wat, we kaarten wat en we gaan op tijd naar bed. In het restaurant waar we eten ontmoeten we een ober, die overdag ook tuktukdriver is, dus we spreken met hem een goede prijs af om ons de hele dag overal heen te brengen.

De volgende morgen gaan we op weg. Eerst naar de Tuong Sleng gevangenis. Dit is vroeger een school geweest, maar tijdens het Pol Pot regime is de school omgetoverd tot een verschrikkelijke gevangenis waar alle mensen, die ook maar iets geleerd hadden (of familie waren van, dus ook vrouwen en kinderen) gevangen gezet werden en onmenselijk gemarteld werden. Alle foto's die we hier zien en de cellen die zo klein zijn, dat zelfs ik mijn armen niet uit kan strekken zijn gruwelijk. Het is gewoon ongelooflijk, dat dit soort dingen gebeurd zijn en nog steeds gebeuren. Tijdens deze reis heb ik een hoop geleerd en verschrikkelijke dingen gezien, wat ontzettend veel indruk op me gemaakt heeft. Na de gevangenis gaan we naar een shooting range. Een erg rare plaats om naar toe te gaan als je net uit de gevangenis komt. Je kunt hier met een pistool of geweer schieten, je kunt ook een handgranaat gooien, maar nee dank je wel ik hoef dit niet te doen. De mannen vinden het natuurlijk wel gaaf, dus die gaan wel schieten.

Hierna gaan we naar de Killing Fields. Dit is een groot oppervlakte waar de gevangenen uit de Tuong Sleng gevangenis heen gebracht werden om verder gemarteld te worden en uiteindelijk om allemaal vermoord te woorden. Je ziet de massagraven die uitgegraven zijn en alle schedels van deze mensen zijn samen in een gebouw neergelegd. En dan te bedenken dat ze nog niet eens de helft van de massagraven uitgegraven hebben. Ook dit is weer zeer indrukwekkend en onvoorstelbaar. Uiteindelijk gaan we nog naar een weeshuis, maar helaas vandaag zijn ze een dagje uit, dus het weeshuis is gesloten. Moe van alle verschrikkelijke indrukken gaan we weer terug naar ons hotel. 's Avonds laat besluiten we om de volgende dag door te reizen naar Siem Reap, we boeken dus nog snel een bootticket (de boot is vol, dus we kunnen alleen nog maar boven op het dek zitten) voor de volgende dag. Om 06.20u komt de tuktuk ons op halen, dus we gaan snel naar bed.

Phnom Penh heeft een grote indruk achter gelaten, voornamelijk door de gevangenis en de Killing Fields, maar ook door de vele bedelaars op straat waaronder veel kinderen, de vele gehandicapten mensen zonder armen en benen, die op straat bedelen. Wat een armoede hier, echt erg, terwijl er wel allemaal luxe hotels en restaurants zijn, waar de toeristen een hoop geld uitgeven.

SIEM REAP, CAMBODJA

27/01/2008

Vrijdag ochend zijn we vanuit Phnom Penh met de boot naar Siem Reap gevaren. We zaten boven op het dek, zonder stoelen, maar we hebben heerlijk genoten. Eindelijk een andere manier van reizen. We waren de bus zo ongelooflijk zat, dus dan is een boot een leuke verandering. We hebben heerlijk in de koude wind gelegen. De tocht duurde 5 uur. Om 7.00u vertrokken we en om 13.00u kwamen we aan in Siem Reap. Onderweg zagen we langs het water enorme krottenwijken en zelfs ook op het water, maar bij aankomst in Siem Reap schrokken we helemaal. Toen de boot aanlegde stormde er allemaal vreemde Cambodjanen de boot op (allemaal tuktuk drivers), gelukkig hadden wij onze kamer al geboekt en er stond dus een mannetje op de kade met een bordje Miss Sandra van Vugt ons op te wachten, dat was wel lekker, helemaal omdat deze man met zijn auto was gekomen, zodat de bagage beter zou passen. We waren als eerste weg. Jeetje wat een weg. Het was een lange niet geasfalteerde weg langs het water vol met kuilen. Langs de weg krotje na krotje, je kon zo bij de mensen naar binnen kijken. Er stond echt niks in, de meeste mensen hadden 1 kamer waar ze met 9 mensen woonden....wel stond in bijna elk huisje een tv en een tempeltje om te bidden, maar dat was vaak het enige.

Eindelijk aangekomen in Siem Reap City spreken we met de chauffeur af dat hij ons 's avonds naar de zonsondergang brengt en de volgende dag de hele dag naar alle tempels rijdt. (Dit keer spreken we het duidelijk met de tuktuk driver af, we hadden in Phnom Penh namelijk gezegd tegen de tuktuk, die ons naar het hotel had gebracht, dat we hem zouden bellen als we hem nodig zouden hebben. 's Avonds kwamen we dus de aardige ober tegen en we hebben hem dus niet meer gebeld. Toen we de volgende dag in de tuktuk van de ober stapte kwam de andere tuktuk eraan en die zag dat we dus niet met hem mee gingen. Nou toen heeft ie ons 5 minuten achtervolgt, met de nodige scheld en dreigpartijen. Hij was zo kwaad dat we niet met hem mee gingen, om bang van te worden. Gelukkig maar dat we niet met hem mee gingen, gevaarlijke gekke man. Na aankomst gingen we een hapje eten en even een dutje doen om om 17.00u naar Ankor Wat te rijden voor een mooie zonsondergang. We kijken de zonsondergang niet op Ankor Wat zelf, maar bij een andere tempel. Voor degene die niet weten wat Ankor Wat is (Dit is een heel groot tempel complex van 20 km bij 20 km, waar een heleboel verschillende tempels zijn gebouwd door de Khmers, zo'n 1000 jaar geleden. Ankor Wat is de meest beroemde en de eerste. Voor de zonsondergang moeten we een behoorlijk eind omhoog lopen en als we eenmaal boven zijn zien we dat we niet de enige zijn helaas. Er staan ontzettend veel mensen boven om net als ons de mooie zonsondergang te zien. En mooi is ie, alleen jammer van al die toeristen :).

De volgende ochtend gaan Andy en Jarrod naar de zonsopgang op Ankor Wat kijken, Hoite en ik blijven lekker slapen (we zijn echt aan wat slaap toe) en gelukkig maar, want Andy en Jarrod gaan om 05.00u weg en komen terug zonder de zonsopgang gezien te hebben, omdat het helemaal bewolkt was. Om 09.30u gingen we met zijn vieren naar Ankor. De eerste tempel was Ankor Wat zelf. Jeetje wat een enorm complex zeg niet te geloven echt mooi om te zien. Ik had er al heel wat foto's van gezien, maar als je het in het echt ziet dan is het wel 10 keer mooier.

Na de Ankor Wat gaan we naar de Ankor Thom, dit is een tempel met allemaal gezichten, daarna nog wat kleinere tempels en dan de bekende tempel die helemaal onder de bomen gegroeid is. Rond deze tempel staan allemaal enorme bomen van wel 300 jaar oud waarvan de wortels helemaal door de muren en over de muren heengegroeid zijn, heel bijzonder om te zien. We wilden eerst niet naar Siem Reap gaan, omdat we echt moe van het reizen waren en ontzettend naar het strand verlangde, maar we zijn blij dat we toch gegaan zijn, voornamelijk ik omdat ik het nog niet gezien had en Hoite wel. Het is in ieder geval het reizen weer waard geweest. Vandaag houden we een rustdag. Morgen verlaten we Cambodja weer. We gaan morgen terug naar Thailand. We hebben dan weer een lange reis voor de boeg. We beginnen om 05.00u. Dan komt de prive taxi ons ophalen. Het klinkt luxe, maar de taxi is niet veel duurder dan de bus. We hebben hiervoor gekozen omdat de bus geen airco heeft en omdat de weg naar Thailand niet geasfalteerd is. Met de bus duurt het minimaal 6 uur en met de auto kun je het in 3 uur redden. Ook een voordeel is dat we nu om 05.00u al kunnen vertrekken. Als we namelijk bij de grens aankomen, moeten we met een tuktuk van de grens van Cambodja naar de grens van Thailand rijden. Bij de grens kan het uren duren voordat je door kan gaan en daarna moeten we nog met de bus naar Trat (ferry plaats) rijden, dit duurt ca 5 uur, daarna nog met de boot 1 uur varen en dan komen we eindelijk op een Bounty eiland aan, waar we dan nog accommodatie moeten zoeken. Als we niet de taxi nemen dan redden we het allemaal niet op 1 dag. We gaan dit keer naar het eiland Koh Chang na Phuket het grootste eiland van Thailand. Daar zullen we de komende 10 dagen gaan verblijven en dan nog 4 dagen in Bangkok, voordat onze vakantie er alweer op zit!!

Ps Ik was nog even vergeten te vertellen dat we gisteren heel leuk en lekker bbq hebben gegeten. Het was ook heel bijzonder we hebben namelijk gegeten: kip, biefstuk, KANGAROO, KROKODIL en SLANG (PYTHON)!!! En raar maar waar het was allemaal lekker!! Verder is Siem Reap heel erg gezellig met een hele leuke straat vol met restaurantjes en barretjes. Jammer dat we morgen alweer weg gaan!

KOH CHANG, THAILAND

02/02/2008

We zijn heerlijk aan het relaxen hier. De eerste 2 dagen hebben we heel erg moeten wennen aan het feit dat we niks te doen hadden. We hoefden niet in een bus te stappen, we hoefden nergens heen, we hadden gewoon niks te doen. Bah vervelend, maar goed we zijn er inmiddels weer aan gewend en we hebben dan ook daarna 2 dagen op het strand gelegen. De eerste stranddag was erg bewolkt, maar gisteren scheen de zon volop, dat is dan ook wel aan mijn rode toeter te zien. Gisteravond begon het in 1 keer kei hard te regenen, dus vandaag was het geen stranddag. Daarom zijn we met olifanten gaan rijden, dat wilden we zo wie zo nog doen, dus daar was het vandaag een prima dag voor. Daar aangekomen werd ons verteld dat we niet samen op 1 olifant konden, want daar was Hoite te groot voor. We gingen wel samen, maar dan beiden met een eigen olifant, oeps daar had ik niet op gerekend. Eng eng. Die olifanten zijn enorm hoog en daar moest ik dan in mijn eentje op. Het was ontzettend leuk, maar wel heel eng, voornamelijk als de olifant omhoog of omlaag moest lopen in het bos. Zo lang hij maar rustig rechtdoor kon lopen was alles geweldig!

06/02/2008

Hier waarschijnlijk één van mijn laatste mailtjes uit Azie. We zijn nu precies 10 dagen op dit tropische eiland. Tenminste we dachten dat het een tropisch eiland was. We hebben van de 10 dagen 2,5 dag zon gehad. Vorige week vrijdag en gistermiddag kwam de zon eindelijk weer door. Ook vandaag was het erg mooi weer. De verwachting dat ik eindelijk na 8 jaar weer eens bruin zou worden door lekker op het strand te liggen is niet helemaal gelukt dus. We wilden zelfs eerder vertrekken, omdat je op zo'n eiland toch niet zoveel kunt doen als je alleen maar bewolking hebt. Maar dat zat een beetje tegen, ik denk dat we gewoon nog niet weg mochten omdat er mooi weer aan zat te komen. Voordat we op reis gingen hadden we gezegd dat we de laatste dagen in Bangkok in een super mooi hotel door zouden brengen om zo relaxed terug naar huis te gaan. Hoite was al een paar keer in het Amari Atrium hotel geweest en wij zouden daar ook heen gaan. Op het moment dat we wilden boeken waren er geen kamers meer beschikbaar, daar waar we ons dus maanden op verheugd hadden ging helaas niet door. Het hotel wat we in plaats daarvan geboekt hebben was een stuk goedkoper, dus hebben we er 1 nacht aan vastgeplakt. Omdat de zon hier de hele tijd achterwege bleef wilden we nog een dagje eerder weg, maar helaas toen we dat besloten hadden was ook dat hotel in één keer niet meer boekbaar. Uiteindelijk gelukkig maar, want nu hebben we dan toch nog 1 dag extra zon mee kunnen pikken.

Dit was dus onze laatste dag op Koh Chang. Morgenvroeg nemen we om 8u de ferry naar het vaste land. Daarna met de taxi naar Trat om daar op de bus naar Bangkok te stappen (4u rijden) We hopen dan rond 14 of 15u aan te komen bij ons hotel. En dan meteen op zoek naar een winkelcentrum om een nieuwe camera te kopen voor mij!!!! Eindelijk, ik voel me erg kaal zo zonder camera, als je bedenkt dat de afgelopen 8 weken mijn camera en ik nooit gescheiden waren. Hoite heeft mijn camera in zee laten vallen.

In bangkok zijn we van plan om flink inkopen te doen....Eindelijk mag ik gaan winkelen en ook daadwerkelijk dingen kopen!!! Erg joh de afgelopen 8 weken ben ik allemaal leuke winkels tegen gekomen (denk aan de mega shoppingmalls in Kuala Lumpur en Singapore) en ik kon gewoon nooit wat kopen. Mijn rugzak was al te zwaar laat staan als ik dan ook nog dingen zou kopen. Maar nu gaan we bijna naar huis en hoef ik de tas alleen nog maar in de taxi en het vliegtuig te zetten en dus....inkopen maar!!! Bangkok here I come..

Morgen gaan we naar Bangkok en maandag vliegen we terug naar Dusseldorf, daar blijven we 2 nachten bij mijn lieve familie en woensdag vliegen we weer terug naar Spain, huisje ik kom eraan!!

Het was een super mooie reis vol nieuwe indrukken, ervaringen en avonturen. Voor mij was het de eerste keer buiten Europa en wat is me dat goed bevallen. Ik heb het reisvirus te pakken, dus Hoite en ik weten wat we voortaan in de winters gaan doen!