2013 USA: California, Nevada, Utah & Arizona

02/03/2013

Het is eindelijk zover...ons nieuwe avontuur begint bijna. Veel later dan normaal gaan we dan toch nog even op reis. Het zal een voor ons heel erg korte reis worden, maar daardoor niet minder spannend en leuk. Nog 7 nachtjes slapen en we vertrekken naar de USA!! Een lang gekoesterde droom van ons. Het zal een hele andere reis worden dan dat we gewend zijn, omdat we nu wel alles van te voren hebben moeten plannen. Dit i.v.m. de korte periode en de vele bezienswaardigheden, die we willen zien en bezoeken.
We beginnen in San Francisco en gaan vandaar via Yosemite NP naar Las Vegas. Daarna via Bryce Canyon NP naar Moab en Arches en vervolgens door naar Page en Palm Springs. Daar houden we een korte vakantie van 2 dagen om vervolgens door te rijden naar Los Angeles, oftewel Hollywood, Beverly Hills en Santa Monica Beach! Na LA hebben we nog 1 stop in Monterey aan het strand om vervolgens via San Francisco 3 weken later weer naar huis te vliegen. We zullen in die 3 weken ontzettend veel kilometers rijden ca. 4500 km, veel moois tegenkomen en enorm genieten van alles wat we zien. Ik weet dan ook niet of ik al onze reisverhalen kan bijhouden, omdat we vrij weinig vrije tijd zullen hebben. Maar ik ga mijn best doen en anders kunnen de meeste ons in ieder geval via Facebook volgen. Wij gaan nog even verder met alvast de koffer inpakken en alles voorbereiden...ook dat moeten we nu gepland doen, want Hoite moet aankomende week eerst nog naar een 4 daagse beurs in Berlijn en als hij terug komt vertrekken we ook meteen.

09/03/2013

We gaan naar Amerika. We hebben er dit jaar lang op moeten wachten, maar dan heb je ook wat. Mijn koffer is gepakt, Hoite is nog druk bezig. Ik heb dan ook wel een voorsprong van 4 dagen, omdat Hoite in Berlijn zat de afgelopen week. Van te voren dacht ik dat het heerlijk pakken zou gaan worden, omdat we dit keer de koffer i.p.v. de backpack mee zouden nemen. Een koffer is toch veel makkelijker inpakken, dan alles in een backpack te proppen? Helaas, dat bleek niet zo, want de afgelopen jaren hebben we alleen maar zomerkleding in hoeven pakken, dus dat weegt allemaal niet zoveel en je hoeft er niet zo over na te denken. Nu moeten we met letterlijk alle weersoorten rekening houden...winter / zomer, dus sneeuw, regen, zon, hitte etc.
Hier wordt het nu prachtig weer, dus we gaan heel erg hard duimen dat het weer daar ook steeds beter wordt. Duimen jullie met ons mee?
Vannacht om 03.00u moeten we op. Ons vliegtuig zal om 07.35u vertrekken naar Londen. Daar hebben we een uur om bij het volgende vliegtuig aan te komen, die ons naar San Francisco vliegt. Daar komen we om 14.30u lokale tijd aan, dan is het voor ons al 20.30 's avonds. We hebben als het goed is overal WIFI, maar het zal niet overal even goed werken. Dus we zullen af en toe iets van ons laten horen, maar of het hele verhalen worden dat weet ik nog niet.
Wij gaan in ieder geval genieten, hopelijk jullie ook hier in Spanje of in Nederland! Over 3 weekjes zijn we terug.

SAN FRANCISCO, USA

12/03/2013

Zo daar zijn we dan met ons eerste verslagje vanuit de USA. Ik dacht even dat ik geen reisverhalen bij ging houden i.v.m. de korte tijd, maar we willen jullie toch wel graag op de hoogte houden en ook voor ons is het leuk om alle belevenissen later nog eens terug te kunnen lezen. We zijn zondag na een lange reis van 21 uur goed aangekomen in San Francisco. De vlucht zelf duurde 11 uur en wij leven hier 8 uur vroeger dan jullie. Nou dat hebben we geweten. We konden bij aankomst natuurlijk niet meteen naar bed, terwijl we voor ons gevoel toch wel echt moesten gaan slapen. Dan mag je eindelijk slapen en dan lukt dat niet, omdat jouw lichaam zegt dat het tijd is om op te staan. De eerste nacht hebben we dus niet best geslapen, maar we blijven natuurlijk positief, want dat betekende dat we om 7u meteen konden ontbijten en om 8 uur zaten we al in de auto om de stad te gaan verkennen. En wat voor een stad...we zijn gelijk verliefd geworden. Allereerst zijn we naar Alamo Square gegaan. Een park waar 6 gekleurde huisjes tegenover staan. Deze huisjes worden de 6 Painted Lady’s genoemd. Onze leeftijdsgenoten kunnen de huisjes ook herkennen uit de serie Full House.

Daarna zijn we naar California street gegaan om de beroemde tram van San Francisco te spotten en die steile wegen naar beneden, ook dat was natuurlijk super om te zien en die mensen zich maar afvragen door wie ze achtervolgd werden, want we wilden de trein natuurlijk wel van de voorkant, achterkant en zijkant op de foto hebben met daarbij het mooiste straatbeeld. Het is net alsof je in een film rijdt in deze stad. Wij zijn natuurlijk nog nooit in Amerika geweest, maar toch komt alles bekend voor...de huizen, de steile straten, de politiewagens, de brandweerwagens etc etc. Onze dromen komen dus echt uit tijdens deze reis en dan zijn we er pas net.

We zijn vandaag ook nog naar de Fishermans Wharf geweest, we zijn er niet uitgestapt omdat we dat morgen uitgebreid gaan doen, maar we wilden alvast kijken waar we morgen ochtend moeten zijn om naar Alcatraz te gaan. We hebben lekker gepicknickt in het park met uitzicht op Alcatraz en de Golden Gate Bridge, dat is nog eens luxe ;), lekker in het zonnetje en een strakblauwe lucht, waardoor we een fantastisch uitzicht hadden. Vaak hangen er namelijk wolken voor de brug of het eiland of het is heel erg mistig is San Francisco. Na de picknick zijn we de Golden Gate bridge over gereden. Ook hier hebben we weer van een prachtig uitzicht genoten over de hele stad, de brug en Alcatraz. Uiteraard zijn we ook in Sausolito geweest, wat een mooie huizen staan daar. Voordat we zouden gaan eten zijn we Twin Peaks ingereden om daar nog even van een prachtig uitzicht over de stad te genieten. We willen weer op tijd gaan slapen, om onze jetlag zo snel mogelijk vaarwel te kunnen zeggen. Morgen is het weer vroeg dag en we hebben nog veel te zien, dus...tot morgen!

Dinsdagochtend zijn we om 7.30u richting de fishermans wharf gereden, omdat we om 09.00u de boot hadden naar Alcatraz. We moesten eerst op zoek naar een parkeerplaats. De parkingkosten zijn hier namelijk zo’n 8 dollar per uur (ca. 6€), dus dat wilden we besparen. We hebben de auto ergens in een straat geparkeerd zonder parkeermeter en dat heeft ons zo’n 40€ bespaard. Gelukkig hadden we thuis al de kaartjes geboekt voor Alcatraz, want nu konden we zeker mee en hoefden we niet in de enorme lange rij te wachten. We hadden een beetje pech met het weer omdat de beroemde mist van San Franscisco ook deze ochtend aanwezig was. Dit betekende dat we de boot opstapten zonder de stad, Alcatraz of de Golden Gate Bridge te kunnen zien, maar gelukkig hebben we de mooi weer foto gisteren al kunnen maken. Het was nog erg fris, dus we waren blij met onze winterjassen. Na 12 minuten varen kwamen we aan op het eiland. Hier kregen we een kastje met koptelefoon en in het Nederlands een audio tour. Een ontzettend goed opgezette audiotour, die je in het Nederlands door de hele gevangenis leidde. Wat indrukwekkend allemaal en wat zijn die cellen klein, daar werd je als je dat nog niet was helemaal gestoord van. Al Capone komt natuurlijk ook vaak voor, als meest bekende gevangene die daar heeft gezeten.

Rond 12.00u hebben we de boot weer terug naar San Francisco gepakt en daar zijn we door Fishermans Wharf gelopen. Inmiddels was de mist weer een stuk opgetrokken, dus we konden weer heerlijk van het warme zonnetje genieten. Wat een gezellige werf met ontzettend leuke en gezellig winkeltjes en restaurants. Uiteraard moesten we de Crab Chowder Breadroll proberen, een typisch gerecht van San Francisco. Het is een grote Italiaanse broodbol met daarin een soep van creme, krab en aardappels, heel erg lekker. Op pier 39 konden we de enorme populatie zeeleeuwen zien, die van pier 39 hun woonplaats hebben gemaakt. Vervolgens zijn we naar de LombardStreet gegaan. De beroemde straat die bekend staat om zijn 8 haarspeldbochten achter elkaar. Een heel toeristisch stukje straat, maar zeker een leuk stukje om te zien en doorheen te rijden. Ook konden we een bezoekje aan de Coit Tower niet overslaan, hier heb je weer een prachtig uitzicht over de hele stad. We zijn niet naar boven gegaan, omdat we nu al wel heel veel uitzichten over de stad hebben gezien. Ook een bezoekje aan Chinatown mocht niet ontbreken. In San Francisco wonen 70.000 Chinezen, buiten Azië om is dit de grootste Chinatown ter wereld. We hadden verwacht ons even in Azie te wanen, maar dat viel een beetje tegen. Dat is dan ook het enige wat ons van San Francisco is tegengevallen. Daarna was het tijd om boodschappen te gaan doen. Morgen beginnen we de lange reis door alle Nationale Parken en zullen er vele kilometers afgelegd gaan worden, dus we moesten een voorraadje eten en drinken in slaan...gaan we toch nog een beetje kamperen. We hebben een kleine koelbox gekocht en overal is gratis ijs te verkrijgen, dus we kunnen alles lekker koel houden.

 

Morgenochtend nemen we afscheid van deze ontzettend mooie, gezellige stad. Wat hebben we in die 2 dagen genoten van al het moois wat deze stad te bieden heeft inclusief de ongelooflijk vriendelijke inwoners. Als alle Amerikanen zo zijn, dan zouden we zo maar eens kunnen gaan verhuizen naar San Francisco haha.  Morgenochtend gaan we richting Yosemite, dus tot daar!!

YOSEMITE NP & WOFFORD HEIGHTS & DEATHVALLEY, USA

15/03/2013

Yosemite National park
Daar zijn we weer nu vanuit Oakhurst. Een klein dorpje net na Yosemite NP. Gisteren zijn we vroeg uit San Francisco vertrokken. Wat hebben we daar een mazzel gehad met het weer. Gisterenochtend zat de hele stad namelijk dicht met mist en je zag bijna geen hand voor ogen. Dat is vrij normaal in San Francisco, dus wij hebben met de 2 stralende zon dagen en een beetje mist dinsdagochtend wel heel veel mazzel gehad. Eerst even naar de supermarkt om eten en drinken voor onderweg in te slaan, want de komende dagen zullen we veel in de auto zitten en waarschijnlijk weinig supermarkten tegen komen.
We moesten eerst ca. 400 km rijden om bij Yosemite aan te komen. De route ging een groot deel over de 5-baans snelweg met ontzettend veel verkeer. Gelukkig konden we na een paar honderd kilometer de snelweg verlaten en via de B-weg rijden door de prachtige natuur. Ook zijn we door een paar dorpjes gereden en daar zie je dan dat er toch ook wel armoede is hier in Amerika. Oude huizen, net krotten, slecht onderhouden en veel zwervers. Aangekomen na 5 uur rijden reden we door de prachtige natuur van Yosemite National Park. Ook bekend om de watervallen. Dit zou de beste periode zijn om de watervallen te zien, omdat er in deze periode het meeste water naar benenden zou vallen. Straks in de zomer liggen de watervallen waarschijnlijk droog. Helaas kwam er nu al weinig water naar beneden. En na de Victoria Falls en Iguazu watervallen stelden deze watervallen niet zo veel voor. Dit betekend niet dat het niet mooi was, want de omgeving is weer totaal anders met immens grote rotsen en heel veel bomen. Kortom we hebben genoten van de prachtige omgeving. We zaten zelfs zo hoog, dat we ook veel sneeuw zijn tegen gekomen. Nu weet waarschijnlijk iedereen wel dat sneeuw en Sandra nooit de beste combinatie is geweest, maar ik heb hier de perfecte sneeuw gevonden. Ik kon er lekker met slippers en korte rok in staan.

Aan het einde van het Nationale Park zijn we doorgereden naar de Mariposa Grove, hier staan de hoogste levende wezens ter wereld, de Sequoia bomen. Deze zijn zo hoog, dat je ze niet op 1 foto krijgt, we hebben het geprobeerd maar we kwamen steeds een stukje te kort. Ook hier lag weer veel sneeuw en hebben we een sneeuwballengevecht gehouden...tenminste dat heeft Hoite gedaan, want ik kreeg niet echt de kans om terug te gooien ;).
Uiteindelijk reden we het Yosemite NP uit en zijn we naar Oakhurst gereden, een heel klein dorpje 12 km buiten het park en daar hebben we vannacht geslapen. Het is duidelijk te merken, dat we buiten het seizoen hier zijn, want veel restaurants en winkels zijn dicht. Opnieuw hebben we een prachtige dag gehad. Morgen rijden we naar Wofford Heights, een klein vissersdorpje aan het meer Lake Isabella. Er is hier verder niet veel te doen, maar het is een tussenstop richting Deathvalley en Las Vegas. Dus tot morgen vanauit Wofford Heights.

Wofford Heights
Gisteren hebben we een prachtige route gereden door veel verschillende landschappen. Je rijdt dan kilometers lang zonder ook maar iemand tegen te komen, heerlijk. Net alsof je alleen op de wereld bent. 1 Keer moesten we in één keer stoppen,omdat er een hele kudde koeien op de weg stond. Prachtig met echte cowboys te paard om de kudde naar de kant van de weg te krijgen. Nog even een praatje gemaakt met 2 hele knappe cowboys. De cowboy vertelde ons dat dit één van de warmste dagen was sinds jaren en dat ze snakten naar kou en regen, omdat alles droog stond. Hebben wij weer mazzel dus met dit lekkere warme weer. Het is dan ook wel echt warm en het wordt steeds warmer!! Na een rit van 300 km door de bergen kwamen we aan het einde van de middag aan in Wofford Heights, een echt Amerikaans gehucht met veel trailerparks (woonwagens), die je trouwens heel veel ziet hier. Wofford Heights is een toeristisch dorpje, waar de toeristen naar toe komen om te vissen in Lake Isabella. Echter is het de afgelopen 2 jaar zo droog geweest, dat er nog maar heel weinig water in het meer is en dus ook maar weinig vis. We sliepen in een echt Amerikaans motel. Om wat te eten te vinden was nog wel moeilijk, er was maar 1 restaurant in het dorp en dat is dan een hamburger loket in een supermarktje. We zijn daarom maar doorgereden naar het volgende dorp Kernville. Een super leuk Amerikaans dorpje met een grotere supermarkt. Hier hebben we een verse scharrelkip gehaald en 2 verse salades. Ook hier waren namelijk bijna alle restaurants gesloten. We hebben de kip en salades meegenomen naar het water en hebben daar heerlijk bij zonsondergang gepicknickt...fantastisch zoveel beter dan in een restaurant eten en daarnaast hebben we de beste kip ever gegeten, daar kan zelfs de kip van kippenrestaurant La Campana niet tegenop. Vervolgens zijn we vroeg gaan slapen, want vandaag hebben we een hele lange rit voor de boeg van zo´n 12 uur. Vandaag gaan we namelijk naar Las Vegas!!! Maar niet voordat we door Deathvalley zijn gereden. Dus tot later in Las Vegas!

Death Valley
We rijden nu net Death Valley uit...WAUW!! Weer een totaal ander landschap. Waar Yosemite zo groen was, is Death Valley zo droog. De weg ernaar toe is al prachtig en als je dan Death Valley inrijdt kom je elke keer weer in een ander landschap terecht. Daarnaast is het er ook heel erg warm, we hebben de 36 graden aangetikt en dat terwijl het winter is. In de zomer stijgen de temperaturen hier tot boven de 50 graden. Het is dan ook één van de droogste en warmste plekken op aarde. We hebben eerst de route via de Badwater road gereden naar Badwater Bassin. Dit was vroeger een groot meer wat door een aantal aardbevingen volledig droog is komen te liggen. Daarnaast is dit het laagste stukje van heel Noord Amerika, je bent er namelijk op 282 ft (86 meter) onder zeeniveau. Als je dan voor je kijkt zie je de berg Telescope Peak welke op 3,5 kilometer hoogte ligt, een heel bizar verschil in hoogte dus. In het Badwater Bassin ligt nu dus geen water meer, maar wel natuurlijk zout. Vervolgens zijn we naar Artists Palette gereden, een aantal rotsen die door de natuur verschillende kleuren heeft gekregen, zo zie je rotsen naast elkaar liggen in de kleuren groen, bruin, rood, roze. Na nog een aantal stops zijn we via de andere weg richting de uitgang gereden met als laatste stop het uitzicht op Zabriskies Point, dit was het grootste hoogtepunt van Death Valley, wat een uitzicht, prachtig!Nu hebben we Death Valley verlaten en rijden we naar ons volgende hoogtepunt LAS VEGAS!! We hebben er dan 10 uur rijden op zitten en vele kilometers, dus tijd om even een paar dagen te relaxen in deze bruisende stad.

LAS VEGAS & ZION NP & BRYCE CANYON, USA

18/03/2013

Las Vegas
Wat een stad, typisch Amerikaans, alles is groot, groter en grootst. De mooiste, maar ook meest bizarre hotels vindt je hier. Wat een prachtige gebouwen en niet alleen aan de bekende Las Vegas strip. Toen we aankwamen rijden kwamen we in de enorme verkeersdrukte terecht. Het duurde even voordat we bij ons hotel aankwamen. Helaas hadden we geen kamer geboekt in het Bellagio, maar een bescheiden kamer in een hotel 1 blok van de strip verwijderd. Het was natuurlijk al later op de dag, omdat we diezelfde dag eerst 12 uur hadden moeten rijden en het nationale park Deathvalley hadden bezocht. Dus nadat we de kamer hadden, zijn we meteen wat gaat eten en zijn we richting de strip gelopen. Nou 1 blok klinkt niet ver, maar een blok in Las Vegas is toch gauw zo’n 10 minuten lopen. Bijna elk blok beslaat 1 hotel, dus als je alle hotels van Vegas wilt zien, dan kun je een marathon lopen.
We hebben 3 nachten overnacht in Las Vegas en hebben natuurlijk de meest bekende hotels en bijbehorende casinos bezocht. Persoonlijk vonden wij Venetian het mooiste, een prachtig hotel die je via de Rialtobrug binnengaat. Binnen en buiten vind je prachtige grachten waar typische Venetiaanse gondels doorheen varen. Ook het casino in het hotel is prachtig. Verder is Caesars Palace immens groot en luxe en ook het Bellagio is fantastisch. Uiteraard hebben we ook de vulkaanuitbarsting bij hotel Mirage gezien en de mooie fonteinenshow bij het Bellagio. In het Bellagio hebben we zelf nog een gokje gewaagd, maar helaas niks gewonnen. Zo hebben we natuurlijk nog veel meer gezien, maar dat is teveel om allemaal op te noemen.

Zondag zijn we nog even naar de Hooverdam geweest, de beroemde en belangrijke dam vlak bij Las Vegas. Ook erg interessant om te zien. Voordat we naar de Hooverdam zijn gereden, hebben we eerst nog een kijkje genomen in de Little White Chapel, de bekendste trouwkapel van heel Vegas. Helaas was er op dat moment geen trouwerij en ook kregen ze Hoite niet omgepraat, dus we hebben geen Vegas trouwerij gezien of meegemaakt....

Vanmorgen zijn we weer heel erg vroeg vertrokken, omdat we weer een lange rit voor de boeg hadden naar Zion NP en Bryce Canyon.

Zion National Park
Wauw wauw en nog eens wauw, wat een prachtig park is Zion. Zou het aan de naam liggen?? Mijn neefje is ook al zo knap ;). We hadden nooit verwacht dat we van Zion zo onder de indruk zouden zijn. Zo ongelooflijk mooi met enorme rotsen in allerlei kleuren en een prachtige natuur. Het werd wel al een stuk kouder, dus mijn lange broek ging aan, maar gelukkig konden de t-shirts en slippers blijven. Omdat we Zion NP niet gepland hadden moesten we er helaas gewoon doorheen rijden, daarom waren we al snel weer bij het einde van het park, hier hadden we wel dagen doorheen willen blijven rijden.

Gelukkig hadden we nog heel wat moois te gaan, want we waren onderweg naar Bryce Canyon. De Canyon waar we het meest naar uit hadden gekeken, vanwege zijn bijzondere vormen. Na de staten California en Nevada waren we inmiddels in Utah aangekomen, nou dat hebben we geweten. Voordat we het wisten kwam er een Highway Patrol auto met zwaailichten achter ons aan...pull over pull over...oeps we reden iets te hard. We mochten namelijk maar 65 miles (105 km) per uur rijden en we reden 82 (132 km) per uur. Gelukkig hadden we een schappelijke politieagent en heeft hij ons een bekeuring gegeven voor 74 miles (119 km) per uur. Dit betekende een boete van 90 USD (71€). Hij wenste ons een fijne dag en we mochten doorrijden. We vonden het zonde van het geld, maar goed we zaten fout en aan de andere kant was het natuurlijk wel een ervaring op zich. Je ziet het altijd in films, dus nu zaten we er zelf eventjes in, alleen een beetje duur voor een ervaring van 10 minuten. Als je zulke lange afstanden rijdt wil je vanzelf wat harder rijden, maar vanaf dat moment lette Hoite goed op de snelheid. Gelukkig maar want niet veel verder kwamen we een opnieuw een Sheriff tegen, die op snelheid aan het controleren was. Nog geen uur later net voor Bryce Canyon reden we een dorpje in waar we langzaam moesten rijden, dus Hoite doet dat netjes. Zodra we het dorpje uitreden keerde er weer in één keer een politiewagen om op de weg en komt opnieuw met zwaailichten achter ons aan, dit keer een sheriff auto. Rijden we weer te hard...NEEEEE, ongemerkt hebben we de verkeerde snelheid aangehouden. Hoppa de tweede boete in 1 uur. Dit keer mochten we 40 mijl (65 km) per uur en reden we 55 mijl (89 km) per uur. Ook deze sheriff heeft ons gematst en er wat kilomters afgehaald. Dat waren dus binnen 1 uur 2 boetes van elk 90 USD, dus 142€...Op dat moment was onze dag even iets minder leuk, want wat een zonde van het geld, maar goed dat mocht onze vakantie niet verpesten en we zijn dus gewoon doorgereden naar Bryce Canyon.

Bryce Canyon
Niet lang na ons politieavontuur reden we Bryce Canyon binnen. In het begin kwamen we alleen een hoop hoge bomen en veel sneeuw tegen, mooi maar niet de rotsen die we verwacht hadden in Bryce Canyon. We moesten eerst naar het einde van het park rijden waar we het eerste uitzichtpunt hadden, Rainbow Point. Wat een wijds uitzicht met allemaal hele spitse rotsen bij elkaar. Prachtig!! Hier voelden we wel meteen de enorme temperatuurdaling, waren we vanochtend nog vertrokken met 30 graden, hier was het niet warmer dan 10 graden en het waaide enorm, maar het belangrijkste hadden we wel en dat is natuurlijk die altijd fijne zon. Die zien we graag, helemaal omdat de foto’s er zoveel mooier uit zien en de kleuren van de rotsen zijn met zon zoveel mooier. Op de terugweg kwamen we alle uitzicht punten tegen, gelukkig maar, want ik was even bang dat Bryce verdwenen was. Bryce Canoyn is dus echt een park waar de mooiste uitzichten verborgen liggen achter bomen, je ziet ze dus niet vanaf de weg. De hoogtepunten waren Agua Canyon en de natural bridge. Deze brug wat eigenlijk een boog is, is ook weer echt prachtig. Als laatste zijn we gestopt bij Bryce Point en dat was wat we verwacht hadden, wauw wat een fantastisch uitzicht op de door de natuur gevormde spitse rotsen, ze noemen ze de hoodoos. Op de foto´s ziet alles er mooi uit, maar nu we het in het echt hebben gezien is het zoveel mooier en indrukwekkender.

Inmiddels was de zon verdwenen en werd het echt heel erg koud, dus we konden helaas geen mooie zonsondergang meer zien, vandaar dat we maar doorgereden zijn naar Cannonville. De plaats waar we zouden gaan overnachten. En jeetje wat een plaats, het is echt een gehucht. We zijn in een dorp terecht gekomen met misschien 10 huizen en verder niks, dan onze accommodatie. Gelukkig is de accommodatie vrij nieuw en hebben we een supergrote kamer met een prachtig uitzicht en de kamer is schoon!! De accommodatie is ook gelijk de lokale supermarkt en de enige plek waar wat te eten te halen valt. We hebben dus maar een diepvriespizza gekocht en deze hebben ze voor ons in de oven gelegd. Morgen moeten we er weer vroeg uit, omdat we dan verder rijden richting Moab, dit schijnt een leuk dorpje te zijn in de buurt van Arches NP waar we overmorgen naar toe gaan.

CAPITOL REEF & DEATH HORSE POINT & ARCHES NP

22/03/2013

Jeetje waar moet ik toch beginnen. Wat hebben wij een fantastisch mooie reis. We hebben al heel wat reizen gedaan en dus al heel veel gezien, maar hier blijven we ons verbazen over de diversiteit van de natuur, het landschap en de vriendelijkheid van de Amerikanen. Er lijkt geen einde te komen aan al het moois. We zijn dan ook volop aan het genieten, ondanks de vele kilometers en uren die we in de auto moeten rijden om ergens te komen. Maar al die kilometers zijn het meer dan waard. Het is al weer een paar dagen geleden, dat we jullie een update hebben gestuurd, dus we hebben weer een hoop te vertellen.

Cannonville
Na in Zion NP en Bryce Canyon geweest te zijn hebben we overnacht in Cannonville, het dorpje met een paar huizen en 2 restaurants, die beiden dicht waren. Nadat we uitgecheckt hadden en in onze auto wilden stappen kwam de eigenaar van de accommodatie achter ons aan rennen. Hij vroeg of hij ons kon helpen met de betaling van de 2 bekeuringen. We moesten namelijk deze bekeuringen betalen bij de Courthouse en deze was alles behalve dichtbij of op onze route. De andere mogelijkheid was geld in een envelop stoppen en deze opsturen naar de courthouse, ook niet echt een ideale oplossing, want wie zegt dat het geld dan aankomt. De derde mogelijkheid was om te bellen naar de rechtbank en met de creditkaart het bedrag te betalen. Dit was de beste optie. Echter elke keer als wij ergens aankwamen was de rechtbank alweer dicht. Deze ochtend was het wel mogelijk, want we hadden niet in de gaten gehad dat het hier een uur later was. We waren dus wel op tijd op gestaan, zoals elke dag, maar toen we uitcheckte zagen we op de klok dat het 1 uur later was. Helaas, maar wel goed omdat we nu wel konden bellen. De eigenaar heeft toen naar de rechtbank gebeld en omdat hij deze mevrouw kende was het snel geregeld en waren we snel 180 dollar armer, maar we hoefden ons er verder geen zorgen meer om te maken, dus dat is fijn 😉

Capitol Reef National Park
Daarna zijn we vertrokken richting Moab. Het zou een lange rit worden, maar wel een hele mooie rit, dus we waren er weer klaar voor. De weg liep door het Capitol Reef National Park en dit NP heeft een prachtig landschap, die elke 15 a 30 minuten totaal anders was. Was het ene stuk vol met rode rotsen, het andere stuk met gele rotsen, om vervolgens alleen maar droog en vlak landschap te zijn. En voor je het weet rij je weer op 3.000 meter hoogte en sta je in de sneeuw. Echt heel bizar hoe snel het landschap hier veranderd.

Dead Horse State Park
Na ruim 6 uur rijden kwamen we aan in Moab. Een heel gezellig toeristisch dorp en bekend om het Arches NP. Daar zouden we de volgende dag heen gaan. Nadat we de spullen naar onze kamer hadden gebracht zijn we een stukje terug gereden en naar het Dead Horse Point State Park gegaan. Dit is een punt waar jaren geleden de wilde paarden door de cowboys naar toe gedreven werden. Het is een punt boven op een berg, die omringt is door hoge canyons en water in de diepte. De paarden konden daar dus niet meer verder. Het punt werd daar afgesloten en de goede paarden werden uiteindelijk getemd en de minder goede paarden werden weer vrij gelaten. De legende verteld, dat de cowboys 1 keer de paarden aan hun lot hebben over gelaten waardoor de paarden zijn omgekomen van de honger en dorst, vandaar de naam Dead Horse Point. Je hebt er een prachtig uitzicht en wij wilden daar genieten van de zonsondergang. Helaas was de zonsondergang op die dag niet heel erg spectaculair, maar het park was weer zeer de moeite waard om gezien te hebben.

Arches National Park
De volgende dag gingen we naar Arches NP, de reden dat we helemaal naar Moab zijn gereden. Arches is een National Park met allemaal natuurlijke bogen in de rotsen welke gevormd worden door miljoenen jaren van water, wind en overige natuurverschijnselen. Het was ’s ochtends erg koud en zeer bewolkt. De eerste dag voor ons zonder zon, dus klagen deden we niet, want we hadden tot nu toe ontzettend mazzel gehad overal met het prachtige weer. Het was al zoveel beter dan dat we hadden mogen verwachten, dus we gingen met onze dikke jassen aan vol goede moed op zoek naar de mooie rotsbogen. ’s Ochtends ben ik vergeten om mijn pasjes weer uit mijn jas te halen en veilig op te bergen, dus die gingen vrolijk mee het park in. Helaas vonden mijn pinpassen en creditkaarten het zo leuk in het park, dat ze er zijn achter gebleven, geen idee waar, maar ze zijn er ergens tussenuit gesniekt, dat even terzijde. Wij hebben in ieder geval enorm genoten van de mooie rotsformaties en de wandelingen door het park naar een aantal specifieke rotsbogen toe. De foto’s zullen voldoende zeggen, want ja wat moet ik nou nog meer vertellen over alle rotsen die we allemaal gezien hebben. Het is ook niet dat ik daar hele verhalen over kan vertellen. Je moet het gewoon zien om ervan te kunnen genieten.

Aan het einde van de dag zijn we weer terug naar Moab gegaan en daar kwam ik erachter, dat ik dus zo ontzettend stom al mijn pasjes op 1 dag kwijt ben geraakt ergens in het park. Dit is mij nog nooit overkomen in al die jaren. Ik ben altijd zo zuinig en oplettend en vandaag raak ik gewoon op 1 dag 4 pasjes kwijt. Mijn Nederlandse pinpas, mijn Spaanse pinpas, en mijn 2 creditkaarten. Wij hadden in ieder geval weer een nieuw doel, al mijn passen z.s.m. blokkeren voor het geval mijn pasjes door iemand gevonden zouden worden. Ik moet dus heel erg tegen mijn principes in de rest van onze vakantie op de zak teren van mijn lieve mannetje Hoite. Eens kijken of me dat gaat bevallen, schat mag ik even jouw creditkaart lenen?

PAGE & GRAND CANYON & WILLIAMS, USA

23/03/2013

Antelope Canyons, Page
Na onze belevenissen rondom Moab zijn we weer vroeg in de auto gestapt om richting Page te rijden. We zouden de staat Utah gaan verlaten en naar Arizona rijden. Ook dit was weer een hele lange rit, maar de reis verliep goed, dus voordat we het wisten waren we alweer op de bestemming aangekomen. Voordat we naar Page reden wilden we eerst kijken bij de Antelope Canyons . Dit zijn hele andere canyons, dan bv de Grand Canyon. Dit zijn namelijk slot canyons. Waar een normale canyon heel wijds is is een slot canyon een hele smalle gleuf in een rotswand, waar je soms nauwelijks doorheen kan lopen. De slot canyons komen voornamelijk voor in hele droge gebieden. Dit gebied is van de indianen, dus we kregen voor het eerst te maken met de indianen. Nou dat hebben we geweten, wat een onvriendelijk volk. De eerste onvriendelijke en zelfs onbeschofte Amerikanen hebben we dus inmiddels ontmoet. Bij alle nationale parken moet je een fee van zo’n 20 a 25 dollar betalen, hiervan worden de parken netjes onderhouden en worden er toiletgebouwen neergezet en goede wegen aangelegd. Bij de indianen moet je het dubbele betalen en dan heb je mazzel als je een overvolle smerige dixie (chemisch toilet) tegenkomt. Aangelegde wegen zijn er niet en de vriendelijkheid vergeten ze ook. Het enige wat ze van jou willen is jouw geld. Een beetje jammer, want we hadden ons enorm verheugd op deze slotcanyons. Bij de eerste 2 Upper Antelope Canyons werden we zo onbeschoft behandeld dat we daar weg zijn gegaan. Bij de volgende Antelope Canyon waren de indianen in ieder geval nog een beetje vriendelijk, dus hebben we besloten om dan bij hun met de tour mee te gaan. Dit was bij de Lower Antelope Canyon. Je bent verplicht om met een tour mee te gaan, dus op eigen gelegenheid is niet mogelijk. Het verschil tussen de upper en lower canyon is, dat je bij de lower dieper gaat en dus met hele steile trappen de canyon in moet. Dit was dus bij ons ook zo, een enorme uitdaging voor iemand die claustrofobisch is, maar het is me gelukt en gelukkig maar, want wat was het prachtig!!! Ook hier valt niet uit te leggen wat je ziet en moet je het echt van de foto’s hebben. Het was in ieder geval een hele bijzondere ervaring om zo’n hele nauwe canyon in te gaan en meters naar beneden te lopen via steile trappen en de meest mooie lichtinvallen te kunnen aanschouwen. Prachtig gewoon!!

Horseshoe Bend, Page
Na de Antelope Canyon zijn we naar de Horseshoe Bend gereden. Deze rots heeft zijn naam te danken aan het feit dat het op een paardenhoef lijkt. Het is een hele grote rots en onderaan maakt de Colorado River hier een bocht omheen van 270 graden. Deze bocht lijkt op een paardenhoef. Je staat hier op een paar rotsen en moet dan naar beneden kijken de enorme diepte in, doodeng, maar wel prachtig!! Het water van de Colorado River hebben we ook in Moab gezien, waar het daar heel erg bruin is van al het zand is de rivier hier prachtig groen. Toen we Page zelf binnenreden waren we verrast, omdat het maar een klein dorp is moesten we toch eerst 7 kerken voorbij en zo’n 15 benzinestations voordat we iets anders zagen in het dorp. Gelukkig stond onze accommodatie er ook 😉

Grand Canyon
De volgende dag gingen we weer verder. We lijken we een stel zigeuners, die heel Amerika doortrekken met al onze bezittingen in de auto en elke dag ergens anders slapend. Opnieuw hadden we weer een hele rit voor de boeg, die ons naar de Grand Canyon zou brengen. De rit was zelfs nog langer dan gepland, omdat er een wegomleiding was, die ons 65 mijl (ruim 100km) terug liet rijden over de weg, die we gisteren hadden afgelegd. De Grand Canyon is het laatste echt bekende nationale park wat op onze route ligt. In de Grand Canyon aangekomen leek het heel erg mooi weer, een prachtig zonnetje, dus we dachten mooi...alleen zodra we de auto uitstapten sloeg de koude wind ons om de oren en moesten we in echt wintertenue verder, want wat was het koud en guur daar, maar met zon!! Helaas kun je in de Grand Canyon niet veel anders dan met de auto van uitzichtpunt naar uitzichtpunt rijden. Wil je namelijk een wandeling maken de canyon in, dan heb je daar 2 dagen voor nodig en die 2 dagen hebben we niet. De Grand Canyon is zo ontzettend groot (16 kilometer breed), dat je bij elk uitzichtpunt denkt dat je nog bij de vorige staat. Wel enorm indrukwekkend wat de natuur doet in al die jaren.

Williams
Na de Grand Canyon moesten we nog een eindje rijden naar Williams, een klein dorpje aan de Route 66. Ook daar was het ontzettend koud, dus we dachten dat is onze kans om eindelijk de zwembroek en bikini uit de koffer te halen en de jacuzzi in te duiken en dat hebben we dan ook maar gedaan!!! Heerlijk warm lekker bubbelen om vervolgens in de kou terug te lopen naar de kamer. Gelukkig kunnen we nu wel zeggen, dat we in ieder geval 1 keer onze zwemkleding hebben gebruikt haha.
Nu zijn we weer onder weg naar Palms Springs. Daar gaan we 1 dag vakantie houden. We zijn vanochtend vertrokken met -2 en zullen daar de dag eindigen met 30 graden, heerlijk dus. Morgen hebben we een dag vrij en gaan we hopelijk lekker bij het zwembad liggen. Dat hebben we wel verdiend na onze intensieve en prachtige reis 😉

PALM SPRINGS & LOS ANGELES & SANTA BARBARA & MONTEREY

30/03/2013

Zo wij zijn weer onderweg. We moeten vandaag onze laatste lange afstand afleggen. We zijn namelijk onderweg van Santa Barbara naar Monterey. 6 Uur rijden en dan komen we aan in Monterey, wat onze laatste stop zal zijn, helaas. We hebben het nog steeds enorm naar onze zin en zouden er graag nog een paar weekjes aan vast plakken, maar helaas, dat kan niet, het werk en de zomer in Spanje roept ons weer. We hebben in ieder geval weer een paar fantastische dagen gehad welke begon met een heerlijke korte vakantie in onze reis toen we zaterdag aankwamen in Palm Springs, nadat we weer een lange rit achter de rug hadden.

Palm Springs
’s Ochtends in Williams zijn we vertrokken met -2 om gedurende de rit van 6 uur de temperatuur te zien en voelen stijgen naar ca. 30 graden. Op een gegeven moment zijn we dan ook gestopt om een laag kleding te verwijderen. Zo dat was een opluchting. Heerlijk weer zonder jas en lange mouwen en ook de voeten konden weer in lekkere cabrio schoenen (slippers) gestoken worden. Wat een heerlijkheid, dan is het vakantiegevoel gelijk een stuk groter. Dus de vakantiemoed zat er goed in toen we aankwamen in Palm Springs. Een groot dorp waar vele rijke Amerikanen de weekenden of hun vakanties doorbrengen. Wat later ook erg duidelijk werd is dat Palm Springs ook de plek is waar de homo’s hun vakantie vieren. Je bent bijna uniek als je als man en vrouw over straat loopt. Je ziet namelijk meer mannenstelletjes over straat lopen dan man/vrouw stelletjes. We hebben in Palm Springs lekker echt vakantie gehouden, dus niks hoefde en alles mocht. We hebben de hele dag bij het zwembad gelegen en ’s avonds heerlijk gegeten in de leuke restaurantjes. De eerste avond was er een bruiloft in ons complex en hebben we mee mogen genieten van de feestvierders, aangezien het feest in het zwembad was en onze kamer aan het zwembad grensde. De tweede avond hebben we nadat we lekker hadden gegeten nog even een bezoekje gebracht aan een Chinese massagesalon (zo één waar ze echt massages geven en niet iets anders) voor een pijnlijke Chinese massage, die Chineesjes klimmen gewoon op je, zo´n massage hadden we nog niet gehad. Maar je moet alles uit proberen toch? Deze dagen in Palm Springs vlogen in ieder geval om. En voor we het wisten was het maandagochtend en moesten we alweer verder. We vonden het jammer dat we Palm Springs en dus alle rust moesten verlaten, maar LA stond op ons te wachten en daar waren we toch ook wel erg benieuwd naar. Op naar LA dus.

Los Angeles
Wat een stad, geweldig!! Je komt de stad binnen via een 5-baans weg en verwacht dan in een grote stad te komen. Nu is LA dat ook wel, maar omdat je weinig hoogbouw ziet en voornamelijk gewoon huizen doet de stad niet zo groot aan. Veel auto’s en veel mensen, maar geen chaos. De stad ziet er een stuk mooier uit dan we verwacht hadden, uiteraard hebben we de ghetto’s niet bezocht, daar is het natuurlijk allemaal wat minder mooi. We hadden een hotel geboekt aan Melrose Ave dichtbij de Paramount Studios. Het hotel heette Hollywood Historic, nou historic was het. Overal hingen foto’s van bekende filmsterren van vroeger en de inrichting was ook van die tijd. Dit hotel is vroeger gebouwd door Paramount studios en in het hotel sliepen de acteurs en actrices die overdag in de studios moesten zijn. Dus wie weet hebben wij in het bed geslapen waar ook Shirley Temple of Ava Gardner of misschien Clark Gable hebben geslapen. Een bijzonder hotel dus. Achteraf hadden we veel meer tijd moeten inplannen voor deze megastad, want we hebben veel gezien maar we hadden nog veel meer willen zien. Gelukkig zijn we wel bij de Hollywood letters geweest, we hebben over Rodeo Drive gelopen, de Walk of Fame hebben we deels over gelopen, maar deze is zo enorm lang en gaat alle kanten uit, dat we helaas niet de meest bekende acteurs/actrices van deze tijd hebben kunnen vinden.

We zijn in Hollywood, Beverly Hills en Bel Air geweest en daar hebben we onze droomhuizen wel gespot, nu nog even wat extra centjes verdienen en dan wie weet als we straks een keer 150 jaar zijn kunnen we hier zo’n huisje kopen. Uiteraard zijn we ook op Santa Monica Beach geweest en hebben we over de Santa Monica Pier gelopen.

Om vervolgens naar het hectische Venice Beach te gaan. Hier zie je alle soorten van de bevolking bij elkaar, de schoffies, de zakenmensen, de toeristen en de rijkere mensen. Er is voor alle soorten sporters een gedeelte ingericht, zo hebben we op de tribune gezeten om naar de basketballers te kijken en daarnaast naar de bodybuilders. Ook is er een hele skatebaan aangelegd waar je jong en oud de meest spectaculaire dingen ziet doen met een skateboard. Op het strand hebben we nog even gekeken bij de opnames van de nieuwe Warner Bros serie West Site, welke nog uit moet komen, dus het zal ook nog wel even duren, voordat we deze serie in Europa kunnen zien. Tijdens de opnames konden we ook nog even een reddingsactie van Baywatch zien, 3 Baywatch auto’s en lifeguards kwamen in actie. Kortom zo maak je nog eens wat mee. Het is allemaal zo lekker Amerikaans en ik kan niet anders zeggen dan We love it!!! Na de eerste avond op Hollywood Boulevard wat gegeten te hebben hebben we de tweede avond bij Venice Beach wat gegeten en helaas zaten onze 2 dagen LA er al weer op. Ik heb niet eens kunnen winkelen, we hadden niet eens tijd om naar de Universal Studios te gaan of naar Disneyland. We hebben dan ook meer dan genoeg redenen om snel nog eens terug te komen, want we zijn hier nog lang niet klaar!

Santa Barbara
Na LA zouden we een nacht overnachten in Santa Barbara, dit hadden we thuis bedacht en toen we richting Santa Barbara gingen vroegen we ons af waarom we dat ook al weer bedacht hadden. We hadden echt nog wel een dag langer in LA willen blijven. Maar alles was al geboekt, dus we zijn ’s ochtends vertrokken naar Santa Barbara via Malibu Beach. Ook Malibu Beach is weer een plaatje. Wat hebben ze hier enorm brede stranden met superfijn zand, dat komen we bij ons in Spanje niet zo snel tegen. En wat een huizen ook weer hier, prachtig, zo anders dan bij ons. Eenmaal aangekomen in Santa Barbara wisten we weer waarom we hierheen gingen. We hadden namelijk de volgende dag anders een veel te lange reis te gaan. En we hebben er absoluut geen spijt van dat we dit hebben gedaan, want wat een ongelooflijk leuke plaats is Santa Barbara. We zouden hier zo willen wonen. De huizen zijn net zo mooi als in LA, maar een stuk beter te betalen, leuke restaurants, mooie winkels, vriendelijke mensen wat wil je nog meer...ja dat het in Europa lag. In Santa Barbara hadden we een lekker zwembad met jacuzzi. Het was onverwacht nog zo’n mooi weer, dat we lekker bij het zwembad zijn gaan liggen en in de jacuzzi zijn gaan zitten. In de jacuzzi zat ook een Amerikaans gezin met 3 kinderen van 9, 11 en 13. Alle drie de kinderen waren acteurs/actrices en zo hebben ze ons verteld hoe dat allemaal werkt hier. Ze hadden al veel gedaan, maar alles voor commercials en series die we in Europa niet zien. Behalve Modern Family waarin de 11 jarige zoon heeft gespeeld, maar we kijken deze serie niet, dus hij kwam ons niet bekend voor. De dag in Santa Barbara was weer zo voorbij, helaas want het is een super mooi dorp...echt een dorp waar we wel zouden willen wonen. Toen we die ochtend de straat uitreden moesten we langs een hele politiecolonne en langs een heel stel journalisten. Blijkt in de lokale wapenwinkel een inbraak te zijn geweest en de politie wist niet of de inbreker nog in de wapenwinkel aanwezig was. Sensatie dus, want stel je voor een inbreker in de wapenwinkel met alle wapens en munitie voor handen en de politie voor de deur. De hele straat en omgeving was 6 uur afgesloten en net weer open toen wij langs kwamen. Uiteindelijk was alles voor niets, want de inbreker was hem al gesmeerd.

Monterey & Carmel
Nadat we vertrokken zijn uit Santa Barbara hebben we de Highway 1 genomen naar Monterey. De Highway 1 staat bekend als 1 van de mooiste wegen in Amerika, dus dat beloofde wat. Nou en of het een prachtige weg is. Een mooie weg van 7 uur lang (tenminste voor ons) langs de zee door de bergen, bomen, prachtige groene natuur en wederom niet uit leggen hoe mooi het is. Wij hebben er in ieder geval enorm van genoten en vonden het een prachtige afsluiter van onze vakantie. Onderweg zijn we nog gestopt om aan zee te picknicken en de eekhoorntjes te voeren. Wat jammer, dat onze vakantie er al weer bijna op zit.

Eenmaal in Monterey aangekomen hebben we ingecheckt en zijn we naar de Fisherman’s Wharf gereden. Vergeleken bij die van San Francisco is deze Wharf maar klein, logisch ook natuurlijk. Vandaag zijn we naar het Monterey Aquarium gegaan, 1 van de grootste aquariums van Amerika. Na het aquarium hebben we nog een bezoekje gebracht aan het schattige dorpje Carmel om vervolgens lekker in de jacuzzi bij onze accommodatie te springen. We gaan zo een hapje eten en dan is het echt zover...de koffer moet weer ingepakt worden om terug te gaan naar huis. Helaas, maar we kijken terug op een prachtige vakantie in Amerika...Our dreams came true!!! We gaan zeker snel weer terug naar Amerika, wat een fantastisch land.

Morgen moeten we om 11.00u wegrijden naar San Francisco, aangekomen op de luchthaven moeten we afscheid nemen van onze mooie auto, die ons tot nu toe bijna 5.000 km veilig heeft rondgetourd door dit prachtige land en laten we onze chauffeur Hoite niet vergeten. Wat zullen we deze fijne auto gaan missen, dat zal wel even wennen zijn om thuis weer in onze kleine Mini te stappen ;). Om 17.20u vertrekt ons vliegtuig en om 11.30u de volgende dag komen we aan in Londen (ruim 10 uur vliegen en 7 uur tijdsverschil). In Londen moeten we dan 4 uur wachten om om 16.30u onze Spaanse/NL tijd weer richting Barcelona te vliegen. En als alles goed gaat landen we om 18.30u met een hevige jetlag en staat onze lieve zwager Sebas ons op te wachten om ons naar ons fijne huisje te brengen.